Երևան, 23.Մարտ.2023,
00
:
00
ՄԵՆՅՈՒ
«Արևմուտքի կողմից Հայաստանի իշխանություններին խիստ հրահանգ է իջեցվել»․ «Փաստ» «Մենք չենք զարմանում Հայաստանի իշխանությունների վարքագծից, որովհետև գիտենք իշխանության գալու նպատակը»․ «Փաստ» Ինչո՞ւ քամուն տվեցին «թավշյա» փետուրները․ «Փաստ» «Իրավիճակ է փոխվել». էլ չի պահանջում Փաշինյանի հրաժարականը․ «Փաստ» Արևմուտքից «հյուրեր» են սպասվում․ «Փաստ» Վարկանիշը հետևողականորեն շարունակում է ընկնել․ «Փաստ» «Ոգեզէն» համակարգի երրորդ հավաքը՝ ամփոփ Հայաստանի ապագան կախված է Արցախի ապագայից․ «Փաստ» Ո՞րն է Ռուբեն Վարդանյանի պայքարի ուղին Ուղղակի վտանգ Ռուսաստանի ամբողջականության համար․ «Փաստ»


Նրանց պատճառով դառնում ենք ծաղրի ու հեգնանքի առարկա, տուժում են Հայաստանն ու Արցախը․ «Փաստ»

Քաղաքական

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

Արցախյան պատերազմից հետո երկրում ծանր բարոյահոգեբանական իրավիճակ է ստեղծվել։ Փաշինյանական պարտության ալիքը նոր իներցիայով շարունակվում է։ Հակառակորդը նորանոր պահանջներ է դնում, իսկ Հայաստանն անընդհատ ստիպված է լինում զիջումների գնալ։ Էապես տուժել է նաև Հայաստանի միջազգային վարկանիշը։ Ու դա է պատճառը, որ Հայաստանի ու Արցախի նկատմամբ Ադրբեջանի սանձարձակ, հանցագործ ագրեսիան միջազգային հանրության կողմից սուր արձագանքի չի արժանանում։ Ավելին, այս պայմաններում միջազգային տարբեր խաղացողներ ոչ միայն կարևորում են Ադրբեջանի լոգիստիկ ու էներգետիկ նշանակությունը, այլև Բաքվին համարում են վստահելի ու ռազմավարական գործընկեր։

Իսկ Ալիևը Ադրբեջանի իրագործած հանցագործություններից հետո մեկուսացման ու պատժամիջոցների ենթարկվելու փոխարեն արտերկիր այցեր է կազմակերպում ու միջազգային արենայում արդարացնում է Բաքվի գործողությունները։ Կարճ ասած՝ Ադրբեջանի քայլերը նորմալ են ընկալվում միջազգային հանրության կողմից՝ չհաշված մի քանի ձևական դատապարտող հայտարարություները։ Այս իրողությունը գալիս է նաև նրանից, որ ՀՀ իշխանությունները ի վիճակի չեն մեր երկիրը ներկայացնել միջազգային արենայում։ Երբ Փաշինյանն ու իր թիմակիցները, նույնիսկ ի զարմանս իրենց, փողոցից իշխանության եկան, նրանց թվում էր, թե «աշխարհը խալի է ոտքի տակ», ու միջազգային ասպարեզում Հայաստանը դիրքավորել էին ժողովրդավարության և «թավշյա ու ոչ բռնի հեղափոխության» բրենդով՝ ընդդեմ բռնապետական Ադրբեջանի։

