«Ամեն լա­վը ամեն վա­տի դեմ». ի՞նչ առա­ջար­կու­թյուն­ներ են անում ամե­րի­կյան վեր­լու­ծա­կան կենտ­րոն­նե­րը

eurasia.expert-ն ««Լոյալության հարկադրում». ԱՄՆ-ի վերլուծաբանները առաջարկում են վերափոխել հետխորհրդային Եվրասիան» վերնագրով հոդվածում գրում է, որ ԱՄՆ-ի վերլուծաբանները շարունակում են Ռուսաստանին «զսպելու» ուղիներ փնտրել: 

Սեպտեմբերին RAND «ուղեղային կենտրոնը» ներկայացրել է զեկույց Սև ծովում ռուսական ներկայության հակազդման մասին, իսկ ավելի վաղ նույն կազմակերպության կողմից մանրամասն հետազոտվել է Ռուսաստանի ապակայունացման հեռանկարները նրա դաշնակից հետխորհրդային երկրներում իշխանական ռեժիմների փոփոխման միջոցով: 

Մասնավորապես, այդ փաստաթղթում Բելառուսին տրվել է Արևմուտքի և Մոսկվայի միջև գործող «մեղմացուցիչի» դեր: RAND-ի մեկ այլ զեկույցում, որը կազմվել է «Կարնեգի» կենտրոնի հետ համատեղ, նույն դերը արդեն տրվել է մի շարք երկրների: 

Նշենք, որ այս կազմակերպությունների ծառայություններից օգտվում են ամերիկյան և այլ պետությունների որոշ պետական կառույցներ: Այսպիսով, այդ վերջին՝ «Եվրասիայի հետխորհրդային տարածքում տարածաշրջանային կարգավիճակի վերանայման առաջարկություն» զեկույցում առաջարկվում է ստեղծել «միջանկյալ պետություններ»: 

Ըստ իմաստի, «միջանկյալ» են ճանաչվում այն պետությունները, որոնք «փաստացի գտնվում են Ռուսաստանի և Արևմուտքի միջև», սակայն այստեղ աշխարհագրությունը ոչ ճշգրիտ է, քանի որ հենց «Արևմուտքը» քաղաքական հասկացություն է: 

Այս երկրները, ըստ իրենց անվտանգության հայեցակարգի և տնտեսական ինտեգրացիայի, բաժանվել են երեք խմբի՝ «ռուսամետ»՝ Հայաստան և Բելառուս (ՀԱՊԿ-ի և ԵԱՏՄ-ի անդամներ), «արևմտամետ»՝ Վրաստան և Ուկրաինա (ձգտում են մտնել ՆԱՏՕ և ԵՄ), և «չեզոք»՝ Ադրբեջան և Մոլդովա: 

Նշենք, որ բոլոր այս նշված երկրներում, բացի Բելառուսից, այս կամ այն կերպ առկա են հակամարտություններ: 

Ըստ զեկույցի հեղինակների, այդ հակամարտությունները, որոշ երկրների ներքին խնդիրները, Ռուսաստանի և Արևմուտքի աճող դիմակայությունը իրենց ամբողջության մեջ կարող են բերել առկա իրավիճակի փոփոխման, որն իր հերթին ոչ միայն չի հանգեցնի անկայունության և սառը պատերազմի, այլ կնպաստի տարածաշրջանային իրավիճակի լարվածության պարպմանը: 

Որպես անվտանգության գլխավոր մարտահրավեր, զեկույցի հեղինակները անվանում են այդ երկրներին լոյալության հարկադրումը: 

Չեզոքության կամ «չմիանալու» տարբերակը համարվում է անընդունելի, քանի որ ի վերջո երկիրը ուժային որևէ կենտրոնի կողմից ճնշման արդյունքում դառնում է պայքարի հրապարակ: 

Այս ամենը նախատեսվում է իրականացնել չորս փուլով՝ ստեղծել կոնսուլտացիաների մեխանիզմներ, դրանց միջոցով որոշել տարածաշրջանային և արտաքին այլ խաղացողների դերերը, որոշ դեպքերում իրականացնել «երրորդ ուղի» և ապահովել այդ ստեղծված իրավիճակը միջազգային երաշխիքներով: 

