Գնալով համոզվում ենք, որ Արթուր Գևորգյանի պաշտոնաբաղձությունը սահմաններ չի ճանաչում

Նարեկ Մինասյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

Արդեն պարզ իրողություն է, որ հայկական բռենցքամարտում առաջացած տարաձայնություններն ու երկփեղկումը ոչ մի լավ բանի չտարավ այս մարզաձևը։ Հակառակը՝ գնալով սրացավ հակասություններն ու բռնցքամարտ հայտնվեց խորը ճգնաժամի մեջ, իսկ Օլիմպիադային նախօրեին հայկական բռնցքամարտի ապագան մշուշոտ է ու անհեռանկարային։ Գործող ֆեդերացիայի նախագահ Արթուր Գևորգյանը ոչ մի կերպ չի ուզում զիջել իր՝ երեսի զոռով ու օրինախախտումներով ստացած պաշտոնը, իսկ մյուս ֆեդերացիան, որը պատրաստ է հսկայանակ ներդրումներ կատարել այս մարզաձևում, պայքարում է ու փորձում փրկել բռնցքամարտը վերջին հոգեվարքից։ 
Արթուր Գևորգյանը, ով արդեն փրփուրներից է կախվել ու «լավագույն պաշտպանությունը հարձակում ընտրելով»՝ ամեն հայտարաությունից հետո մատնում է իր հեռահար մտքերն ու հավակնությունները։ Այսպես իր վերջին զրույցում լրատվականներից մեկի հետ Գևորգյանը փորձել է ելքեր առաջարկել ու մակնաբանել ճգնաժամի պատճառները։ Ինչպես և սպսելի էր ոչ մի մեղք իր վրա չվերցնելով ՝ նա իրեն իրավունք է վերապահել քննադատել ՀԱՕԿ-ին, նրա ղեկավարին և այս կառույցի գործունենությանը՝ այն որակելով չհաջողված մենեջմենթի արդյունք։ Իսկ բռնցքամարտում առաջացած այս մեծ անջրպետը կապում է այն բանի հետ, որ երկպառակություն սկսեց այն օրվանից ի վեր, ինչ ինչը հայտարաեց, որ ցանկություն ունի առաջադրվելու ՀԱՕԿ նախագահի ընտրություններում։ 

Որքանով որ զավեշտալի է հնչում այս մեկնաբանությունը, նույնքան էլ այն նայիվ է, քանի որ նախ Գևորգյանը, ով որպես սպորտային կառույցի ղեկավար ոչ մի հաջողություն չի գրանցել իր ղեկավարած տարիներին, այլ հակառակը միայն պաշտոնակռիվների մեջ է գերազանցել ինքն իրեն, ինչպես է պատրաստվում ղեկավարել մի ամբողջ երկրի Օլիմպիական կոմիտեն, մի՞թե այնպես, ինչպես ղեկավարել է բռնցքամարտի ֆեդերացիան։ Հետո ինչպես է կարողանում քննադատել մեկին, ում անունն ասոցացվում է սպորտի կայացածության ու զարգացման հետ և ի վերջո երբ է հասկանալու Գևորգյան Արթուրը, որ իր երգը վաղուց երգված է, որ նա խարխուլ մի քանի քարերի վրա նստած երազում է անկարելի բաների մասին, քանի որ ոչ ոք չի թույլ տա, որ մեր սպորտը արժանանա բռնցքամարտի ճակատագրին։ Իսկ վերջինս հույս ունենք նորից ոտքի կկանգնի ու վերածնունդ կապրի սրտացավ անձանձ ղեկավարմաբ ու համերաշխության մթնոլորտում։