Սակայն պատրանքների հետևից ընկնելու փոխարեն անհրաժեշտ էր գիտակցել Հայաստանի շահերը իրատեսական քաղաքականության շրջանակներում, իսկ իրադարձությունների վրա ազդելու անկարողության դեպքում ՀՀ իշխանությունները գոնե պետք է համակերպվեին հեռանալու հետ։ Այնինչ, չնայած խնդիրները լուծելու անկարողությանը՝ Փաշինյանը որոշեց ամեն գնով մնալ իշխանության։ Ու զարմանալի չէ, որ նա գրեթե յուրաքանչյուր հայտարարության մեջ միշտ մեղավորներ է փնտրում, իսկ այդ մեղավորները կարող են լինել ինչպես նախկինները, այնպես էլ միջազգային գործընկերները, հատկապես Ռուսաստանը, բայց դրանից իրադրությունը չի փոխվում։ Միևնույն ժամանակ, Փաշինյանը անընդհատ բողոքում է, որ երկրի անվտանգությունը մեծ սպառնալիքների առաջ է կանգնած, բայց չի խոսում այն մասին, որ ինքն է այդպիսի հանգրվանի հասցրել իր՝ լավագույն դեպքում՝ ապաշնորհ կառավարման ու կատարելապես ձախողված արտաքին քաղաքականության արդյունքում։

Այս ամենի արդյունքում հենց ինքը պարբերաբար միջազգայնորեն հրապարակային ձևով ծաղրի ու նվաստացման է ենթարկվում։ Այդ թվում՝ դաշնակից երկրի կողմից։ Օրինակ՝ այդպիսին կարող ենք դիտարկել ՌԴ ԱԳՆ ներկայացուցիչ Զախարովայի վերջին արձագանքը Փաշինյանի հայտարարություններին, որը մասնավորաբար մեկնաբանելով վերջինիս հայտարարությունը, թե Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպությունը (ՀԱՊԿ) լքում է Հայաստանը, ասել է. «Երբ ես կարդացի դա, չգիտես ինչու հիշեցի երկու այլ մեջբերում՝ «Ո՞վ ում վրա էր կանգնած» (Բուլգակով) և «Պետք է սիրել արվեստը քո մեջ, ոչ թե ինքդ քեզ արվեստում» (Ստանիսլավսկի): Հարցի այս հատվածը թողնում եմ ձեր հետագա ուսումնասիրության համար, փորձեք հասկանալ ասվածը»։ Խոսելով Նիկոլ Փաշինյանի այն հայտարարության մասին, որ «եթե Ռուսաստանը չի կարողանում Լեռնային Ղարաբաղում ապահովել կայունություն եւ անվտանգություն, ապա նա պետք է դիմի ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդին», Զախարովան ասել է. «Ես չեմ էլ փորձի վերլուծել, թե ինչ կարող է նկատի ունենալ և ինչպես է դա առնչվում ինչ-որ բանի հետ: Այս արտահայտությունն այնքան անբացատրելի է, որ չեմ պատրաստվում բացատրել։ Սա բառերի ինչոր անհավանական էկվիլիբրիստիկա է»։

Դե, համաձայնեք, որ սա դժվար է այլ կերպ գնահատել, քան ուղղակի, անթաքույց ծաղր ու հեգնանք: Զախարովան, իհարկե, չափերն անցել է, սա չի քննարկվում: Սակայն այստեղ խնդիրը Փաշինյանը չէ, որին ով հասնում՝ ծաղրում ու հեգնում է: Ուզենք թե չուզենք՝ նա մեր պետությունն է ներկայացնում, իսկ դա նշանակում է, որ իր պատճառով գետնով է տրվում պետության արժանապատվությունը։ Արդյունքում այս ամենից օգտվում է հակառակորդը ու անընդհատ աբսուրդի հասնող պահանջներ է ներկայացնում։ Մասնավորաբար, տևական ժամանակ է, ինչ, այսպես կոչված, «Արևմտյան Ադրբեջանի համայնքը» դարձել է գործոն, հրապարակային ակտիվություն է ցուցաբերում, նամակներ է գրում եվրոպական պաշտոնյաներին, նույնիսկ ՀՀ վարչապետին ու այդպիսով միջազգային հանրությանը ցույց է տալիս, թե իբր իր իրավունքները ոտնահարված են։

