Հենրիխ Մխիթարյան․ Տուխելն ամեն ինչ նորից սկսելու հնարավորություն է տվել

Հայաստանի ազգային հավաքականի և Դորտմունդի «Բորուսսիայի» կիսապաշտպան Հենրիխ Մխիթարյանը հարցազրույց է տվել «Stern» ամսագրին։ Մխիթարյանը խոսել է Գերմանիայում իր կյանքի, Թոմաս Տուխելի գլխավորությամբ արձանգրած առաջընթացի մասին։

-Դուք արդեն երկու տարուց ավելի է՝ Գերմանիայում եք։ Ավելի վաղ հանդես եք եկել Դոնեցկի «Շախտյորում» և այդ ժամանակ ապրել եք ակումբի մարզաբազայում։ Որտե՞ղ եք ապրում Դորտմունդում։

-Քաղաքի հարավային հատվածում բնակարան եմ վարձակալել։ Այժմ մենակ եմ ապրում, իսկ հարևանությամբ ընտանիքս է ապրում։ Շուտով նրանք գալու են ինձ այցելության։ Մտածեցի՝ արդեն սեփական տանը, ոչ թե մարզաբազայում ապրելու ժամանակը եկել է։

-Դուք հաճախ եք փոխել բնակության վայրը․ մանկության տարիներին ապրել եք Ֆրանսիայում, հետո Հայաստանում, հետո էլ տեղափոխվել եք Ուկրաինա, իսկ հիմա Գերմանիայում եք։ Նոր պայմաններին հարմարվելու համար շա՞տ ժամանակ է պահանջվում։

-Մեկուկես կամ երկու տարի։ Ամեն դեպքում՝ մեկուկես տարուց ավելի։ Սկզբում հարմարվում ես նոր կենցաղին, հասկանում ես՝ ինչն ինչից հետո է, հետո սկսում ես քեզ զգալ այնպես, ինչպես քո տանը։ Հիմա, երբ հեռանում եմ թեկուզ Հայաստանի ազգային հավաքականի մարզաբազա, հոգուս խորքում կարոտում եմ տունս, Դորտմունդը։

-Բա՞րդ էր հարմարվել Դորտմունդի կյանքին։

-Առաջին կես տարին հեշտ չէր։ Քաղաքի ու Գերմանիայի մասին ոչինչ չգիտեի, բայց լավ ընկերների հանդիպեցի, ովքեր օգնեցին ինձ։

-Եվ ովքե՞ր են նրանք։

-Թիմակիցներս և ոչ միայն։ Այստեղ հայերի էլ եմ հանդիպել։

-Ճշմարտությանը համապատասխանու՞մ են գերմանացիների մասին հայտնի կարծրատիպերը։

-Կարելի է ասել՝ այո։ Տեղացիները շատ պարտաճանաչ են և աշխատող։ Նրանք շատ վաղ են արթնանում՝ երբեմն անգամ զարթուցիչից շուտ, որպեսզի ոչ մի դեպքում չուշանան աշխատանքից։ Հետո էլ շուտ են քնում։

-Շատ ուրախ պատկեր չէ։ Նման ռեժիմին հարմարվելը բա՞րդ էր։

-Անկեղծ ասած՝ բնավ բարդ չէր։ Երբ մենք Ֆրանսիայում էինք ապրում, գրեթե նույն պատկերն էր՝ մի քանի տարբերություններով։ Ամեն դեպքում, արդեն սիրել եմ այս երկիրն ու բնակչությանը։

-Նախորդ մրցաշրջանը կատարյալ հիասթափություն էր և՛ ակումբի համար, և՛ անձամբ Ձեր, իսկ հիմա Դուք պարզապես իդեալական եք խաղում։ Բոլորն ասում են՝ Թոմաս Տուխելն է օգնել։ Ի՞նչ է տեղի ունեցել։

