Այս կնոջ պատմությունը կհուզի նույնիսկ ամենասառնասիրտ մարդուն. Ֆոտոշարք

Blog.1in.am-ը գրում է.

Սարա Ուիլյամսը իր նորածին որդուն ամուր սեղմեց կրծքին և զգաց մանկան քաղցր բույրը: Երեխան ծնվել էր կեսարյան հատմամբ: Սարան և նրա ամուսին Կարլը չէին կարողանում աչք կտրել երեխայից: Երեխան միանգամայն առողջ էր ծնվել: Կարլն ու Սարան անվանեցին նրան Ջոշվա: Սարան այնքան դժվարությունների միջով էր անցել Ջոշվային լույս աշխարհ բերելու համար, սակայն կարևորն այն էր, որ նա առողջ էր ծնվել: Երեխայի ծնվելուց կես ժամ անց բժիշկները Սարային կրկին վիրահատեցին՝ այս անգամ արդեն նրա աջ կուրծքը հեռացնելու համար:

40-ամյա Սարան հղիության 20-րդ շաբաթում էր, երբ նրա մոտ կրծքի քաղցկեղ ախտորոշվեց: Սարան ստիպված եղավ հղի վիճակում 5 կուրս քիմեոթերապիա անցնել: Հյուսիսային Ուելսի բժիշկներն առաջին անգամ էին կեսարյանից գրեթե անմիջապես հետո կրծքի հեռացման վիրահատություն իրականացնում: Սարան ասել է. «Կարլին ու Ջոշվային հրաժեշտ տալու միտքն անգամ հիմա է ինձ ստիպում արտասվել: Ես Կարլին ասացի, որ սիրում եմ նրան, և նրան խնդրեցի ապահովության մեջ պահել իմ երեխաներին: Ես նամակ էի գրել իմ դուստր Սաշային, ով նոր էր հինգ տարեկան դարձել: Նամակում ես նրան ասել էի, որ սիրում եմ նրան: Ես նրան պատվիրել էի 100 տոկոս էներգիա ներդնել այն ամենի մեջ, ինչ նա անում է: Գրել էի, որ երբեք չեմ ցանկացել լքել նրան, սակայն պատկերացում անգամ չունեի, թե արդյո՞ք ողջ կմնայի: Թեպետ ես միանգամայն վստահում էի վիրաբույժներին, գիտեի, որ հնարավոր է, որ չփրկվեմ և միակ բանը, որ կարող էի մտածել սա էր. «Խնդրում եմ, թող հաղթահարեմ այս փորձությունը: Ես ցանկանում եմ ընտանիքիս հետ անցկացնել իմ կյանքը»»:

Դեղագործական ընկերության հաճախորդների սպասարկման բաժնի աշխատակից Սարան և տպագրիչ Կարլը հանդիպել են 14 տարի առաջ և 2007 թ.-ին ամուսնացել Մեքսիկայում: Ամուսնությունից ամիսներ անց Սարան հղիացավ, սակայն տասը շաբաթ անց վիժեց: Երկու ամիս անց նա կրկին հղիացավ և շուտով ծնվեց Սաշան: Երբ Սարան 36 տարեկան դարձավ, նա և իր ամուսինը ցանկացան ևս մեկ երեխա ունենալ, սակայն Սարան այլևս չէր հղիանում: Նա սկսեց անհանգստանալ և մտածել, որ չպետք է թողներ, որ հասներ այդ տարիքին: Պետք էր ավելի շուտ երկրորդ երեխան ունենալ: Սարան պատմել է. «Մի քանի ամիս անց ես գնացի բժշկի՝ հետազոտություն անցնելու: Բժիշկները որևէ խնդիր չհայտնաբերեցին ինձ մոտ, սակայն նշեցին, որ մենք կարող էինք օգտվելարտամարմնային բեղմնավորումից: Մենք պարտքով գումար վերցրինք  և 2012 թ.-ի հունվարին դիմեցինք արտամարմնային բեղմնավորման»:

Ցավոք սրտի, Սարային անգամ արտամարմնային բեղմնավորումը չօգնեց: Ողջ գումարը ծախսվել էր, և Սարան ու իր ամուսինն ուժասպառ էին եղել: Արտամարմնայինն բեղմնավորման անհաջող փորձերը բացասաբար էին անդրադարձել Սարայի առողջության վրա: Նրանք ձեռք քաշեցին երեխա ունենալու մտքից, և մխիթարվեցին այն մտքով, որ ունեին Սաշային, սակայն ճակատագիրը նրանց համար անակնկալ էր պատրաստել: Որոշ ժամանակ անց Սարան հղիացավ: Նրա և Կարլի ուրախությանը չափ ու սահման չկար: Ավաղ, 4 շաբաթ հետո նրանց կրկին վատ լուրեր էին սպասում: Սարան նկատեց որոշակի փոփոխություններ կրծքի հատվածում: Նրան թվաց, թե դա արտամարմնային բեղմնավորման հետ կապված ընթացակարգերի հետևանքն է, սակայն հետազոտությունը ցույց տվեց, որ նրա մոտ կրծքի քաղցկեղ կա:

Սարան և Կարլը՝ նախքան ախտորոշումը և Սարան՝ ախտորոշումից հետո

Հղիության ընթացքում կրծքի քաղցկեղը շատ հազվադեպ հանդիպող երևույթ է: 3000 հղիներից ընդամենը մեկի մոտ է այս հիվանդությունը նկատվում: Երբ ախտորոշումը հաստատվեց, Սարան արդեն 20-շաբաթական հղի էր, և նրա միակ մտավախությունն այն էր, որ դա կարող էր վնասել իր՝ դեռևս չծնված երեխային: Երեխայից ազատվելու մասին խոսք անգամ չկար: Նրան ասել էին, որ երեխան կարող էր ծնվել Դաունի համախտանիշով, սակայն անգամ դրանից հետո նրանք չհրաժարվեցին երեխային ունենալու մտքից: Այնուամենայնիվ, ոչ ոք չէր երաշխավորում, որ Սարան ու երեխան ողջ կմնան: Թեպետ հիմա Կարլը պատկերացնել անգամ չի կարող իր կյանքը առանց Ջոշվայի, երբ նա իմացավ կնոջ հիվանդության մասին, երեխան նրա աչքին չէր գալիս: Նա միայն Սարայի համար էր անհանգստանում: Քաղցկեղը երրորդ փուլում էր, սակայն այն տարածված չէր: Երբ Սարային ասացին կրծքի հեռացման անհրաժեշտության մասին, նա շատ վշտացավ:

Շատ դժվար էր քիմեոթերապիայի կուրս անցնելու որոշում կայացնել: Կար մտավախություն, որ դա կարող էր վնասել պտղին, սակայն հնարավոր եղավ քիմեոթերապիան այնպես անցկացնել, որ երեխան չվնասվի: Սարան հետագա 5-10 տարիների ընթացքում ստիպված կլինի հաբեր ընդունել, սակայն նա ասում է, որ պատաստ է դրան, միայն թե ողջ մնա:

Կարլը և Սարան կասկածում են, որ հնարավոր է արտամարմնային բեղմնավորումը լինի քաղցկեղի առաջացման պատճառը, սակայն Սարան նաև նշում է, որ չի ափսոսում, որ դիմել է այդ քայլին: Նա ասել է.

Եթե ես չդիմեի արտամարմնային բեղմնավորման, գուցե չհղիանայի Ջոշվայով:

Ներկայումս Սարան համագործակցում է Միացյալ թագավորության քաղցկեղի հետազոտական կենտրոնի հետ և զբաղվում ֆոնդի հայթայթման և իրազեկության բարձրացման աշխատանքներով: Մի հարցազրույցի ընթացքում նա ասել է. «Ես ուզում եմ, որ կանայք կանոնավորապես հետազոտվեն, որովհետև եթե քաղցկեղը հայտնաբերվի առաջին տարում, փրկվելու հավանականությունը շատ ավելի մեծ կլինի»: