«Ամե­նա­մեծ փրկու­թյու­նը կրթու­թյունն է, ուրիշ ճար չկա». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

Այս օրերին հաճախ է խոսվում այն մասին, որ ստեղծված իրավիճակում, երբ մարդկանց կյանքը կտրուկ փոփոխությունների ենթարկվեց, պետք է մտածել օգուտներ քաղելու մասին՝ կյանքը վերարժևորելու, փոփոխություններ կատարելու իմաստով: 

Դերասան, ՀՀ վաստակավոր արտիստ Դավիթ Հակոբյանը նշում է՝ սրա մեջ կա ինչ-որ ճշմարտություն: 

«Աշխարհահռչակ գրող Օ. Հենրին ամբողջ կյանքում միտք չէր ունեցել գրող դառնալու, բայց տնտեսական հանցագործության պատճառով հայտնվելով բանտում ՝ սկսել է գրել՝ կյանքում ոչ մի տող գրած չլինելով: 

Նա այդ վիճակից փորձել է այդ կերպ դուրս գալ: Տպագրվել է ոչ իր անունով, քանի որ հանցագործն իրավունք չուներ տպագրվելու: Նրա գործերը լույս են տեսել իր դատապաշտպանի անունով: Աշխարհն արդյունքում ունեցավ Օ. Հենրիի նման հանճարեղ գրողի: 

Բայց հիմա բոլորս հենրիներ չենք: Այնպես չէ, որ բոլորն ունեն գիտակցության այն աստիճանը, որ սա նեղվածք է, և պետք է այլ կերպ մտածել: Ցավոք, կրթության հսկայական պակաս ունենք: Որքան էլ ասենք, թե 21-րդ դարում ենք, կրթական համակարգն այլ է, չափազանց մեծ տոկոս է կազմում անկրթությունը, իսկ անկիրթ մարդը չի կարող այս վիճակում օգուտ քաղել ինչ-որ բաներից, նա ավելորդ խուճապի մեջ է ընկնում, ավելորդ հույզեր են առաջանում, որոնք բերում են ոչ ադեկվատ և ավելի տհաճ հետևանքների: 

Անկեղծ ասած, մի քիչ էլ արհեստական բան եմ տեսնում այս ամբողջ պանիկայի մեջ: Հասկացանք՝ պանդեմիա, պանդեմիա, իսկ եթե հանկարծ չհայտարարեին պանդեմիա, ի՞նչ էինք անելու: Կարող էր, չէ՞, համաշխարհային պանդեմիա չհայտարարվել, դրա միտումները կային: 4-5 տարի առաջ խոզի գրիպ եղավ, որևէ կառավարության կողմից որևէ բան չհայտարարվեց: 

Ունեցանք զոհերի նույն քանակը և մի քիչ էլ ավելի, որն այսօր ունենք, այդ մասին ոչ մի տեղ չհայտարարվեց: Բայց այսօր ունենք այն, ինչ ունենք: 

Ստիպված ենք մտածել, թե ինչ ձևով կարող ենք ավելի օգտավետ դուրս գալ այս ամեն ինչից»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասում է Հակոբյանը:

Նա նշում է՝ շատ մոտ է կանգնած կրթական համակարգին, դասավանդում է թատերական ինստիտուտում, ունի 30-ից ավելի սան: «Այն մասնագիտությունը, որ դասավանդում եմ, պրակտիկ մասնագիտություն է, վերաբերում է մարդկային փոխհարաբերություններին: Դա օնլայն չի լինում, զուգընկերը պետք է կողքիդ կանգնած լինի: 

Ուսանողին չեմ կարող օնլայն փոխհարաբերություններ բացատրել, դա նա կարող է գրքում էլ կարդալ, բայց մինչև չփորձի այդ ամենը, դա սուտ բան է դառնում: Աշխատում ենք ինչ-որ ձևով անցկացնել դասերը: Չգիտեմ՝ օնլայն քննությունը ի՞նչ ձևով ենք հանձնելու: Մեզ պարտադրում են ինչ-որ ձև, բայց այն արդյունավետ չէ մեր դեպքում: Գուցե արդյունավետ է տեսական առարկաների դեպքում: 

Աշխարհում վաղուց կա այդ ձևը, շատերը սովորում են տարբեր համալսարաններում՝ լրացնելով նրանց կրեդիտները, գիտելիքներ են ստանում, բայց երբեք դասախոսին չեն էլ հանդիպում: 

Բայց դա տեսություն է, իսկ գործնական առարկաները շատ են քայքայվելու: Լուրջ անհանգստություն ունեմ թատրոնների և կատարողական արվեստների շարունակականության վերաբերյալ: 

Ինչպե՞ս է լինելու երաժիշտների, սիմֆոնիկ նվագախմբերի, օպերային և թատերական ներկայացումների հարցը: Չեմ կարծում, որ մոտակա վեց ամիսը ներկայացում ենք խաղալու: Իսկ երբ դերասանը վեց ամիս բեմ ու հանդիսատես չի տեսնում, նա արդեն ոչ թե 6, այլ 36 անգամ ավելի հետընթաց է ապրում»,-նշում է մեր զրուցակիցը:

Այս շրջանում արվեստի գրեթե բոլոր ճյուղերը «տեղափոխվեցին» օնլայն տիրույթ: Սա կարո՞ղ է օգտակար լինել դրանց հասանելիության, ճանաչելիության, տարածման առումով: «Ինչ վերաբերում է արվեստի այնպիսի տեսակներին, ինչպես դասական արվեստն ու թատրոնն են, օպերային և կատարողական տարբեր արվեստները, որոնցից շատերի դեպքում գուցե հանրությունը լայն այցելություն չուներ, ապա հիմա շփվում է դրանց հետ: 

Հուսանք՝ սա լուրջ ազդեցություն կունենա, բայց ինչ վերաբերում է հանդիսատեսի և դերասանի միջև փոխհարաբերությանը, այդտեղ ունենում ենք հսկայական կորուստ: Ինչու էինք գնում և դահլիճում լսում սիմֆոնիկ երաժշտություն: Երբեմն դահլիճն է թելադրում, թե ինչպես շարունակվի ամեն բան, դահլիճը հետդ ստեղծագործում է, իսկ օնլայն տիրույթում դա բացառվում է: 

Այն ներկայացումները, որոնք ցույց ենք տալիս օնլայն, թատերական ներկայացում անվանել այնքան էլ ճիշտ չէ, դա ընդամենը մոտավոր տեղեկություն է այդ ներկայացման մասին: 

Տարիներ առաջ ինքս առիթ եմ ունեցել ինչոր ներկայացում դիտել համացանցով, հետո արդեն նույն ներկայացումը դիտել հանդիսատեսի հետ, հասկացել եմ, որ ավելի վաղ նայածս ներկայացումը համարյա կապ չուներ երկրորդի հետ: Այս առումով լուրջ կորուստներ ենք ունենալու: 

Ճանաչելիության առումով, այո՛, գուցե օնլայն տիրույթում հանդես գալը նշանակություն ունենա, բայց ոչինչ ավելի: Այս ամենից հետո մարդկանց ինչ-որ տոկոս անպայման կգնա թատրոն, օպերային ներկայացման, որովհետև շատերի համար դա նորություն է: 

Եկեք աչքակապությամբ չզբաղվենք: Վերջին հաշվով, մշակութային հանդիսատեսը կազմում է տվյալ երկրի բնակչության առավելագույնը 14 տոկոսը: Սա ասում եմ զարգացած երկրների մասին, որտեղ կոմունիկացիաները հզոր են: Հիմա պատկերացրեք, թե մեր բնակչության 14 տոկոսը որքան է»,-ասում է դերասանը:

Հակոբյանն ընդգծում է՝ թատրոնները բավական լավ վիճակում էին: « Հատկապես վերջին երկու տարում դահլիճները լեփ-լեցուն էին: Առիթ եմ ունեցել և՛ դասական երաժշտության համերգների ներկա գտնվել, և՛ տարբեր թատրոնների ներկայացումները դիտել: Ինքս մեկից ավելի թատրոնում եմ աշխատում: Վիճակը բավական լավն էր, վախենում եմ, որ որոշ ժամանակ հետընթաց կունենանք»,-հավելում է Հակոբյանը:

Իսկ վերջում նրանից հետաքրքրվում ենք՝ ի՞նչ անել այս ճգնաժամը հաղթահարելու և դրանից առավելագույնս շահած դուրս գալու համար: «Ամեն օր Նարեկացի եմ կարդում, որպեսզի հասկանամ՝ ինչո՞ւ էր այդ հզորն ամբողջ մի գիրք անդադար ներողություն խնդրում: 

Կցանկանամ, որ լուրջ զբաղվենք մեր սերունդների, հասարակության կրթությամբ: Ամենամեծ փրկությունը կրթությունն է, ուրիշ ճար չկա: Ինչո՞ւ է իսլամի աշխարհը վայրիվերումների մեջ, որովհետև այդ հասարակություններում համատարած անկրթություն է:

 Նրանք հրաշալի տիրապետում են ժամանակակից զենքերի բոլոր տեսակներին, բայց գիրք կարդալ չգիտեն, չգիտեն, թե ինչ է թատրոնը, երաժշտությունը, ինչը սարսափելի է: Քրիստոնեությունն էլ է ունեցել նման շրջան, երբ անկրթություն էր տիրում, և եկեղեցական որևէ առաջնորդի ասածը բացարձակ ճշմարտություն էր, աղավաղվում էր բուն հավատքը: 

Կցանկանամ, որ մարդիկ հասկանան, թե ինչ է նշանակում բուն հավատքը՝ անկախ նրանից՝ քրիստոնյա են, մահմեդական և թե այլ կրոն են դավանում: Կրոնը վերջին հաշվով բուն հավատքի հետ կապ ունի ընդամենը դավանաբանական իմաստով: 

Աշխարհը, բնությունը կառավարվում է մի կետից, երբ սա հասկանանք, գիտակցենք, թե որքան փոքր է մեր աշխարհը, շատ բաներ կվերանայենք»,-եզրափակում է Դավիթ Հակոբյանը:

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում

 

 

COVID-19-ով վարակված 5 օրական փոքրիկը համալսարանական լավագույն մասնագետների ապահով ձեռքերում է․ ԵՊԲՀ ռեկտոր (տեսանյութ) «Բարսելոնայի» հինգ ֆուտբոլիստ և երկու մարզիչ հիվանդ են կորոնավիրուսով Որոնք են Հայաստանին ավիացիոն «սև ցուցակ» գցելու որոշման հիմնական չորս վնասները․ ներկայացնում է Արմեն Աշոտյանը Հակաճգնաժամային կառավարություն՝ ազգային համաձայնության, համերաշխության օրակարգով Ինչ ասում էր Գագիկ Ծառուկյանը տարիներ առաջ, ոմանք այսօր են նոր միայն հասկացել Դեռևս Կառավարության ձևավորման օրերին էր Գ.Ծառուկյանն ասում, որ կարևոր պաշտոններում պետք է նշանակվեն փորձառություն ունեցող մասնագետները Վանաձորի «Գլորիա» ֆաբրիկան պարետի որոշմամբ վաղը առավոտվանից կփակվի 72 ժամով. վարչապետ Սյունիքում կորոնավիրուսի 89 հաստատված դեպք կա. 24 անսիմպտոմ հիվանդ մեկուսացված է տանը Նիկոլ Փաշինյանը երկու տարբերակ է առաջարկում Պետք է հետևենք հակահամաճարակային կանոններին ամենակոշտ և ամենաչոր ձևով. Փաշինյան Հունիսի 7-ին կիրականացվի Կիև-Երևան չարտերային թռիչքը Հերթական աննախադեպը՝ Նիկոլ Փաշինյանի շնորհիվ. Արմեն Աշոտյան ԱՄՆ-ի Լաս Վեգաս քաղաքում բողոքի ցույցի մասնակից է մահացել (տեսանյութ) ՀՀ ԶՈւ ԳՇ պետն այցելել է զորամաս Ուհանում հայտնաբերվել է կորոնավիրուսի 300 ասիմպտոմ կրող․ Ռիա Նովոստի Կողմնապահություն նախկին փորձառու կադրերի նկատմամբ. պարգևավճարներ են շռայլել աշխատակազմին` դիտավորությամբ բաց թողնելով նախկին կադրերին. Նարեկ Թադևոսյանը՝ քաղաքապետարանից հեռանալու մասին Ռուբեն Սարգսյանը նշանակվել է Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարի առաջին տեղակալ Արթուր Վանեցյանը՝ ազդեցիկ քաղաքական գործիչ Բաքվի զորքը Վրաստանի սահմանին. ով է հրահրում բախումը Կառավարության վերջին փուլի գործունեությունը և որոշումները հանգեցրել են աղետի առողջապահության ոլորտում, հիմա էլ շարժվում ենք դեպի աղետ անշարժ գույքի շուկայում. Արմեն Գևորգյան
website by Sargssyan