Իսկ Իլհամ Ալիևը, ելույթ ունենալով Անկարայում թյուրքական պետությունների կազմակերպության գագաթաժողովում, ցինիկաբար առաջարկում է Հայաստանին՝ ընդունել «ադրբեջանցի փախստականներին»՝ «Ղարաբաղում հայերի» ներկայության դիմաց։ Այսինքն, այսօր շրջափակման մեջ գտնվող արցախցիների իրավունքների ու անվտանգության հարցը համասարեցվում է «ադրբեջանցի փախստականների» իրավունքների ու անվտանգության հարցի հետ։ Ու այս հարցում, երբ հավասարության նշան է դրվում արցախցիների ու հնարովի Արևմտյան Ադրբեջանի համայնքի» մեջ, ջրաղացին ջուր է լցնում նաև Փաշինյանը: Դեռ լավ է, որ Փաշինյանը որոշել է ԱԳՆ-ին հանձնարարականներ տալ ցեղասպանության կանխարգելման մեխանիզմների գործարկման հետ կապված:

Սակայն սա շատ ավելի շուտ պետք է արած լիներ։ Ընդհանրապես, այս իշխանությունները փաստացի ոչ մի անհրաժեշտ գործողություն չեն ձեռնարկել ամբողջ աշխարհի առաջ ագրեսորի հանցագործություններն ու հայության իրավունքների ոտնահարումն ի ցույց դնելու համար։ Չնայած... Փաշինյանն ինչպե՞ս կարող էր դեմ գնալ իր իսկ կեղծ օրակարգին՝ այսպես կոչված՝ «խաղաղության դարաշրջանի» բացմանը։ Մի խոսքով, Նիկոլ Փաշինյանի ու իր թիմի պատճառով անընդհատ տուժում են Հայաստանն ու Արցախը, նրանց պատճառով դառնում ենք ծաղրի ու հեգնանքի առարկա: Իսկ Փաշինյանը շարունակում է ամուր կառչած մնալ աթոռին՝ «տրամաբանական ավարտին հասցնելու» «հեղափոխությունը»՝ այսինքն՝ պարտությունները, ավերումներն ու պատուհասները: Այնինչ, վաղը միգուցե արդեն ուշ լինի...