-Թոմաս Տուխելի հետ դեռ առաջին զրույցի ժամանակ հասկացա, որ նա հավատում է ինձ։

-Զրուցակցի նկատմամբ համակրանքը Ձեզ համար մե՞ծ նշանակություն ունի։

-Երբ դու առաջին անգամ ես ինչ-որ մեկի հետ խոսում, առաջին հերթին ուշադրություն ես դարձնում մարդկային որակներին, իսկ հետո ֆուտբոլային բնավորությանը։

-Ինչպե՞ս Տուխելը կարողացավ արժանանալ Ձեր վստահությանը։

-Նա ոչ մի յուրահատուկ բան ինձ չի ասել, պարզապես ամեն ինչ նորից սկսելու և առաջ շարժվելու հնարավորություն է տվել։ Նա ասաց, որ իր գլխավորությամբ մենք վառ, ուշագրավ ֆուտբոլ ենք ցուցադրելու, իսկ ես կարող եմ ցուցադրել լավագույն որակներս։ Նա հավատաց ինձ։

-Եվ դա բավարա՞ր էր Ձեզ համոզելու համար։

-Անկեղծ ասած՝ նրան հավատացի 90%, իսկ մյուս 10% հարց էի տալիս՝ ինչպե՞ս նա կարող է այդ ամենն անել ձախողված մրցաշրջանից հետո։ Բայց նրա մոտ ամեն ինչ ստացվեց։ Տուխելն ինձ օգնեց ոչ միայն ֆուտբոլային տեսանկյունից, այլև՝ հոգեբանական։

-Այսի՞նքն։

-Նա անընդհատ ասում էր՝ եթե քեզ մոտ ինչ-որ բան չի ստացվում, մի կենտրոնացիր դրա վրա, այլ հակառակը՝ ազատ եղիր, հաջորդ  անգամ դու քո հնարավորությունը բաց չես թողնի։

-Տուխելի գլխավորությամբ Դուք խաղում եք աջ հարձակվողական կիսապաշտպանի դիրքում, իսկ թիմը վերահսկում է  գնդակի տեղաշարժը։

-Ինձ համապատասխանում է  այս ոճը։ Այս դիրքում խաղացել եմ «Շախտյորում» և 25 գոլ եմ խփել։

-Կարո՞ղ եք նշել Ձեր հաջող խաղի առանցքային պահը։

-Այո՛, դա Եվրոպայի լիգայի շրջանակում ավստրիական «Վոլֆսբերեգի» հետ հանդիպումն էր։ Ես երեք հարված կատարեցի և երեք գոլ խփեցի։ Ոչ ոք ինձանից նման բան չէր սպասում, անգամ ես։

-Դուք հայտնի եք որպես շատ ինքնաքննադատ մարդ։ Այդ խաղում հաջողությունը Ձեզ հանգստություն և վստահություն հաղորդե՞ց։

-Այժմ ավելի քիչ եմ նյարդայինանում, քան նախկինում։ Նախորդ մրցաշրջանում, երբ ամեն ինչ վատ էր, ինքս ինձ բարդ առաջադրանք էի տալիս՝ 80 մետր վազիր, շրջանցիր բոլոր մրցակիցներին, իսկ հետո գոլ խփիր։ Այժմ հանգիստ եմ, քանի որ գիտեմ՝ ինչ պետք է անեմ։ Կարող եմ պարզապես դարպասից 16 մետր հեռավորության վրա լինել և գոլային փոխանցում կատարել թիմակցիս։

-Եթե շարունակենք այս տեմպով առաջընթաց գրանցել, կդառնաք եվրոպական թոփ-ակումբների համար համեղ պատառ։ Անկեղծ ասեք՝ չե՞ք երազում իսկական թոփ-ակումբում՝ «Ռեալում», «Մանչեսթեր Յունայթեդում» կամ «Բավարիայում» խաղալու մասին։

-Ես արդեն խաղում եմ եվրոպական խոշորագույն ակումբներից մեկում։

-Այսինքն՝ դեմ չեք երկարաձգել «Բորուսսիայի» հետ պայմանագիրը, որը լրանալու է 2017 թվականին։

-Այժմ ես կենտրոնացած եմ առկա խնդիրների վրա։ Իմ նպատակներն ունեմ։ Իհարկե, ոչ ոք չի խանգարում երազել։