«Վստահում եմ զինվորական բժիշկներին…»
Գնդապետ Վահագն Ասատրյանի հրամանատարությամբ գործող զորամասը մարտական խնդիր է իրականացնում հայ-ադրբեջանական սահմանի բավական բարդ հատվածում: Զորամասը հյուսիսարևելյան ուղղությամբ տեղակայված բնակավայրերի խաղաղության ու անվտանության երաշխավորն է, հուսալի պաշտպանը… Սահմանային վերջին լուրջ միջադեպերն այս ուղղությամբ տեղի են ունեցել 2 ամիս առաջ:
Մեր տղաները պատվով հետ են մղել հակառակորդի սանձազերծած հերթական դիվերսիոն ներթափանցումը:
Հայտնի ճշմարտություն է, որ միայն ֆիզիկապես կոփված, կատարյալ առողջ զինվորը կարող է կատարել հայրենյաց պաշտպանի իր պարտքը:
Զորամասում և մարտական հենակետերում բուժապահովման կարևորության, բուժծառայության կազմակերպման և այլ հարցերի շուրջ զրուցել ենք զորամասի հրամանատար, գնդապետ Վահագն Ասատրյանի հետ:
- Պարոն գնդապետ, ինչպե՞ս եք գնահատում զորամասի բժիշկների աշխատանքը, բուժծառայության կազմակերպումն ու իրականացումը:
- 2010 թվականից այս զորամասում եմ ու միանշանակ կարող եմ ասել, որ մեր զորամասի բուժանձնակազմի աշխատանքը բարձ եմ գնահատում: Բուժծառայության կազմակերպումն իրականացվում է պատշաճ մակարդակով: Օրվա կարգացուցակով նախատեսված բոլոր միջոցառումները բժիշկներն իրականացնում են անվերապահորեն և լիարժեք Հոգատար են հիվանդ զինվորների նկատմամբ: Բուժծառայության պետը ժամանակ առ ժամանակ ինձ զեկուցում է բոլոր խնդիրների մասին, որ, դիցուք` ջուրը փորձաքննության տանելու ժամանակն է և այլն:
Համախմբված ու պարտաճանաչ բուժանձնակազմ ունենք:
Կուզենայի հավելել, որ բարձր եմ գնահատում ոչ միայն մեր զորամասի բժիշկների, այլև ՊՆ ռազմաբժշկական վարչության աշխատանքը: Դեռևս չի եղել որևէ հարց` կապված ժամկետային, թե պայմանագրային զինծառայողների հետ, որ դիմենք ռազմաբժշկական վարչությանը, բանակային զորամիավորման բուժծառայության պետին, ՀՀ ՊՆ կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոպիտալի պետին (ի դեպ` հոսպիտալների պետերի հետ սերտ համագործակցում ենք )և այն դրական լուծում չստատանա:
-Մարտական հերթապահություն իրականացնող զորամաս է, դրանով ավելի է ընդգծվում բուժծառայության կարևորությունը… Ձեր զորամասի բժիշկները բուժապահովում են իրականացնում նաև մարտական հենակետերում…
- Այո, բացի նրանից, որ մշտական տեղակայման վայրում իրականացվում են անհրաժեշտ բոլոր միջոցառումները, բուժապահովում է իրականացվում նաև մարտական հենակետերում: Յուրաքանչյուր հերթափոխից առաջ բոլոր զինվորները մանրակրկիտ բուժզննում են անցնում, որպեսզի բացառվեն հիվանդությունները: Հերթափոխի ընթացքում` 14 օր շարունակ, ստորաբաժանումների բուժակները տեղեկացնում են անձնակազմի ընդհանուր առողջական վիճակի մասին: Եթե կան բարդացումներ, վարակներ, վնասվածքներ, մեր բժիշկներն անմիջապես մեկնում են հենակետեր (յուրաքանչյուր ստորաբաժանում համալրված է սանիտարական մեքենայով), հիվանդ զինվորին կամ տեղում են բուժօգնություն ցուցաբերում, և եթե նա ի վիճակի է, շարունակում է ծառայությունը, կամ տեղափոխում են զորամասի բուժկետ, անհրաժեշտության դեպքում` Վանաձորի կայազորային հոսպիտալ:
-Բուժկետը համալրվա՞ծ է անհրաժեշտ բժշկական գույքով ու սարքավորումներով: Ի՞նչ խնդիրներ կան՝ կապված տեխնիկական հագեցվածության հետ…