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում

«Արևմուտքի կողմից Հայաստանի իշխանություններին խիստ հրահանգ է իջեցվել»․ «Փաստ»«Մենք չենք զարմանում Հայաստանի իշխանությունների վարքագծից, որովհետև գիտենք իշխանության գալու նպատակը»․ «Փաստ»Ինչո՞ւ քամուն տվեցին «թավշյա» փետուրները․ «Փաստ»«Իրավիճակ է փոխվել». էլ չի պահանջում Փաշինյանի հրաժարականը․ «Փաստ»Արևմուտքից «հյուրեր» են սպասվում․ «Փաստ»Վարկանիշը հետևողականորեն շարունակում է ընկնել․ «Փաստ»Թատրոնի դեմ այս քայլն ուղիղ հարված է հայ մշակույթին․ Մանե Թանդիլյան ԵԽԽՎ հանձնաժողովը Լաչինի միջանցքի արգելափակման վերաբերյալ հայտարարություն է ընդունել «Ապրելու երկիրն» ակտիվացրել է իր քաղաքական գործունեությունը Հայաստանը պետք է ակտիվացնի արևային կայանների շինարարությունը «Ոգեզէն» համակարգի երրորդ հավաքը՝ ամփոփԹող իզուր չուրախանան՝ ուղեղս տեղն է, լեզուս տեղն է, դուխս տեղն է․ Ալեն Սիմոնյան Ucom-ն առաջարկում է միանալ շարժական ինտերնետի նոր՝ uDrift 3500 սակագնային պլանին Ռուսաստանի հայերի միությունը վերսկսում է Հայաստանի ստեղծագործական միությունների և ԳԱԱ հետ համագործակցությունը Արցախի համար պայքարելու ենք միշտ, քանի կանք ու ապրում ենք. Ռուբեն Վարդանյան Երևանը, ինչպես և ողջ երկիրը, արմատական փոփոխությունների կարիք ունի. Մեսրոպ Առաքելյան Կուտակված լարվածությունը մեղմելու նպատակով․ «Փաստ» Ո՞րն է Ռուբեն Վարդանյանի պայքարի ուղին «Գագիկ Ծառուկյան» հիմնադրամը վերազինել է Մանկական քաղցկեղի ու արյան հիվանդությունների կենտրոնը Տարեսկզբի անկումը դեռ որոշիչ չէ․ ինչո՞ւ է հանքարդյունաբերական տարին նվազմամբ սկսվել Մանե Թանդիլյանի շնորհավորական ուղերձը Նովրուզի առթիվ Ռուսաստանի հայերի միությունը շարունակում է աջակցել հայ գիտնականներին Կրասնոյարսկի երկրամասում գործարկվել է Ռուսաստանի ամենամեծ արևային էլեկտրակայանը Նիկոլը Հայաստանը դարձրել է Արեւմուտքի,Թուրքիայի ու ՌԴ-ի միջեւ առք ու վաճառքի առարկա. Էդուարդ ՇարմազանովԱրարատԲանկը` «Տարվա գործընկեր 2022»Ահազանգ. «Ադրբեջանցիներն առևանգել են Խնձորեսկի բնակչին». Արթուր Գրիգորյան Ի՞նչ կապ ունի նուշը սալորի հետ․ «Փաստ»ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԱՅՍ ՕՐԸ (21 ՄԱՐՏԻ)․ Պոեզիայի, Տիկնիկային թատրոնի, Անտառների միջազգային օր․ «Փաստ»Հայաստանի ապագան կախված է Արցախի ապագայից․ «Փաստ»Ո՞րն է Ռուբեն Վարդանյանի պայքարի ուղինՈւղղակի վտանգ Ռուսաստանի ամբողջականության համար․ «Փաստ»Էօրնեկեան դպրոցի սաները փորձառության ծրագիր են անցել Կոնվերս Բանկում Ռուսաստանի և Հայաստանի արտգործնախարարները փաստաթղթերի եռահատոր ժողովածու են փոխանակել երկրների միջև երկկողմ հարաբերությունների վերաբերյալ Ադրբեջանը Իրանի դեմ հենակետ դարձնելու Արևմուտքի միտումն ակնհայտ է. փուչիկներ, որ կոչված են թաքցնել իրական առաջնահերթությունները․ «Փաստ»Արդիականացվում է պետական գույքի հաշվառման համակարգը. նախագիծ․ «Փաստ»Այս պայմաններում մեզ մնում է միայն դիմադրել, կոշտ հակահարված տալ թշնամու բոլոր սադրանքներին. Ավետիք Չալաբյան «Ասում էին՝ ուժեղ տղա է, այդքան դիմացել է, էլի կդիմանա». վիրավորվելուց հետո Իշխանը վեց օր պայքարել է կյանքի համար․ «Փաստ»36 ժամ ջուր չի լինելու 23 հակաարցախյան թեզ՝ միայն մեկ ասուլիսում․ «Փաստ»Չսիրեց «թավիշն» Այ-Թի-ն, հարցերը թողնում է մայթին․ «Փաստ»«Դատական համակարգն այլևս անկախության որևէ նշույլ չունի»․ «Փաստ»«Պասերով ինչ-որ խաղ է Ալիևի ու Փաշինյանի միջև, որի նպատակը ՌԴ-ի և Իրանի ազդեցությունը չեզոքացնելն է»․ «Փաստ»Ինչպես է միջազգային իրավունքի խեղումը ճանապարհ բացում նորանոր հանցագործությունների համար. արժեզրկման ու հեղինակազրկման ճանապարհին․ «Փաստ»Կուտակված լարվածությունը մեղմելու նպատակով․ «Փաստ»Սիսիանի ընտրությունները՝ իշխանության համար կենաց - մահու կռիվ․ «Փաստ»Ինչպե՞ս են Հովիկ Աբրահամյանի նախկին առանձնատան լուսանկարները հանրայնացվել․ «Փաստ»«Ապրելու երկիրը» վարչախմբին իշխանազրկելու հաջող օրինակներ ունի Օնիկ Գասպարյանին Քոչարյան Անդրանիկի գովեստի խոսքե՞րն են բավարարել․ Աբրահամյան ԱԳՆ-ն մանրամասներ է ներկայացրել Միրզոյան-Լավրով հանդիպումից Ընտրություններին հանդես ենք գալու հաղթող թիմով․ Առաքելյանը՝ ՏԻՄ ընտրությունների, քաղաքապետարանում հնարավոր չարաշահումների մասին