Ադրբեջանցինեը կարծում են, որ խելքը գլխին մարդը չէր գնա մի երկիր, ուր ամեն քայլափոխի խախտվում են մարդու իրավունքները
ՀասարակությունՄարտիրոսյանը մատաղացու գառի հայացքով, ընտանիքի հետ հայտնվելով Ադրբեջանում, նոր հարցականներ առաջացրեց նույնիսկ ադրբեջանական հասարակության շրջանում: Ադրբեջանցիներից շատերին է զարմացրել այն, որ իրենց երկիրը, որը միջազգային տարբեր հեղինակավոր կազմակերպությունների հրապարակած ուսումնասիրությունների համաձայն՝ ժողովրդավարության և մարդու իրավունքների պաշտպանության մասին զեկույցներում ամենաստորին տեղերն է զբաղեցնում և ամենացածր գնահատականին արժանանում, ամենակոռուպացվածն է և ժողովրդավարական արժեհամակարգից կիլոմետրերով հեռու է, ուր ազատ խոսելու համար կարող են մարդուն հրապարակավ այրել կամ տարիներով բանտ նստեցնել, ուր ալիևյան ռեժիմի ճնշումների հետևանքով օր-օրի այդ երկիրն ստիպված լքում են միջազգային տարբեր կառույցներ, հանկարծ ի վիճակի լինի «մարդասիրական» մոտեցում ցուցաբերել և հայի ընտանիքի «ընդունել» իր երկիր:
Ադրբեջանագետ Սարգիս Ասատրյանը Orer.am-ի հետ զրույցում, խոսելով ադրբեջանցիների շրջանում ձևավորված հանրային կարծիքի մասին, ասաց, որ հարցը մամուլում քննարկվելուց բացի քննարկվում է նաև սոցիալական ցանցերում, ուր մարդիկ ավելի ազատ են իրենց տեսակետն արտահայտում: Ադրբեջանագետի խոսքով՝ վիրտուալ հարթակներում հնչող տեսակետները, ի տարբերություն մամուլի, ինչպես միշտ, այս անգամ ևս բավականին հակասական են եղել: «Եթե երիտասարդ օգտատերերը ոգևորությամբ են ընդունել այդ փաստը, ապա ավելի հասուն օգտատերերը կարծիք էին հայտնում, թե ինչպես կարող է խելքը գլխին մարդը իր երկրից փախչի և գա մի երկիր, որն ամեն քայլափոխի խախտվում են մարդու իրավունքները: Ինչ վերաբերում է երիտասարդների ոգևորությանը, ապա ասեմ, որ այս ընթացքում մեծացել է մի սերունդ, որը հայերի հետ ոչ մի շփում չի ունեցել, ում հայի կերպարը ներկայացվել է որպես թշնամի»,- ասաց Ս.Ասատրյանը:
Ադրբեջանագետի կարծիքով՝ ադրբեջանցիների մեջ քիչ չեն այն մարդիկ, ովքեր զարմացած են Մարտիրոսյանի քայլից, բայց քանի որ լավ գիտեն, թե ինչ կլինի իրենց հետ, եթե այդ մասին բարձրաձայնեն, այդ պատճառով էլ լռում են: «Մեզ մոտ այնպիսի տպավորություն է ստեղծվել, որ Ադրբեջանի հասարակությունը զոմբիացած է, սակայն դա այդքան էլ այդպես չէ: Այնտեղ կան նաև ալիևյան քարոզչության ազդեցությունից դուրս մարդիկ, որոնք ավելի տարիքով են և նրանք ավելի ադեկվատ են մոտենում նման հարցերին: Մարտիրոսյանի ասուլիսից երևաց, որ նա մի կողմից իր երկրի պատրիոտն է, բայց մյուս կողմից՝ դավաճանել է իր երկիրն ու փախել-եկել է թշնամի երկիր: Այս և այլ պատասխաններն էլ բավականին մտածելու տեղիք են տվել ադրբեջանցի քարոզիչներին»,- ասաց Ս. Ասատրյանը:
Արմինե Գրիգորյան