- Մեր բուժկետը բավարար չափով հագեցված է: Ունենք այն ամենը, ինչ անհրաժեշտ է այս օղակի համար: Կցանկանայի խոսել միայն մի խնդրի մասին. մեր զորամասի անձնակազմին սպասարկում է Վանաձորի կլինիկական հոսպիտալը: Երբ զինվորի ձեռքը պտտաձողի վրա ծալվում է, կամ վազքի ժամանակ ոտքը ոլորվում է, անմիջապես հասցնում ենք Վանաձոր, քանի որ ախտորոշիչ սարքավորում չունենք: Շատ հաճախ պարզվում է, որ ընդամենը ցավ է առել, պետք է սառը թրջոց դնել, և կանցնի: Սակայն մենք բավական երկար ճանապարհ ենք կտրում, զինվորին հասցնում այնտեղ: Արդեն դիմել ենք ՀՀ ՊՆ ռազմաբժշկական վարչություն, խոստացել են, որ Նոյեմբերյան քաղաքի հիվանդանոցի հետ համագործակցելու միջոցով այս խնդիրը կլուծվի: Այսինքն` ախտորոշումը կիրականացվի հիվանդանոցում, որից հետո անհրաժեշտություն դեպքում զինվորին կտեղափոխենք Վանաձորի կայազորային հոսպիտալ:
Բուժկետում ունենք կենտրոնացված ջեռուցման համակարգ, համապատասխան ջերմային ռեժիմը հետևողականորեն պահպանվում է: Համաճարակներ չեն եղել: Օրվա Կարգացուցակով նախատեսված բոլոր միջոցառումները կատարվում են պատշաճ մակարդակով:
- Զորամասային օղակում կարևորում են կանխարգելիչ միջոցառումները… Վերահսկու՞մ եք, թե ինչպես են դրանք իրականացվում:
- Բուժանձնակազմի կողմից կանխարգելիչ միջոցառումները ևս հետևողականորեն իրականացվում են: Ես ամեն առավոտ զրուցում եմ բուժծառայության պետի հետ, հետաքրքրվում զորքի ընդհանուր առողջական վիճակով: Հարցնում եմ` ի՞նչ հիվանդություններ կան: Մենք սովորաբար համապատասխան գրություններով տեղեկանում ենք, որ դիցուք` սուր շնչառական վարակների ընդհանուր աճ կա: Անմիջապես կանխարգելիչ միջոցառումներ են իրականացվում: Այսինքն` ողջ անձնակազմը հրահանգավորվում է, զինվորներին տեղեկացնում են` որոնք են հիվանդության նախանշանները, ինչ անել` հիվանդությունից խուսափելու համար: Բոլոր ստորաբաժանումներում բուժզննում է իրականացվում:
- Ասում են, որ շատ հիվանդություններ անձնական հիգիենայի կանոններն անտեսելու հետևանք են…
- Մենք անցել ենք այդ փուլը: Հիմա չկա մի զինվոր, որ ձեռքերը չլվանա: Անգամ անհարմար է այդ մասին խոսելը: Զինվորն ինքն է գտակցում մաքրության կարևորությունը: Բոլորը պահպանում են անձնական հիգիենայի կանոնները:
-Պարոն հրամանատար, երբ զինվորն առողջական խնդիրներ ունի, մարտական հենակետից նրան զորամաս, կամ զորամասի բուժկետից հոսպիտալ տեղափոխելու վերջնական որոշումը զորամասի հրամանատարինն է: Այսպիսի մտայնություն կա. չէ՞ որ հրամանատարը բժիշկ չէ. արդյո՞ք ճիշտ է, որ հրամանատարինն է վերջին խոսքը… Հետաքրքիր է` ինչպես՞ է զինվորին տեղափոխելու որոշում կայացվում: Հրամանատարն անվերապահորեն հավատու՞մ է բժշկին:
- Ես միանշանակ լսում եմ բուժծառայության պետին: Հնարավոր չէ, որ նա ասի` անհրաժեշտություն կա զինվորին տեղափոխելու, և ես չհամաձայնեմ: Ես լիովին վստահում եմ մեր բոլոր բժիշկներին:
- Պարոն գնդապետ, յուրաքանչյուր տարի այս օրերին` կապված Ցեղասպանության տարելիցի հետ, սահմանին լարվածություն է նկատվում…: Ինչպիսի՞ն է իրավիճակն առաջնագծում:
-Այս տարի համեմատաբար հանգիստ է: Եղել են անհասցե, հերթապահ կրակոցներ… հունվար-փետրվարյան լարվածության հետ չես համեմատի: Սակայն հակառակորդի հանգստությունը մեզ երբեք չի հանգստացնում: Միշտ պատրատ ենք, զգոն ենք, բոլոր սադրանքներին պատասխանելու ենք անհամարժեք խիստ…
- Վերջին լուրջ միջադեպն այս ուղղությամբ հունվարի՞ն է գրանցվել…
- Այո, դիվերսիոն ներթափանցման փորձեր են եղել, սակայն մեր զինվորները և սպաները կարողացել են պատվով կատարել իրենց առջև դրված խնդիրը: Շատերն արժանացել են պետական, գերատեսչական, կառավարական պարգևների:
Հասմիկ Գյոզալյան
