«Կո­չում­նե­րի և մրցա­նակ­նե­րի նկատ­մամբ ան­տար­բեր եմ. Սի­սի­ա­նում, օրի­նակ, որևէ մե­կին հե­տաքր­քիր չէ, որ ես պե­տա­կան մրցա­նա­կի դափ­նե­կիր եմ». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Նկարիչ Աշոտ Ավագյանն ապրում է Սյունիքում, ավելի կոնկրետ՝ Սիսիանում, կտրված շատ ու շատ հարցերից, անտարբեր մրցանակների ու կոչումների նկատմամբ: Երբ հարցնում եմ մշակութային ներկայիս կյանքի մասին կարծիքը, նկարիչն ասում է՝ պատկերացրու՝ սարի վրա ես, համացանցով նյութեր ես կարդում, որտեղ բոլորն իրար գովում են: «Ես, որպես այդպիսին, մշակութային կյանքով չեմ ապրում, հեռու եմ դրանից, դրա համար դրական կամ բացասական գնահատական տալը կարող է շատ սուբյեկտիվ լինել: Կարող եմ այլ հարցի մասին խոսել: Որպես այդպիսին՝ մեզ մոտ չկայացավ մենեջերության ինստիտուտը:

Մեր ասպարեզում հատկապես այդ հարցը լուծում չգտավ, որ նկարիչը չզբաղվի իր նկարների վաճառքով, գաղափարների ներկայացմամբ: Պատկերացնո՞ւմ եք՝ ես, օրինակ, Սիսիանից ինչոր մեկին հանդիպելու համար պետք է 200 կմ ճանապարհ անցնեմ, գամ Երևան: Մինչդեռ ինչ լավ կլիներ, եթե լինեին մարդիկ, որոնք կզբաղվեին նկարիչների ցուցահանդեսներով, նկարների վաճառքով:

Ամբողջ աշխարհում տարածված է, որ մարդիկ իրենք են գտնում ստեղծագործողներին, զբաղվում նրանց աշխատանքների վաճառքով, գումար վաստակում, և՛ ստեղծագործողին են հարստացնում, և՛ իրենք են հարստանում», - «Փաստի» հետ զրույցում ասում է Ավագյանը: 

Նա նշում է, որ ստեղծագործողներին ավելի ճանաչելի դարձնելու, ժամանակակից արվեստի տարածման հարցերով մշակույթի նախարարությունը չէ, որ պետք է զբաղվի: «Նախարարությունը պետք է զբաղվի օրենքների ընդունմամբ, այնպիսի դաշտ ստեղծի, որտեղ աշխատելը հարմար կլինի: Այն չպետք է նաև պատվեր տա, ուղղորդի, որովհետև կա մտավախություն, որ դա կարող է հանգեցնել գրաքննության, ինչը տեսել ենք ԽՍՀՄ տարիներին: Այն ժամանակ քեզ գումարը տալիս էին, ասում էին Լենինին նկարի: Դու նկարում էիր պատվիրած նկարը, վերջացնում, հետո զբաղվում քո անհատական աշխատանքներով: Բայց չէի ուզենա, որ հիմա էլ նույնը լիներ», - նշում է մեր զրուցակիցը:

Ավագյանը կարծում է, որ արվեստագետի համար խոչընդոտներ, արգելքներ չկան: «Հասարակությանը թվում է, որ արվեստագետ լինելը հաճույքի պես մի բան է, բայց սա տաժանակիր, բանվորի աշխատանք է, և եթե դու ընդունում ես, որ տաժանակիր աշխատանք կատարող ես, ապա խոչընդոտների մասին հարցը դուրս է մնում: Դու անում ես այն, ինչ կարող ես, և անում ես այնքանով, որքանով ընդունակ ես», - կարծում է նկարիչը:

Նա ասում է, որ պետությունը չպետք է նստի ու արվեստագետի մասին մտածի, դա սխալ է: «Մշակույթ ասվածը շատ մեծ հասկացություն է: Արվեստագետները մշակույթի ինչ-որ մասն են, շատ փոքր մասը: Պետությունը չպետք է նստի ու արվեստագետի մասին մտածի, սա սխալ է, պետությունն ավելի լուրջ գործառույթներ ունի:

Պետությունը մշակույթ ձևավորելու խնդիր ունի: Արվեստագետը, այս դեպքում՝ նկարիչը, այնքան լավը պետք է լինի, որ իրենից գնեն նկարները, անգամ՝ պետությունն իր հաստատությունների միջոցով:

Ի վերջո, մշակութային քաղաքականությունը և արվեստագետին փող տալը տարբեր բաներ են: Պետությունը պետք է օրենսդրական և խրախուսման միջավայր ստեղծի: Պետությունից ինչ-որ բան ուզելը սխալ է, բոլորը դրանով են զբաղված: Պետությունն ո՞ւմ և ի՞նչ տա», - ընդգծում է նկարիչը:

Անդրադառնում ենք նաև կոչումներին, պետական մրցանակներին: Հարցնում եմ՝ ստեղծագործողի համար դրանք կարևո՞ր են: «Կոչումները Խորհրդային Միությունից մնացած ժառանգություն են: Դրա մեջ ինչ-որ սխալ բան կար, մարդկանց տարաբաժանելու խնդիր կար:

Պատկերացնո՞ւմ ես՝ Պիկասոն ժողովրդական նկարիչ չէ, խայտառակություն է (ծիծաղում է- խմբ.): 1988 թվականից հետո մի տեսակ այս կոչումներն արժեզրկվել են: Վերջին շրջանում կոչումներ տալու հարցում տեսնում էի, որ կողմնապահություն կա, մեկին տալիս էին, մյուսին՝ ոչ:

Իսկ մրցանակների նկատմամբ անտարբեր եմ:

Տալիս են մրցանակ, լավ են անում, չեն տալիս, ավելի լավ են անում, իրենց խնդիրն է: Երևանում չգիտեմ՝ ինչպիսին է վերաբերմունքը ժողովրդական և վաստակավոր արտիստների, պետական մրցանակակիրների նկատմամբ, բայց Սիսիանում, օրինակ, որևէ մեկին հետաքրքիր չէ, որ ես պետական մրցանակի դափնեկիր եմ: Մարդիկ ինձ շարունակում են ընկալել որպես մարդ և նկարիչ, որն ապրում է իրենց կողքին», - եզրափակում է նկարիչ Աշոտ Ավագյանը:

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում

 

Բողոքի բազմահազարանոց ցույց՝ Մոսկվայում (ուղիղ) Վթար Ալավերդի-Վանաձոր ավտոճանապարհին. կան տուժածներ Մեկ շաբաթում հակառակորդը հայ դիրքապահների ուղղությամբ արձակել է ավելի քան 900 կրակոց Կառավարությունը կոմպրոմիսի չի գնալու. Նիկոլ Փաշինյանը՝ Իջևանի իրադարձությունների մասին Մահացել է ՀՀ կապի նախկին նախարար Ռոբերտ Ավոյանը Էսօր ուրիշ բանի համար ենք եկել, մի գոռացեք. Փաշինյանը՝ Գյումրիում (վիդեո) Դատարանն արդեն 24 օր չի քննում Քոչարյանի պաշտպանների միջնորդությունը Ավտոմեքենան վաճառել է, իսկ դրամական միջոցներն ավելացել են․ «Փաստ» Մեքենավարը բեռնատար գնացքով վրաերթի է ենթարկել 62-ամյա քաղաքացուն. վերջինը տեղում մահացել է Շաբաթօրյա գրական ընթերցումներ «Փաստ» օրաթերթից ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԱՅՍ ՕՐԸ (20 ՀՈՒԼԻՍԻ)․ Խորհր­դա­րա­նն իր առա­ջին նիստն է անցկաց­րել Մեկնարկել է «Իմ քայլը հանուն Շիրակի մարզի» բիզնես ֆորումը. Ներկա է Փաշինյանը (ուղիղ) Հա­յաս­տա­նը Եվ­րո­մի­ու­թյան և ԵԱՏՄ-ի մի­ջև ընտ­րու­թյան հար­ցում ընտ­րեց ՀԱՊԿ-ը Հա­յաս­տա­նցի մաս­նա­գետն ար­տերկ­րում դա­սա­խո­սու­թյուն կկար­դա. «Փաստ» «Իշ­խա­նու­թյունն այ­լևս օգ­տա­կար ոչինչ չի կա­րող անել. իշ­խա­նու­թյան ժամ­կե­տը վեր­ջա­ցավ, և այն հետ բե­րել հնա­րա­վոր չէ». «Փաստ» Այսօր Տորթի միջազգային օրն է «Այլ ան­ձի փաս­տաթղ­թե­րով վար­կեր ձև­ա­կերպ­վում են հիմ­նա­կա­նում բան­կի կամ վար­կա­յին կազ­մա­կեր­պու­թյան աշ­խա­տակ­ցի հետ հա­մա­ձայ­նեց­ված կար­գով». «Փաստ» Վար­չա­պե­տին մո­լո­րեց­նո՞ւմ են. պար­զու­նա­կու­թյան ու մա­կե­րե­սայ­նու­թյան սահ­ման­նե­րը. «Փաստ» Սահ­մա­նադ­րա­կան դա­տա­րա­նի` ձի­ով քայ­լը. «Փաստ» «Խորհր­դատ­վա­կան կար­ծիք­նե­րը իրա­վա­կան հե­տև­անք­ներ են ունե­նա­լու». «Փաստ»
website by Sargssyan