Այստեղ հետաքրքիր է «երրորդ ուղին», քանի որ զեկույցում դա բացատրվել է Բելառուսի օրինակով, որը «իշխանափոխությունից» հետո որոշել է դուրս գալ ՀԱՊԿ-ից, և ստեղծվել է կոնֆլիկտային իրավիճակ Ռուսաստանի հետ: 

Տնտեսական հարցերում փորձագետները նշում են, որ տարածաշրջանի երկրների հիմնական առավելությունը լինելու է հարևանների տարանցման հնարավորություններից օգտվելը: 

Ընդ որում, նշվում է նաև, որ ցանկալի է լինի ԵԱՏՄ-ի և ԵՄ-ի ինտեգրացիա, այսինքն՝ ստեղծվի միասնական տարածք «Լիսաբոնից մինչև Վլադիվոստոկ»: 

Օրինակ՝ ոչ միայն Բելառուսին առաջարկվում է մտնել ԱՀԿ, այլ անգամ Մոլդովային և Ուկրաինային առաջարկվում է կարգավորել տնտեսական կապերը Ռուսաստանի հետ և որպես հավասարկշռված հարաբերությունների օրինակ են բերվում Հայաստանը և Վրաստանը: 

Երևի թե զեկույցում որպես «միջանկյալ պետությունների» ամենացավոտ և, կարելի է ասել, արյունահոսող կետեր նշվում են տարածքային հակամարտությունները: 

Հաշվի առնելով այդ թեմայի բարդությունը և խճճվածությունը՝ փորձագետները խուսափել են կոնկրետ յուրաքանչյուր հակամարտության մասով առաջարկություններ անել: Ավելին, խուսափել են դրանք լրջորեն վերլուծել և կենտրոնացել են ընդհանուր բազային առաջարկությունների վրա: 

Առաջին հերթին առաջարկվել է տարածաշրջանային հակամարտությունները «անջատել» Արևմուտքի և Ռուսաստանի հարաբերությունների գլոբալ սրացումից: 

Սրան կարելի է երկակի վերաբերվել, քանի որ երբեմն անհասկանալի է, թե այդ հակամարտություններում որոնք են «մերոնք» և որոնք ոչ: 

Վերցնենք հենց Ղարաբաղյան հակամարտությունը, որը, ըստ իր ծագման և զարգացման, հեռու է ռուս-ամերիկյան հարաբերություններից, չնայած հաճախ կարելի է կարդալ «խորը վերլուծականներ» այն մասին, որ դա Մոսկվայի և Վաշինգտոնի միջև պայքարի մի էպիզոդ է: 

Զեկույցում առաջարկվում են հակամարտությունների լուծման ընդհանուր գործիքակազմեր: 

Առաջին փուլում նախատեսվում է, շնորհիվ տնտեսական և սոցիալական հատվածում իրականացվող «փոքր գործերի», դրանք «ներսառեցնել»: Դրանից հետո հակամարտությունները պետք է կարգավորել իրատեսական, փոխզիջումային և խաղաղ գոյակցության հիմքերով: 

Հասկանալով խնդրի բարդությունը՝ զեկույցի հեղինակները կոչ են անում ԱՄՆ-ին, ԵՄ-ին և Ռուսաստանին՝ դրդել ժողովուրդներին հաշտության՝ փոխարենը խոստանալով հանել պատժամիջոցները և աջակցություն ցուցաբերել (որպես օրինակ բերվում է թուրքական սահմանի հավանական բացումը Հայաստանի համար): 

Ամփոփելով՝ կարելի է ասել, որ RAND-ի զեկույցը շատ լուրջ նյութ է, որը արտահայտում է հեռավոր ապագան տեսնող և զգուշավոր ԱՄՆ-ի փորձագիտական հանրույթի կարծիքը: 

Այստեղ սովորական դարձած ժողովրդավարության հաղթարշավի փոխարեն փորձագետները Ռուսաստանի սահմանակից երկրներին առաջարկում են կառուցել հավասարակշռված չեզոքություն: 

Մի կողմից՝ այս սցենարը այդ երկրների համար կարող է հետաքրքիր լինել, բայց մյուս կողմից էլ՝ անհնար է այդ ամենին չկասկածելը: 

Այս ամենը ճիշտ կլիներ այն ժամանակ, երբ լուծարվեց Վարշավայի պայմանագրի երկրների միությունը: 

Այն ժամանակ կարելի էր ստեղծել միջազգային երաշխիքների տակ գտնվող չեզոք պետությունների գոտի, բայց փոխարենը ՆԱՏՕ-ն գերադասեց ծավալվել դեպի Ռուսաստանի սահմաններ: 

Զեկույցում կարող էին հետաքրքրություն ներկայացնել հակամարտությունների լուծումների ուղիները, բայց հեղինակները, հաշվի առնելով այդ թեմայի անընդգրկելիությունը, ցավոք, գերադասել են սահմանափակվել «ամեն լավը ամեն վատի դեմ» ձևաչափի աբստրակտ առաջարկություններով:

Կամո Խաչիկյան

Փորձարկվեցին հայկական արտադրության ականանետերը (տեսանյութ) Արայիկի ցույցը Նիկոլի դեմ․ իշխանության ներսում հակասության ցեց է ընկել «Առինջ մոլ»-ի աշխատակիցները հերքում են լուրերը, թե ակցիաներին մասնակցում են Գ.Ծառուկյանի հրահանգով Շատ պրիմիտիվ ապատեղեկատվություն է. Արման Աբովյան Հայաստանի իշխանության լռությունը վկայում է, որ Ալիևը ճիշտ էր. Արթուր Ղազինյան Անհավասարարակշիռ ու քինախնդիր վարքագիծն իշխանությունների ձեռագիրն է դարձել. Իվետա Տոնոյան ԱԱԾ տնօրենի պաշտոնը զբաղեցնող անձը պետք է ունենա պրոֆեսիոնալիզ. Արսեն Բաբայան Ընդդիմությունը միասնական ճակատով պահանջելու է Փաշինյանի հրաժարականը Ի վերջո ո՞վ է առաջինը հորինել դակիչը․«Փաստ» Ռուս ուղ­ղա­փառ եկե­ղե­ցու առաջ­նոր­դի այ­ցը Հա­յաս­տան, խախ­տում­նե­րով նա­խա­գա­հա­կան ընտ­րու­թյուն­նե­ր.«Փաստ» «Ան­կա­յուն բա­լան­սը պահ­պան­վում է. որո­շա­կի ան­տար­բե­րու­թյուն կա կոնֆ­լիկ­տի հան­դեպ».«Փաստ» «Կրտսեր դպրո­ցը դրե­ցինք մեծ ռիս­կի տակ, այս օղա­կում բաց­թո­ղում­ներ թույլ տա­լու իրա­վունք չու­նենք»․ «Փաստ» Համապետական հանրահավաք է լինելու. «Իշխանությունը ձախողել է ամենուրեք» Դու կա՛մ ան­կախ ես, կա՛մ ոչ. հետ­քայլ անե­լու շռայ­լու­թյուն չենք կա­րող թույլ տալ․«Փաստ» Փոփոխություն ՀՀ լեզվական քաղաքականության մեջ. պետբյուջեից ծախսերը կավելանան․«Փաստ» «Անս­խա­լա­կա­նու­թյան սինդ­րո­մը գնա­լով ավե­լի ինս­տի­տու­ցի­ո­նալ բնույթ է կրում»․«Փաստ» Իշ­խա­նա­փո­խու­թյան գոր­ծըն­թաց­նե­րը կշա­րու­նակ­վեն նաև հե­տա­գա­յում, իսկ ան­կա­խու­թյունն այն­պի­սի մի ար­ժեք է, որը պետք է ըստ ար­ժան­վույն գնա­հա­տել․«Փաստ» Երբ ար­տերկ­րի պրակ­տի­կան փոր­ձում են կի­րա­ռել Հա­յաս­տա­նում՝ առանց մեր երկ­րի առանձ­նա­հատ­կու­թյուն­նե­րը հաշ­վի առ­նե­լու.«Փաստ» «Իշ­խա­նու­թյուն­նե­րի տա­րան­ջատ­ման սկզբուն­քը վե­րա­ցավ. ՍԴ-ի վրա մշտա­պես կախ­ված է լի­նե­լու լե­գի­տի­մու­թյան հետ կապ­ված մեծ հար­ցա­կա­նը».«Փաստ» Հանձնաժողովի աշխատանքները ձգձգվում են.«Փաստ»
website by Sargssyan