Բաոբաբի ծիլերի ու վարդի թփերի մասին. «Փաստ»
Общество«Փաստ» օրաթերթը գրում է.
Չէ, չճանաչեցինք կամ չուզեցինք ճանաչել բաոբաբի ծիլերը, կամ ճանաչեցինք, բայց ծուլացանք արմատախիլ անել դրանք, գուցե մի պահ այդպես էր ուղղակի ձեռնտու: Դրանց էլ վարդ անվանեցինք, այնինչ ամենևին էլ վարդ չէին, որևէ ծաղիկ չէին: Հա, երբեմն իրոք վարդի ու բաոբաբի մատաղ ծիլերը շատ են իրար նմանվում: Բայց նույնը չեն, նույնը չեն կարող լինել:
Ու բաոբաբի ծիլերը խոշորացան ու նրանցից արդեն չենք կարողանում ազատվել, գրավել են մեր փոքրիկ «մոլորակն» ու պարզապես կտոր-կտոր են անում: Բաոբաբի հաստ ճյուղերը բերք են տվել առատ ու թունավոր՝ անեծքի, հայհոյանքի, վիրավորանքի, անհանդուրժողականության և ատելության խոշոր պտուղներ, սկսել են ավելի ու ավելի ճնշել թերթիկների վրայից սեր ու բարություն բուրող վարդերին, որոնք իրենց ապակյա «պատյանի» միջից անգամ մաքառել ի վիճակի չեն: Ե՞րբ կորցրեցինք բաոբաբների դեմն առնելու ժամանակամիջոցը, դժվար է ասել: Երևի կարծեցինք՝ դրանց էլ կարող ենք վարժեցնել. այնպես, ինչպես այդ պահին մեզ է պետք: Չհասկացանք, չուզեցինք հասկանալ, որ եթե նույնիսկ բաոբաբի նման ավերիչ բույսն ենք փորձում վարժեցնել, ուրեմն և պիտի պատասխանատու լինենք նաև նրանց համար:
Բայց մենք սովոր ենք պատասխանատու լինել վարդի համար, և ուրեմն, պատրաստ պիտի լինենք, որ բաոբաբը խժռելու է բոլորիս, այդ թվում՝ «վարժեցնողներին»: Սա՝ ուղղակի, որպես ականջի օղ...
Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում
