«Շնորհավորում եմ մեր՝ քարից հաց քամող աշխատավոր դասին, այսօր նրանք են գահավիժող պետությունը դեռևս կանգուն պահում»
Մայիսի 1-ը նշվում է որպես Աշխատանքի օր: Աշխատող ու արարող մարդն է պետության հիմքում: Նրանով է պետությունն ուժեղ, կայուն ու զարգացող: «Հայաստանը ես եմ» նախաձեռնության ղեկավար Նաիրի Սարգսյանը հավելում է՝ աշխատող և արարող մարդը պետության ողնաշարն է: «Իր աշխատանքով և ստեղծած բարիքով կառուցում է պետության ողնաշարը: Ժամանակին արժևորվում էր դա և՛ աշխատանքի արժանապատիվ վարձատրության չափով, և՛ աշխատողի իրապես արժևորման եղանակով՝ ղեկավարության հարգանքից մինչև պետական ուշադրություն, հոգատարություն ու հարգանք: Այժմ դա բավականին նվազել է: Օրինակ՝ պետությունը, կարծես, իր գլխավոր ֆունկցիայից շեղվել է, իր գլխավոր պարտականությունը՝ մարդկանց համար արդարացի աշխատանք ստեղծելու և արժանապատիվ վարձատրությամբ աշխատանքով ապահովելու ֆունկցիան չի կատարվում: Կառավարությունն իր պարտականությունների տիրույթից դուրս է թողնում այս ամենը, և պարտականությունը գցում է մարդկանց վրա: Օրինակ՝ Նիկոլ Փաշինյանն ասում է՝ աղքատությունը ձեր գլխում է: Սա ոչ այլ ինչ է, քան կառավարության կամ կառավարության անդամների պատասխանատվությունից խուսափում արժանապատիվ աշխատատեղ ստեղծելու առումով: Ասել էր նաև՝ ցածր աշխատավարձերը ձեր վատ կրթության արդյունքն են: Այնինչ մեր իրականության մեջ ունենք երկու և ավելի մասնագիտություն ունեցող մարդիկ, ովքեր օրվա մեջ 12 ժամ և ավելի աշխատում են, բայց նույն բարձրաստիճան պետական պաշտոնյաների (ընդ որում՝ կիսագրագետ) աշխատավարձի նույնիսկ կեսը չեն ստանում: Այսօր 187 հազար մարդ գործազուրկ է, փնտրում է աշխատանք և չի գտնում: 950 000-ից ավելի մարդ էլ աշխատուժից դուրս է գտնվում և նրանց համար ընդհանրապես աշխատանքի առաջարկ գոյություն չունի։ Իսկ մնացած աշխատավոր հատվածը չի ստանում արժանապատիվ աշխատավարձ և չի կարողանում նույնիսկ առօրյա ծախսերը հոգալ»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասում է Սարգսյանը:
Ոլորտում շատ են նաև խնդիրները: Ոմանք կարծիք են հայտնում, որ անվերահսկելի է մասնավոր հատվածը, մյուսները պնդում են, որ օրենսդրությունը համապարփակ չէ, երրորդներն էլ հիշեցնում են՝ մարդիկ հարմարվում են աշխատանքային վատ պայմաններին, քանի որ չեն ցանկանում զրկվել աշխատանքից, որն իրենց ապրուստի միակ միջոցն է: Հնարավո՞ր է ոլորտում հասնել համակարգային լուծումների: «Հնարավոր է շատ հեշտ և արագ լուծումներ գտնել բոլոր խնդիրների պարագայում: Գործատուն միայն պետությունը չէ, գործատուները տարբեր են՝ կազմակերպություններ, անհատ ձեռներեցներ և այլն, բայց պետության խնդիրն է օրենքների միջոցով ստեղծել բարենպաստ աշխատանքային միջավայր ու դաշտ, որպեսզի բոլորը պարտադիր ենթարկվեն դրան: Երբ ասում ենք, որ պետությունը կամ կառավարությունը պատասխանատու է արդարացի աշխատանքի և արժանապատիվ աշխատավարձի համար, հենց միջավայրի ստեղծման, կառուցման առումով ենք ասում: Դրան հնարավոր է հասնել և՛ օրենքների, և՛ սոցիալ-տնտեսական բարենպաստ միջավայր ստեղծելու պայմաններում»,-նշում է մեր զրուցակիցը:
Իսկ վերջում նախաձեռնության ղեկավարն իր բարեմաղթանքի խոսքն է ուղղում աշխատավոր հայ մարդուն: «Պետք է արժևորենք հայ աշխատավորին, ոգեշնչենք և ասենք, որ առաջիկայում նրանք պարտադիր արժանանալու են և՛ արժանապատիվ վարձատրության, և՛ արդար աշխատանքի, և՛, իհարկե, մեծարման ու գնահատման, ինչն այսօր չկա: Առիթից օգտվելով` շնորհավորում եմ մեր՝ քարից հաց քամող աշխատավոր դասին: Այսօր նրանք են գահավիժող պետությունը դեռևս կանգուն պահում: Մաղթում եմ համբերատարություն, տոկունություն, բեղմնավոր աշխատանք և սպասեն՝ մինչև առաջիկայում լինեն լավ և դրական փոփոխություններ»,-եզրափակում է Նաիրի Սարգսյանը։
Լուսինե Առաքելյան
