«Սին ոգևորվածությունն ու պաթոսն անտեղի են, կարող ենք զգոնությունը կորցնել». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

Ծանր օրեր ենք ապրում, մեր վիշտը չսփոփված` նոր մահեր, թշնամու կողմից մեր պետությանը սպառնացող ուղիղ վտանգ: Ժամանակ չենք ունենում սգալու, ցավը հաղթահարել փորձելու, մեջքներս ուղղելու: Հարված հարվածի հետևից: Ամեն օր տագնապը սրտներումս արթնանում ենք` տեսնես ո՞նց է անցել գիշերը սահմանին: Հոգեբան Աննա Բադալ յանը նշում է, որ նախ պետք է տարբերակել իրականությունը և ֆեյսբուքյան «իրականությունը»:

«Համացանցի իրականությունն այսօր ավելի դոմինանտ է, բայց երկու իրականություններն իրարից բացարձակ տարբեր են: Առաջին խորհուրդն է չտրվել տեղեկատվական հոսքերի ազդեցությանը, որոնք շատ դեպքերում կարող են լինել կեղծ, ուռճացված, հնարավոր է` նաև իրական լուր, որը, սակայն, կարող է փոփոխվել: Մարդը պետք է կարողանա տարբերակել իրեն մատուցվող ինֆորմացիան և, ամենակարևորը, չսահմանափակվել ֆեյսբուքյան տեղեկատվությամբ»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասում է հոգեբանը:

Հավելում է, որ յուրաքանչյուրն իր համար պետք է առանձնացնի տեղեկատվական այն հոսքերը, որոնք վստահելի են: Շատ մարդիկ հուսահատ են, երկընտրանքի առջև` ինչ անել, այսպես որքան է շարունակվելու: Հոգեբանն ընդգծում է` զուգահեռ իրականության մեջ շատերը լցված են պայքարելու ու հաղթելու ցանկությամբ, ասում են` մեր հույսը մեր վրա պետք է դնենք:

«Երեխաները մեկ են դարձել, անվադողերն են հավաքում, փորձում օգտակար լինել: Այդ կերպ անգամ իրենց ծնողներին ու շրջապատի մարդկանց են ոգևորում: Սա հանգեցնում է համախմբման, իսկ համախմբումը ծնում է ուժ ու զորություն, առաջին հերթին` հոգեբանորեն»,-նշում է մեր զրուցակիցը:

Հոգեբանի պնդմամբ` տագնապի զգացողությունը չի վերացել, ի վերջո, պատերազմող երկիր ենք: «Երբեմն բարկացած ասում են` գնացեք պատերազմ, բայց ռազմական գործողությունների մասնակցող մարդը պետք է հոգեբանորեն պատրաստ լինի պայքարելուն, բնական է` մարդ է, որը կարող է վախի զգացում ունենալ, ինչը կխանգարի: Մյուս կողմից՝ մեր վիշտը հաղթահարելու կարիք ունենք, պետք է միավորվենք, մարդկանց վիշտը կիսենք, աջակցենք իրենց: Ի վերջո, բարությունը վերադառնում է»,-հավելում է Բադալյանը` միևնույն ժամանակ շեշտելով, որ ներկա իրավիճակում ԶԼՄ-ներն առաջնային դեր ունեն տագնապային իրավիճակները հաղթահարելու առումով:

Ցանկացած տեղեկատվություն պետք է մատչելի լինի, հաշվի առնեն յուրաքանչյուր մանրուք: Տղաները սահման են պահում, պատմություն կերտում, բայց նրանց մասին հասարակ պատումներն անգամ այս օրերին քիչ են, մինչդեռ դրականն առաջին պլան բերելն անհրաժեշտություն է: Հոգեբանն ասում է` երբեմն մոռանում ենք նրանց պայքարն ու ոգին, նրանց ոգևորվածությունը մեծարել:

«Աշխատել եմ զինվորների հետ, մեր զրույցներում հաճախ են ասում` կռվելու ու դադարների պահերին մտածում ենք, թե ի՞նչ են ասում ու անում Երևանում, թիկունքում: Պետք է նեցուկ լինել զինվորին, այդ կերպ նաև մարդկանց ոգևորել: Չեմ խոսում սին ոգևորվածության ու պաթոսի մասին, դա պետք չէ, այդ դեպքում կարող ենք զգոնությունը կորցնել: Պետք է հիշեցնել, որ մարդիկ առաջնագծում պայքարում են, չեն ընկճվում, իսկ մենք գրասենյակում ենք կամ մեր տան պատերի ներսում: Իրավիճակը պետք է ռեալ գնահատել` ունենք սա, կարող ենք անել սա, ինչ ենք անում, որ ավելանան մեր առավելությունները: Այս առումով պետք է գործի դրվեն տեղեկատվական դաշտի հնարավորությունները»,-ընդգծում է զրուցակիցս:

ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում