Իտալական գաստրոնոմիական մշակույթի ևս մեկ օրինակ՝ կիտրոնի լիկյոր. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Այս զարմանալիորեն հաճելի ըմպելիքը՝ լիմոնչելլոն, շատ տարածված է ինչպես Իտալիայում, այնպես էլ շատ այլ երկրներում: Դրա ստեղծման պատմությունները շատ են երկրի գրեթե բոլոր մասերում, ուստի կենտրոնանանք ամենահուսալիների վրա։

Իտալիայի ամենատարածված կիտրոնային լիկյորներից մեկը՝ «Լիմոնչելլո դի Սորենտոն», ինչպես անունն է հուշում, ծագել է Սորենտո թերակղզում: Դրա պատմությունը սկսվել է Մասսա ընտանիքից, որը սերունդներ շարունակ կիտրոնի տնական լիկյոր էր պատրաստում: Սերջիո Մասսան առաջինն էր, որ դա վերածեց բիզնեսի։ Նրան ոգեշնչել էին տեղի ֆերմերները, որոնք բողոքում էին իրենց առատ կիտրոնի բերքի վաճառքի պակասից։ Նա բիզնես առաջարկով դիմեց իր եղբորը՝ Ստեֆանոյին, այն է՝ արտադրել լիկյոր արդյունաբերական մասշտաբով՝ օգտագործելով ընտանեկան բաղադրատոմսը։ Ստեֆանոն գաղափարը խոստումնալից համարեց, և 1991 թվականին նրանք հիմնադրեցին «Վիլլա Մասսա» փոքր ընտանեկան բիզնեսը և շուտով սկսեցին նրբագեղ լիմոնչելլոյի արտադրությունը։ Այսօր «Վիլլա Մասսան» լիմոնչելլոյի շուկայում առաջատարն է և արտադրության մեջ օգտագործում է ամենաժամանակակից տեխնոլոգիաները։

Այդ խմիչքի ստեղծման մասին մեկ այլ պատմություն էլ կապված է Կապրի կղզու հետ։ Այնտեղ լիկյորի բաղադրատոմսը մշակվել է Կանալե ընտանիքի կողմից, և նրանց ներկայացուցիչ Մասիմո Կանալեն պաշտոնապես գրանցել է «Լիմոնչելլո» ապրանքանիշը դեռևս 1988 թվականին։ Ավանդույթի համաձայն, նրա տատիկը՝ սինյորա Մարիա Անտոնիա Ֆարաչեն, որը համեստ պանսիոնատի և ցիտրուսային ծառերով մեծ այգու սեփականատեր էր, հիանալի լիկյորներ էր պատրաստում՝ օգտագործելով իր սեփական բաղադրատոմսերը։ Նրա թոռը, որը պատերազմից հետո ռեստորանային բիզնես էր մտել, բացել է բարերի ցանց, որտեղ մատուցվում էին հիանալի կիտրոնի լիկյորներ, որոնք պատրաստված էին տատիկի հին բաղադրատոմսերով։ Մասիմո Կանալեն Մարիա Անտոնիայի ծոռն էր և ընտանեկան բիզնեսի իրավահաջորդը։ Հենց նա էլ հիմնադրել է լիկյորի արդյունաբերական արտադրությունը։

իմոնչելլոյի բաղադրատոմսը այնքան պարզ է, որ այն հեշտ է պատրաստել տանը: Այնուամենայնիվ, իսկական իտալական լիմոնչելլո ստանալու համար կան մի քանի նրբություններ, որոնք պետք է հիշել: Նախ՝ այդ ըմպելիքը պատրաստելու համար օգտագործվում է միայն մեկ տեղական կիտրոնի տեսակ՝ Օվալ Սորենտոն, որը հայտնի է նաև որպես Ֆեմմինելլո: Դրանք հյութալի, բուրավետ կիտրոններ են՝ միջինից մեծ չափի և դասական ձևի: Դրանց հիմնական առավելությունը կեղևում եթերայուղերի բարձր պարունակությունն է: Այդ տեսակն այժմ ունի ԵՄ PGI (ծագման հրապարակում) հատուկ նշանը: Լիմոնչելլո լիկյոր պատրաստելու համար օգտագործվում են միայն օրգանական աճեցված կիտրոններ, ինչը նշանակում է, որ դրանք չեն մշակվում քիմիական նյութերով:

Իտալական լիմոնչելլոն հայկական շուկայում ներկայանում է մի քանի ապրանքատեսակով: Նշենք կատալոգներում առկա մի քանի օրինակ.

–Villa Massa Limoncello — իտալական արտադրանք, 0,7 լ, 35 % ալկոհոլ։ ներկայացված է որպես Villa Massa ապրանքանիշի լիմոնային լիկյոր:

–Bottega Limoncino — իտալական Bottega արտադրողի լիմոնային լիկյոր, 30 % ալկոհոլ, Հայաստանում ներկայացված է 500 մլ և 200 մլ տարբերակներով։

–Luxardo Limoncello — իտալական լիմոնային լիկյոր, որը առկա է հայկական մանրածախ կատալոգում։

Այսպիսով, լիմոնչելլոն Հայաստանում ներմուծվող և ճանաչելի իտալական լիկյորների կատեգորիայի մեջ է։ Շուկայի տեսանկյունից այն կարելի է ներկայացնել որպես իտալական գաստրոնոմիական մշակույթի մաս։

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում