Անտառը հատող գյուղացուն պետք է իրական այլընտրանք առաջարկել, որպեսզի նա հասկանա՝ պետությունը հոգում է իր մասին. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Հայաստանի բնապահպանական խնդիրները պարբերաբար հիշեցնում են իրենց մասին՝ անտառահատում, ձկնագողություն, գործող և չշահագործվող հանքեր, ՀԷԿ-երի գործունեություն և գետերի էկոլոգիական հավասարակշռության խախտում, և այսպես շարունակ: Նման ահազանգեր կարելի է ստանալ ամեն օր՝ երկրի տարբեր կողմերից: Արդարացի է մարդկանց պահանջներին լուծում տալ, գոնե սկսել խնդիրները վերլուծելու գործընթաց: Վերջին օրերին Իջևանում ականատես եղանք մարդկանց՝ գումար վաստակելու և պետության՝ օրենքը չխախտելու պահանջների բախմանը:

Որևէ կերպ չարդարացնելով անօրինականության ցանկացած դրսևորում՝ հարց է առաջանում՝ իսկ պետության համար ի՞նչ նշանակություն ունեն քաղաքացիների սոցիալական խնդիրները:

Բնապահպանական ոլորտի փորձագետ Այսեր Ղազարյանը նշում է՝ Իջևանը և Սևանն այսօր «ծխացող կրակներ են», բայց ամբողջ Հայաստանում կան խնդիրներ, որոնց մասին տարիներ շարունակ բարձրաձայնում են: «Մի կողմից կա սոցիալական խնդիր, մյուս կողմից գործ ունենք բիզնեսի հետ, որը տարիներ ի վեր կայունացած, ոսկրացած համակարգ է:

Սոցիալական մասով կա «անարդարություն», որովհետև որոշ խմբեր ավելի շատ են օգտվում այդ բիզնեսից, քան մյուսները, և սովորաբար դժգոհություն արտահայտելու ընթացքում տեսնում ենք այսբերգի՝ միայն ջրից վերև գտնվող հատվածը: Այն համակարգը, որը կա, գործում է, տեսանելի չէ շատերի համար, բայց ախտորոշված է», - ասում է Ղազարյանը:

Նա նշում է՝ ժամանակին մի շարք ծրագրերի օգնությամբ ախտորոշվել են իրավական, ինստիտուցիոնալ և տեխնիկական այն խնդիրները, որոնք պետք է լուծվեն նախ պետական կառավարման համակարգն առողջացնելով, բայց դա չի ստացվել: «Առաջին հերթին պետք է առողջացնել կառավարման համակարգը:

Կան միջազգային ուղեցույցներ, մեր նման երկրներում փորձարկված և արդյունքի հասցնող մեխանիզմներ: Դրանցում նշված է, որ պետք է առաջին հերթին հուսալի տեղեկատվություն ունենալ անտառի և դրանում դինամիկ փոփոխությունների վերաբերյալ, թե որտեղ որքան ծառ են կտրում, ինչ խմբեր են դա իրականացնում և որտեղ իրացնում և այլն: Երկրորդ՝ պետք է այդ ոլորտում աշխատելու կոնկրետ մասնագիտական կարողություններ ունենանք, որը Հայաստանում չկա:

Երրորդ՝ չկա թափանցիկություն ինչպես պետական տարբեր կառույցների միջև, այնպես էլ պետության և հասարակության միջև:

Օրինակ՝ պետությունն ինչ-որ հարցի շուրջ մի բան է ասում, իսկ հասարակության ակտիվ միավորները, մասնավորապես՝ բնապահպանական կազմակերպությունները, անհատ փորձագետները վեր են հանում տեղեկատվություն, որն, ըստ էության, պետությունը երբևիցե չի հրապարակել: Չորրորդն իրավակիրարկման խնդիրն է:

Օրինակ՝ «Սևանի մասին» օրենքում՝ Սևանի մասով, անտառների մասով՝ համապատասխան օրենսդրության մեջ և դրան հարող իրավական ակտերում մի բան է գրված, բայց արվում է մեկ ուրիշ բան: Բացի սա, չկա ինստիտուցիոնալ հիշողություն: Ամեն հաջորդ պաշտոնյային «չի հետաքրքրել»՝ նախկինում ի՞նչ խնդիրներ են եղել, ցանկություն չի եղել դասեր քաղել և բացառել նախկինների սխալները: 

Բոլոր էկոհամակարգերին վերաբերող ամեն կարևոր խնդիրն այն է եղել, որ տնտեսական սուբյեկտիվ շահը միշտ դոմինանտ է եղել և ստվերել սոցիալական և հատկապես էկոլոգիական շահը», - նշում է մեր զրուցակիցը:

Ղազարյանն ընդգծում է՝ տարիներ շարունակ անտառը դիտվել է որպես փայտի պահեստ՝ որոշ խմբերի համար այդտեղից եկամուտ կորզելու նպատակով, մյուս կողմից՝ անտառամերձ համայնքների և հարևան մարզերի բնակչությանը որոշակի փայտանյութով ապահովելու: Նրա խոսքով՝ այն երկրներում, որտեղ չքավորության մակարդակը բարձր է, տվյալ շերտը վճարունակ չէ, այլ էներգակիրները՝ գազը, էլեկտրաէներգիան թանկ են, և նրանք փորձում են օգտվել ավելի էժան և որոշ դեպքերում «անվճար» ռեսուրսից, որը տվյալ դեպքում կոչվում է անտառ:

«Պետք է առաջարկել համակարգային լուծումներ: Մի կողմից՝ առողջացնենք կառավարման համակարգը, մյուս կողմից՝ անտառը «սպառողներին» պետք է առաջարկներ անենք:

Մի կողմից՝ քրեական, վարչական օրենսգրքերում խստացումներ առաջարկենք, մյուս կողմից՝ գայթակղիչ առաջարկներ մարդկանց, որ նրանք հասկանան՝ իրենց հացի խնդիրը պետությունը լուծում է: Ժողովրդին կարող ենք առաջարկել վառարաններ, որոնք մի քանի անգամ ավելի քիչ ծախսատարություն ունեն: Այսինքն՝ այդ քայլով նույնպես մի քանի անգամ կնվազեցնենք պահանջվող փայտանյութի քանակը, առաջարկենք կիրառել արևային համակարգեր, և տները տաքացնելու այլ տարբերակներ: Ճանապարհներ կան, դժվար է լինելու, բայց ոչ անհնար», - ասում է Ղազարյանը:

Պետք են կոնֆլիկտների մեղմացման գծով փորձագետներ, որոնք կոնֆլիկտները ճիշտ ուղղությամբ կտանեն: «Սոցիալական, էկոլոգիական, տնտեսական կայուն կառավարման հիմնաքարերը լրիվ խաթարված են: Նույնն այժմ կատարվում է ՀԷԿ-երի գործունեության մասով: 

Օրինակ՝ մարդիկ ահազանգում են, որ գետերի ջրով չեն կարողանում ոռոգում իրականացնել, ձկնային պաշարները ոչնչանում են և այլն, ՀԷԿ-ի սեփականատերն ասում է ՝ վարկային միջոցներ եմ վերցրել, ՀԷԿ-ը պետք է աշխատացնեմ, վարկերը փակեմ, բացի դա, աշխատատեղեր եմ ստեղծել:

Նույնը նաև հանքերի պարագայում է: Այսինքն՝ տարիներ շարունակ եղած հակադրման պրոցեսը պետք է համադրման տանել, ներդաշնակ համակեցություն ստեղծել, ինչն առանց պրոֆեսիոնալ փորձագետների դժվար, եթե չասեմ՝ անհնար է լինելու»,- կարծում է Ղազարյանը:

Նա ընդգծում է, որ բիզնեսի անունը՝ փայտանյութի մասով, պետք է մոռանալ: «Պետք է խոսել հատապտուղների, ուտելի բուսատեսակների և խոտաբույսերի հավաքման և վաճառքի մասին: Օրինակ՝ խորհրդային տարիներին անտառից բավական լուրջ հավաք էր կատարվում, և մի քանի միլիոն ռուբլի եկամուտ էր ստացվում: Մեր հարուստ անտառներն օգտագործելու այլընտրանքային տարբերակներ պետք է գտնենք՝ էկոտուրիզմ, հատապտուղների հավաքում և այլն, բայց ոչ փայտանյութի դուրսբերում:

