Նախարար Լևոն Մկրտչյանն ընդունել է Հայագիտական համահայկական 8-րդ օլիմպիադայի մասնակիցներին
Մեկնարկել է Հայագիտական համահայկական 8-րդ օլիմպիադան և Հայոց եկեղեցու պատմության մրցույթը: Ծրագիրը նպատակ ունի խրախուսել հայոց լեզվի, գրականության, պատմության և մշակույթի իմացությունն արտերկրում բնակվող հայ երեխաների շրջանում, օգնել նրանց ճանաչել Հայաստանը և ամուր կապվել հայրենիքին, նպաստել տարբեր երկրներում բնակվող աշակերտների միջև համագործակցային կապերի հաստատմանը: Մրցույթին այս տարի մասնակցում են Հայաստանի, Արցախի և 7 երկրներից (Բելգիա, Էստոնիա, Ռուսաստան, Իրան, Սիրիա, Վրաստան, Ֆրանսիա) եկած ավելի քան 100 պատվիրակներ:
Օլիմպիադային մասնակից թիմերի աշակերտների և ղեկավարների հետ հանդիպել է ՀՀ կրթության և գիտության նախարար Լևոն Մկրտչյանը: Ողջունելով հանդիպման մասնակիցներին` նախարարը կարևորել է համահայկական օլիմպիադայի նշանակությունն ինչպես Հայաստան-սփյուռք համագործակցության խորացման, այնպես էլ` հայապահպանության և հայագիտության զարգացման տեսանկյունից:
Անդրադառնալով կրթության ոլորտի դերակատարմանն ազգային և պետական խնդիրների լուծման գործընթացում` նախարարը նշել է. «Եթե ժողովուրդները, որպես առանձին քաղաքակրթական արժեք, ձևավորում են իրենց մշակույթը, հոգեկերտվածքը, աշխարհընկալումն ու աշխարհայացքը, ապա դրանք ձևավորված արժեհամակարգը պահելու և պահպանելու այլ ձև չունեն, քան ստեղծել իրենց անկախ պետականությունը, որը տեր կկանգնի տվյալ տեսակին: Այս իմաստով մարդկությունը գիտակցական փուլից սկսած ստեղծել է հայտնի եռանկյունին. մի գագաթում անհատն է իր իրավունքներով, պարտականություններով, ազատություններով, մյուսում` այդ անհատների միասնությունը` ընտանիքը, և ի վերջո այդ ընտանիքների միասնությունը, որը կոչվում է ժողովուրդ կամ ազգ: Ահա այս ամբողջի մեջ որպես կարևոր երաշխիք այդ ձևաչափի պահպանման համար սկսում է աշխատել պետական համակարգը»:
Նրա խոսքով` պետությունն իբրև այդ արժեքների պահապան մեխանիզմ ունի մի քանի գործիք. մասնավորապես, կառավարման համակարգը, որով նա փորձում է ղեկավարել հասարակությանը, պաշտպանական մեխանիզմները` բանակը, և ամենակարևորը, որով պետությունները փորձում են իրենց տեսակի կամ ձևաչափի շարունակականությունն ապահովել՝ մշակույթը և կրթությունը: «Մեկ այլ հզոր ուժ կամ զենք էլ ունեն ժողովուրդները. դա նրանց հոգևոր աշխարհընկալումն ապահովող համակարգն է, այսինքն` իրենց հավատը: Հավատը, մշակույթը և կրթությունը այն հզոր ուժերն են, որով շարունակվում է տվյալ տեսակի վերարտադրությունը և զարգացումը»,-շեշտել է Մկրտչյանը:
Ըստ նրա` յուրաքանչյուր սերունդ ունի իր պարտականությունը: «Սերունդներին պատմությունը գնահատում է շատ դաժան չափանիշներով, մասնավորապես, ինչ է ստացել տվյալ սերունդը և ինչ է թողնում հաջորդին: Մեր պատմությունը այնպես է դասավորվել, որ վերջին 700 տարվա ընթացքում յուրաքանչյուր սերունդ ստացել է ավելի շատ, իսկ թողել՝ ավելի քիչ: Անընդհատ կորուստների մեջ ենք եղել և մեր պատմությունն այս իմաստով բավականին դաժան է եղել: Սակայն մենք այն երջանիկ սերունդն ենք, որ այսքան տարվա ընդմիջումից հետո հնարավորություն ունի ավելի շատ թողնել, քան ստացել է: Այսօր մենք ունենք ազատագրված տարածք, անկախ պետականություն և բանակ: Եթե կարողանանք մեր սերնդի առաքելությունը ինչ-որ ձևով հասցնել իր տրամաբանական վերջակետին, ապա հաջորդներին կթողնենք ավելի լավ վիճակ, քան մենք ստացել ենք: Մեր բոլորիս պատմական առաքելությունը երևի այստեղ է: Ունենք անկախ Հայաստան, պետականություն, որը կարևորագույն արժեքն է, ունենք Արցախ, որն ազատագրված է և պատերազմով պաշտպանել է իր անկախ ապրելու իրավունքը` ձևավորելով իր պետականությունը: Ունենք հայահոծ, հայրենիքի մեկ այլ հատված Ջավախք, որտեղ հայությունը պահպանված է և իր հայրենիքում ապրում է: Դրանից բացի ունենք Սփյուռք, այսինքն` հսկայական առանց սահմանների մի տարածք, որտեղ մեր տեսակը շարունակում է իր գործունեությունը` միշտ հայացքն ուղղելով Հայաստանի, հայրենիքի ուղղությամբ»,- նշել է Լևոն Մկրտչյանը:
Նախարարը ներկայացրել է նաև Հայաստանի գիտակրթական համակարգում իրականցվող ծրագրերը, որոնք միտված են կրթության որակի ու միջազգային հեղինակության բարձրացմանը: Հանդիպման ավարտին Լևոն Մկրտչյանը պատասխանել է նաև աշակերտների և ղեկավարների հարցերին:
Հայագիտական համահայկական օլիմպիադայի ծրագրում ընդգրկված են հարցեր հայոցլեզվից, գրականությունից, հայոց պատմությունից և հայ մշակույթի պատմությունից: Միջոցառման առանձնահատկություններից է այն, որ մասնակցության հնարավորություն էտրվում նաև այն պատանիներին, ովքեր չեն տիրապետում հայերենին, բայց ունենբավարար գիտելիքներ հայոց պատմությունից և մշակույթից: Դա հնարավորություն էտալիս միջոցառմանը մասնակից դարձնել հայերենին չտիրապետող ավելի լայն` համայնքիհետ համեմատաբար թույլ կապ ունեցող, հայկական շրջանակների, ինչպես նաևՀայաստանով հետաքրքրվող օտարազգիների:
