Հայոց ցեղասպանության փաստը անհերքելի է
Մինչ Հայաստանի գործող իշխանությունները բոլոր ջանքերը ներդնում են Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման գործընթացը կանգնեցնելու, ցեղասպանությունը ժխտելու ուղղությամբ, աշխարհում և Հայաստանում քաղաքակիրթ մարդիկ, քաղաքական գործիչներն ու ԶԼՄ-ները վառ են պահում Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակը, ինչպես նաև ճանաչման և դատապարտման գործընթացը։ Ցեղասպանության 110-րդ տարելիցը հրաշալի առիթ էր հերթական անգամ արձանագրելու այս փաստը, որ Ցեղասպանության ժխտման և ուրացման ուղղությամբ Նիկոլ Փաշինյանի ու նրա թիմի իրականացրած գործողությունները ոչ միայն անհեռանկարային են, այլև վնասակար իրենց իսկ համար։
Ցեղասպանության օրվա կապակցությամբ հարյուրավոր անձինք, պետական գործիչներ, պետությունների ղեկավարներ իրենց դատապարտման խոսքն են հնչեցրել։
Հայերենով ուղերձներ են հղել և Ցեղասպանության միջազգային ճանաչման գործընթացը շարունակելու կոչեր են արել Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնը, Կանադայի արտգործնախարար Մելանի Ժոլին։ Վերջինս նաև Հայոց ցեղասպանության ճանաչման հետ գործընթացի հետ միաժամանակ հիշեցրել է Արցախում տեղի ունեցած էթնիկ զտումները, ճանաչել 2023 թ․-ին Լեռնային Ղարաբաղից 120 հազար հայերի բռնի տեղահանությունը։ Տեղահանության վերաբերյալ արձանագրում արել է նաև բրիտանական The Telegraph հայտնի պարբերականը, նշելով, որ «հայերի սերունդները կրկին հարձակման են ենթարկվում այս անգամ Ադրբեջանի կողմից»։
Ցեղասպանության ոգեկոչման արարողությունները և դրան ուղեկցող իրադարձությունները հերթական անգամ ցույց տվեցին Նիկոլ Փաշինյանի վախերը և մտահոգությունները։ Չհաշված ջահերով երթը, որի ընթացքքում 1000֊ից ավելի ոստիկան էին ներգրավել։
Փաշինյանական իշխանությունն իր վախը ցույց տվեց նաև մեկ այլ կարևոր դրվագով, այն է՝ Ցեղասպանության ժխտման համար քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ կատարելու օրենքի նախագիծը, որով Դաշնակցությունն առաջարկում է խստացնել պատիժները։ Խորհրդարանում տեղի ունեցած ծեծկռտուքը հերթական անգամ վկայեց, որ գործող իշխանությունը չափազանց լուրջ մտահոգություններ ունի։
Ի վերջո հենց այս օրինագիծն է, որ կարող է համախմբման նոր գործոն դառնալ հայ ժողովրդի համար և ոչ միայն Հայաստանում, այլ նաև արտերկրում և ընդդիմությանն ու դեռևս թմբիրի մեջ գտնվող հանրությանը ստիպի ոտքի կանգնել, ձայն բարձրացնել իր իրավունքների, իր նախնիների հիշատակի համար, ի վերջո, հեռացնելու ուրացման քաղաքականություն որդեգրած իշխանություններին։