Ճիշտ է, միանգամից չենք կարող դադարեցնել անտառահատումները, բայց երևացող միտումները պետք է ունենանք», - ասում է փորձագետը:

Ղազարյանը նշում է՝ սեփական ապագան ոչնչացնող մարդուն պետք է հիշեցնել, որ դու քո երեխայի ապագան ես ոչնչացնում, և իրեն այլընտրանք առաջարկել, ընդ որում՝ ոչ ձևական: «Չասեն՝ առաջարկեցինք, իրենք չուզեցին: Իհարկե, կլինեն նաև խմբեր, որոնք կմանիպուլացնեն մարդկանց, կփորձեն առաջ մղել բացասական պրոցեսները: Բայց առաջին հերթին պետք է գնալ մարդկանց իրազեկելու ճանապարհով: Եթե մարդը հասկանում է, որ օրվա հացը, ինչի համար ինքը կռիվ է տալիս, ապագայում ավելի մեծ խնդիրներ է առաջացնելու իր երեխայի համար, ինքը փոխվելու է: Իրեն ուղղակի բերել են այդ դաշտ, սովորեցրել են, որ ապրելու, գումար աշխատելու միակ տարբերակը դա է, իսկ դա փոխելու համար ոչ միայն լուրջ ջանքեր են պետք, այլ նաև պրոֆեսիոնալների աշխատանք», - եզրափակում է մեր զրուցակիցը:

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում

 

 

Փաշինյանի ուղերձը՝ Ազգային անվտանգության նոր ռազմավարության ընդունման առիթով Չկա լավ ապագա, եթե լավ չգիտենք ու լավ չենք գնահատում մեր անցյալն ու ներկան. Միհրան Հակոբյան Ի՞նչ է նախատեսում Հանրակրթության պետական չափորոշիչը. ԿԳՄՍ փոխնախարարը 500 ուսուցչի ներկայացրել է հիմնական սկզբունքները Արցախի նախագահը փոփոխություններ է կատարել ներման հարցերի հանձնաժողովի կազմում Նախագահ Սարգսյանը հեռախոսազրույց է ունեցել ԲԴԽ նախագահի հետ Սոցիալական արդարության արհամարհման պատճառը սոցիալական վախերն են Արմեն Սարգսյանը օրենքը չի ուղարկի Սահմանադրական դատարան Սա վերջնական որոշում չէ, բայց որոշակի ժեստ է ՀՀ իշխանություններին Ուսանողների չլսված «ռեկետ» ՀՊՏՀ-ում, ապօրինաբար ստիպում են վարձ վճարե՞լ. բուհը պարզաբանում է ԱՄՆ-ն ու Չինաստանը շտապում են հայկական բանակ. ինչ է պատահել Ցավալի է, երբ տղամարդուն ոչ վայել պահվածքը նորմա է դարձել. Արմեն Աշոտյան «Հայրենիք» կուսակցության քայլերը, միանշանակ, կլինեն բավականին հստակ և ամուր Երկրում արտակարգ դրություն հայտարարելու 4 ամիսների ընթացքում վարակվածների թիվն աճել է ավելի քան 4000 անգամ. Վլադիմիր Մարտիրոսյան Ծառուկյանից վախենալ պետք չէ, պետք է վախենալ առանց աշխատանք մնացած հազարավոր մարդկանցից Իշխանությունը տապալել է կորոնավիրուսի դեմ պայքարը․ հանրային առողջության գնով գնացին իրենց կապրիզների հետևից․ Նարեկ Մալյան /տեսանյութ/ Մխիթար Հայրապետյանի նշանակումը զարմացրել է Այո՛, քվեարկել եմ «Իմ քայլի» համար, բայց չեմ ասել, որ իմ պատկերացրածը չեմ արտահայտելու․ Թևան Պողոսյան Իրենք էլ են զզվել. իրավապահներից շատերի նյարդերը տեղի են տալիս Ծառուկյանը մինչև վերջ կատարեց իր խոստումը, բայց նոր իշխանությունները գնացին այլ ճանապարհով «Իրատես». Մի տեսակ ընդդիմադիր «սատանաները» շատացել են
website by Sargssyan