Ինչպես հաճախորդի «չմահավանությունը» առիթ դարձավ նոր սրճային ըմպելիքի ստեղծման. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

Ներկայում հատկապես Ռուսաստանի տարբեր քաղաքներում գործում են մի քանի տասնյակ՝ բառի բուն իմաստով սրճարաններ կամ, կարելի է ասել, «սուրճի տներ» (Coffee Bean), այսինքն՝ վայրեր, որտեղ սուրճը առաջնային, հիմնական տարրն է: Նման առաջին կառույցը Մոսկվայում բացվել է 1996 թվականին մոսկովյան մետրոյի «Կուզնեցկի մոստ» կայարանի հարևանությամբ: Այս սուրճի տանը հիմա էլ կարելի է ամեն տեսակի և ճաշակի սուրճ ըմպել, բայց մատուցվող մի քանի տասնյակ սուրճերի ցանկից հաճախորդները առավել հաճախ ընտրում են Ռաֆ սուրճը: Ռաֆ սուրճը Ռուսաստանում և նախկին ԽՍՀՄ-ի այլ պետություններում տարածված սրճային ըմպելիք է, որը պատրաստվում է մեկ բաժին էսպրեսոյին գոլորշու վրա տաքացրած սերուցք և վանիլային շաքարավազ ավելացնելու միջոցով:

Հենց Մոսկվայի ամենահին սուրճի տնից է սկսվել Ռաֆ սուրճի պատմությունը. սրճային ըմպելիք, որն այժմ կարելի է գտնել գրեթե ցանկացած սրճարանում: Լեգենդի համաձայն, Ռաֆ սուրճն առաջացել է 1996-1997 թվականներին հենց վերը նշված սրճարանում: Սրճարանի Ռաֆայել (նշենք, որ, ըստ տարբեր վարկածների, նա հայ է եղել) անունով մշտական հաճախորդը մի անգամ հրաժարվել է սովորական սրճային ըմպելիքներից և խնդրել է իրեն այլ ըմպելիք տալ: Բարմենի փորձարկման արդյունքում նրա սեղանին հայտնվել է կաթով պատրաստվող սովորական սրճային ըմպելիքներից ավելի փափուկ և քաղցր համով մի ըմպելիք: Ավելի ուշ այն հաճախորդները, որոնք հավանել էին նոր ըմպելիքը, սկսել են բարմենից խնդրել իրենց մատուցել «սուրճ, ինչպես Ռաֆին»: Հետագայում անվանումը կրճատվել է մինչև «Ռաֆ սուրճ» կամ ուղղակի «Ռաֆ»:

Աստիճանաբար բարմենների՝ այլ սրճարաններ փոխատեղումների արդյունքում այս ըմպելիքը սկսել են մատուցել նաև այլ վայրերում, և արդյունքում այն մեծ տարածում է գտել Ռուսաստանի բոլոր սրճարաններում: 2018 թվականին Ռաֆ սուրճը տարածվել է նաև Ռուսաստանի սահմաններից դուրս՝ Ուկրաինա, Ղազախստան, Բելառուս և այլն: ԱՊՀ սահմաններից դուրս Ռաֆ սուրճը գործնականում հայտնի չէ (քանի որ արտասահմանյան սրճարաններում rough coffee անվանում են կոշտ աղացած սովորական սուրճը, որը սուրճի որոշ սիրահարների կողմից գնահատվում է իր յուրահատուկ դառը համի համար), սակայն, ըստ որոշ տվյալների, ներկայում այս ըմպելիքը պատրաստում են որոշ չեխական սրճարաններում և նույնիսկ Ինդոնեզիայում: Իր կյանքի կարճ պատմության ընթացքում Ռաֆ սուրճը հասցրել է ձեռք բերել բազմաթիվ նրբերանգներ:

Այսպիսով, ավանդական Ռաֆ սուրճ պատրաստելու համար օգտագործվող էսպրեսսոն, վանիլային շաքարը և սերուցքը սկսել են փոխարինել այլ բաղադրիչներով: Օրինակ՝ էսպրեսսոյի փոխարեն «արևել յան» սուրճ, կամ էլ անգամ լուծվող սուրճ, սերուցքի փոխարեն՝ կաթ, իսկ վանիլային շաքարի փոխարեն՝ այլընտրանքային եղեգնաշաքար: Միևնույն ժամանակ սուրճին օշարակ, դարչին, շոկոլադ կամ կոնյակ ավելացնելը արմատապես փոխում է ավանդական Ռաֆ սուրճի համը: Ռաֆ սուրճը ավելի հաճախ մատուցվում է կապուչինոյի գավաթով, որը պայմանավորված է նրանով, որ այդ ըմպելիքի մեկ բաժնի ծավալը 120 մլ է: Երբեմն օգտագործվում են Լատտե մակիյատոյի մատուցման համար նախատեսված թափանցիկ բաժակներ, իսկ սուրճը զարդարելու համար մակերեսին լցնում են դեկորատիվ ինչ-որ փոշի, ասենք՝ կակաո:

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում