Հուսամ` շուտով նաև ես կվայելեմ կրկնակի մայրիկի կարգավիճակը. Մերի Ներսիսյան

Այսօր «Մայրիկների ակումբ» հաղորդման հեղինակ-վարող Մերի Ներսիսյանի ծննդյան տարեդարձն է: Orer.am-ը զրուցեց Մերիի հետ, ով պատմեց մեզ  իր մասնագիտական ընտրության, բազմազավակ մայր լինելու ցանկության և հիշարժան ծնունդների մասին: Մանրամասն` ներկայացնում ենք հարցազրույցում:

-Ասում են` ժուռնալիստները ամենակարճ կյանքն են ունենում: Ինչու՞ ընտրեցիք հենց ժուռնալիստի մասնագիտությունը:

-Ժուռնլիստի մասնագիտությունն ընտրել եմ 100 տոկոսով վստահ լինելով, որ այն դառնալու է իմը, որ այդ ոլորտում ձեռք բերածս գիտելիքները մի օր կիրառելու եմ գործնականում: Փաստորեն չեմ սխալվել: Ցավոք, հիմա լրագրողական բուռն գործունեությամբ չեմ զբաղվում, չնայած որ «Մայրիկների ակումբի» սցենարները գրում եմ հենց ես:

-Կհիշե՞ք հետաքրքիր պատմություն, երբ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետի ուսանողուհի էիք:

-Ինչպես դպրոցական, այնպես էլ ուսանողական տարիներս շատ բուռն ու հագեցած են անցել: 2-րդ կուրսից արդեն աշխատել եմ, ինչն ավելի հետաքրքիր է դարձրել ուսումնական գործընթացը: Համալսարանում լսում եի, սովորում, հեռուստատեսությունում կիրառում սովորածս: Սովորելուն զուգահեռ նաև շատ ակտիվ ուսանողական ու երիտասարդական կյանք եմ վարել: Մի խոսքով՝ սիրով հետ կգնայի ուսանողական տարիներ:

-Շատ հաղորդումներ եք վարել մինչև «Մայրիկների ակումբ»-ը. ո՞րն է Ձեզ համար առավել սիրելին ու հոգեհարազատը եղել:

-Ինչ հաղորդում էլ վարել եմ, վարել եմ սիրով և մեծ նվիրումով: Հեռուստատեսային կարիերայիս ընթացքում բացի առավոտյան ծրագրերից վարել եմ միայն իմ հեղինակած հաղորդումները, հաղորդումներ, որոնց մտահղացումից մինչև սցենար և կառուցվածք պատկանել են ինձ ու ամուսնուս:

-Եթերում Ձեզ ճանաչում են որպես գրագետ ու եթերային հաղորդավարուհի: Ինչպիսի՞ տնային տնտեսուհի է Մերի Ներսիսյանը:

-Ես երբեք չեմ վախեցել կենցաղից, պարզապես մշակել եմ հետաքրքիր բանաձև ու առաջնորդվում եմ դրանով: Ես շատ եմ սիրում խոհանոցը, հատկապես, որ ամուսինս սիրում է համեղ սնվել, ես էլ, երբ ունենում եմ ազատ ժամանակ, սիրով պատրաստում եմ:

-Ազատ ժամանակ ունենու՞մ եք: Ինչո՞վ եք զբաղվում:

-Ես կարծում եմ, որ ժամանակին երբեք ազատ չպետք է թողնել: Եթե կա հնարավորություն, դատարկ ժամեր, դրանք ևս պետք է լցնել հաճելի ակնթարթներով՝ գիրք կարդալուց սկսած մինչև հարազատ մարդկանց այցելելը: Ես իմ ազատ րոպեները նվիրում եմ իմ ընտանիքին, մանավորապես՝ դստերս:

-Ըստ Ձեզ, ինչու՞ շատ մայրիկներ չեն կարողանում համատեղել կարիերան և հոգատար մայրիկ լինելը:

-Համաձայն եմ, որ կան մասնագիտություններ, որոնք կնոջից խլում են նրա 24 ժամն էլ: Այստեղ, իհարկե, ընտրություն կատարողը կինն է: Բայց, մեծամասամբ, կարծում եմ՝ հնարավոր է համատեղել, երբեմն աշխատող կանայք ավելի շատ բան են հասցնում ու ավելի շատ ու արդյունավետ ժամանակ անցկացնում երեխաների հետ: Կինը, հատկապես հայ մայրիկն ունիվերսալ է և մի փոքր ցանկության դեպքում կարող է ամեն ինչ, մնում է ցանկանալ ու չծուլանալ:

-Հարցազրույցներից մեկի ժամանակ ասել եք, որ ավելի երջանիկ լինելու համար Ձեզ միայն բազմազավակ մայրիկի կարգավիճակն է պակասում: Երկրորդ բալիկն ունենալու մտադրություն ունե՞ք:

-Այո, վերջին տարիներին եմ եկել այն մտահանգմանը, որ այս կյանքում ոչինչ մնայուն չէ, ոչինչ արժեքավոր չէ, այդպիսին են միայն երեխաները, ուստի պետք է շատ երեխաներ ունենալ: Համոզված եմ, որ ֆինանսը այստեղ մեծ դեր չունի, մենք պարզապես երբեմն հեշտ պատճառաբանություն ենք գտնում՝ հիշելով ֆինանսին: Հուսամ` շուտով նաև ես կվայելեմ կրկնակի մայրիկի կարգավիճակը:

-Մերի, ի՞նչը կարող է բարկացնել Ձեզ:

-Ես կարող եմ բարկանալ անարդարությունից, չարությունից, անտարբերությունից, մարդկային ճղճիմ որակներից, բայց բարկությունս սկսվում և ավարտվում է ներսում. գոռալու ու բարձրաձայնելու փոխարեն փորձում եմ պայքարել դրանց դեմ:

-Հաղորդումների վերջում հաճախ նշում եք, որ մայր լինելը հոգս չէ: Կյանքում ի՞նչը կարող է հոգս լինել Ձեզ համար:

-Ես շնորհակալ ու գոհ մայր եմ: Ցանկացած ձեռքբերման, բացվող օրվա, շողացող արևի համար ես շնորհակալ եմ Աստծուն: Ես չունեմ հոգս. վստահ կարող եմ ասել` երբ ինձ շրջապատող մարդիկ առողջ են, ես անհոգ ու երջանիկ եմ: Ինձ ուրիշ ոչինչ հարկավոր չէ:

-Մերի, եթե աշխարհում միայն 3 բան անելու հնարավորություն ունենայիք, ի՞նչ կանեիք:

-1-ինը կանեի այնպես, որ աշխարհում հիվանդ երեխաներ չլինեին, 2-րդը կստեղծեի էլիքսիր, որի շնորհիվ կբուժվեին աշխարհում անբուժելի հիվանդությունները և 3-րդը՝ կգնեի ընտանիքիս համար ունիվերսալ ավիատոմս, որով ամբողջ կյանքում հնարավորություն կունենայինք շրջել աշխարհով:

-Կհիշե՞ք ամենահիշարժան տարեդարձը:

-Մանկուց ծնողներս յուրաքանչյուր տարեդարձ իսկական տոնի են վերածել ինձ համար: Միշտ, բայց մի քանիսն եմ առանձնացնում: Առաջին տարեդարձս, երբ մայրիկս բացակայում էր տանից, արտերկիր էր մի քանի օրով մեկնել, ու շատ լավ հիշում եմ, թե ինչ հոգեվիճակում էի, ինչքան տխուր: Հիշում եմ, երբ առաջին դասարանում էի սովորում և դասարանիս բոլոր աղջիկներին մեր տուն էր հրավիրել մայրիկս, ինչքա՜ն ուրախ ու հետաքրքիր անցավ: Հիշում եմ նաև, երբ ծննդյանս օրը առաջին անգամ դիմավորեցի աղջկաս հետ, ով ընդամենը 2 ամսական էր…

Հ.Գ. Orer.am –ը շնորհավորում է Մերի Ներսիսյանին և մաղթում մասնագիտական վերելքներ:

Զրուցեց Լիանա Կարապետյանը