Անտառում Երկրորդ Համաշարհայինից լքված տանկ գտան. այն, ինչ տեսան ներսում, կհուզի յուրաքանչյուր մարդու

Blognews.am-ը գրում է.

Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմից մոտ 50 տարի անց խուլ անտառում մի տանկ է գտնվել, որը արդեն կիսով չափ թաղված էր հողի մեջ։ Դար դռները ամուր կողպված էին, իսկ կողային հատվածում առկա էր հրանթի հարվածից առաջացած անցք։ Երբ փորձագետները բացեցին տանկի դռները, ապա մեխանիկ – վարորդի տեղում հայտնաբերեցին կրտսեր լեյտենանտ – տանկիստի դի։

Երիտասարդ զինվորի մոտ կար ընդամենը մեկ փամփուշտ և պայուսակ, որում դրված էր քարտեղ, աղջկա լուսանկար և չուղարկված նամակ։ Կարդալով նամանը, դուք չեք կարողանան զսպել Ձեր արտասուքները։

Բարև սիրելի Վարյա։ Ցավոք, մենք այլևս երբեք չեն հանդիպի։ Երեկ, կեսօրին, մենք ջախջախում էինք ևս մեկ Հիտլերյան շարասյուն։ Այնպես ստացվեվ, որ ֆաշիստական արկը ծակեց իմ տանկի զրահը և պայթեց ներսում։ Մինչ ես տանկը անտառ էի տանում, Վասիլին մահացավ։ Իմ վնասվածքը նույնպես ծանր է։ Տխրու եմ նրա համար, որ Վասիլի մահացավ առանց հետո բառ խոսալու և չհասցեր որևէ բան ասել Զոյաի և Մաշայի համար։ Հիմա այնպես ստացվեց, որ երեք տանիկստերից մնացի միայն ես։ Բայց հիմ արդեն լավ եմ, էլ ցավեր չունեմ իսկ հոգիստ խաղաղված է։ Շատ նեղվել եմ, որ չկարողացանք մինչև վերջ անել մեր գործը, բայց մենք արեցին այն ամենը, ինչ կարող էինք։ Մնացածն էլ մեր ընկերները կանեն և մեր հողերից կքշեն թշնամուն։ Ուզում են իմանաս, որ առանց քեզ ես երբեք չէի կարողանա այսպիսի կյանք ապրել։ Դու միշտ օգնել ես ինձ և ոգեշնչել։ Դու մի անհանգստացի, ժամանակները կանցնեն, մարդիկ նոր քաղաքներ կկառուցեն քանդվածների տեղը և նոր երգեր կգրեն այս պատերազմի մասին, բայց և երբեք չեն մոռանան երեք տանիկստների երգը։ Դու անպայման նորից կսիրես, երեխաներ կունենաս և երջանիկ կլինես։ Իսկ ես երջանիկ եմ, որ հեռանում են այստղի քեզ սիրելով։

Քո՝ Իվան Կոլոսով