Լևոն Զուրաբյանը հասկացել է․․․
Լևոն Զուրաբյանը մեկնաբանելով ՀԱԿ-ի ձեռնպահ մնալը Երևանի ավագանու ընտրություններից նշում է, թե հաշվի առնելով անցյալի փորձը, նման մասնակցությամբ լեգիտիմացվում են ընտրակաշառքներն ու ընտրախախտումները։
Ընդհանուր առմամբ Զուրաբյանի հետ կարելի է համաձայնել, սակայն հարցն այստեղ այլ է։ Ինչու հանկարծ հիմա, խորհրդարանական ընտրություններից ընդամենը օրեր անց Զուրաբյանը հիշեց ընտրություններ լեգիտիմացնելու մասին։
Թերևս որևէ մեկը չի կարծում, որ Լևոն Զուրաբյանն ու ՀԱԿ-ը նոր-նոր իմացան, որ մասնակցելով կեղծված գործընթացին, լեգիտիմացնում են այն։ Իսկ եթե գիտեին այդ մասին, ապա ինչու էին մասնակցում Խորհրդարանական ընտրություններին, որտեղ վարչական ռեսուսրսն ու ընտրակաշառքը հսկայական ծավալների էին հասնում, ինչու էին անցած տարում մասնակցում Գյումրիի տեղական ավագանու ընտրություններին և ընդհանրապես ինչ են անում քաղաքական դաշտում, եթե իրենց գործունեությամբ լեգիտիմացնում են այդ դաշտում ընթացող գործընթացները։
Իսկ գուցե խնդիրն այստեղ բոլորովին այլ է, գուցե պարզապես չկան շահագրգիռ կողմեր, որոնք ՀԱԿ-ին կմղեին ընտրությունների՝ ինչ-ինչ միջոցներով։ Կամ սա էլ մի կողմ, ոչ միայն ՀԱԿ-ը այլև մյուս քաղաքական ուժերը՝ մասնավորապես ընդդիմադիր դիրքերից հանդես եկողները, պատրաստ են արդյոք հանդես գալ ընտրություններին մասնակցող երկու քաղաքական ուժերից որևէ մեկի պաշտպանությամբ, պատրաստ են արդյոք գոնե հայտարարությունների մակարդակով աջակցել իրենց ընդդիմադիր գործընկերներին։
Ամենայն հավանականությամբ ոչ, քանի որ նույն Լևոն Զուրաբյանը շարունակում է հայտարարել, որ Ելք դաշինքը իշխանության կողմից վերահսկվող ուժ է։ Բնականաբար նման հյատարարություններից հետո ինչ միասնական ընդդիմության կամ սկզբունքային քաղաքական գծի մասին կարելի է խոսել։
Եվ այստեղ ի դեպ բոլորովին էլ էական չէ, թե ինչ ուժ է Ելքը, պրոյեկտ է, թե ոչ այլ շատ ավելի էական է, թե ինչպիսի ուժեր են ՀԱԿ-ն ու մնացյալը և ինչ վարքագիծ կդրսևորեն, կկարողանան հաղթահարել քաղաքական խանդը, թե այդպես էլ կամաց-կամաց մոռացության կմատնվեն վաղուց արդեն ծեծված հայտարարությունների արանքում։
