Հոգու իրական հրճվանքն ու խինդը կապված է Սուրբ Ծնունդի հետ, այլ ոչ թե Ամանորի

Հաշված օրեր են մնացել Ամանորին ու Սուրբ Ծննդին, եւ ինչպես ամեն տարի, այս անգամ եւս մարդիկ մեծ ոգեւորությամբ են պատրաստվում դրանց՝ գնումներ, նվերներ, ահռելի ծախսեր:

21-րդ դարում հայերը շարունակում են թեժ մրցակցության մեջ մտնելով հնարավորինս ճոխ ու անկրկնելի զարդարել իրենց սեղանները՝ կարծես փորձելով զարմացնել իրենց հնարավորություններով, միեւնույն ժամանակ, մոռանալով ամենակարեորի՝ հոգեւորի մասին:

Հենց այս թեմայի շուրջ Orer.am-ը զրուցեց Տեր Շմավոն քահանա Ղեւոնդյանի հետ:

«Նոր տարին ընդամենը մեր կյանքի փուլերից մեկն է, այսինքն՝ ավարտվում է Աստծո պարգեւած եւս մեկ տարի եւ սկսվում է մեկ այլ տարի: Այսօր Նոր տարուն չափից ավելի մեծ նշանակություն են տալիս: Հրաշքներն ու հաճելի նվերները բնորոշ են Սուրբ Ծննդին՝ դրա խորհուրդն ավելի մեծ է, քանի որ կապված է Հիսուս Քրիստոսի ծնունդի հետ: Տոնածառ զարդարելը, վրան Բեթղեհեմի աստղը տեղադրելը, հրաշքների սպասելը կապված է միայն Սուրբ Ծնունդի հետ:

Այսօր, չգիտես ինչու, Սուրբ Ծնունդին բնորոշ ոգեւորությունը տիրում է Ամանորին, էլ չեմ խոսում անտրամաբանական ծախսերի մասին, երբ մարդիկ անգամ մրցակցում են միմյանց հետ, որը խրախուսելի չէ, որովհետեւ այդ օրերն իրականության մեջ պահոց օրեր են»,- ասաց Տեր Շմավոն քահանա Ղեւոնդյանը:

Ըստ քահանա Ղեւոնդյանի՝ մարդիկ ամեն տարի դժգոհում են արդեն սովորույթ դարձած այդ ճոխությանը, բայց դա չեն հանում իրենց միջից:

«Այս ամենի մեջ մեղավոր են նաեւ որոշ կազմակերպություններ, որոնք առավոտից երեկո մարդկանց, այսպես ասած, թասիբի են գցում՝ ասելով՝ գնեք ամանորյա սեղանների համար այս ուտեստը, այն ուտեստը: Մարդն այս ամենի մեջ մոռանում է հոգեւոր արժեքն ու իմաստը եւ նրա համար Ամանորը դառնում է երեկոյան ժամը 12.00-ին սեղանի թանկարժեք ուտելիքներն ու խմելիքները վայելելը:

Ամեն ամսվա վերջ մենք կարող ենք տոնել, ինչպես Ամանորը: Հիշենք, որ մեզ մոտ օգոստոս ամսին՝ որպես նոր տարվա սկիզբ, նշվում է Նավասարդը: Ես ճիշտ չեմ համարում այդ օրը չափից դուրս շատ ուտելիքներով սեղանը լցնելը»,- ասաց Տեր Շմավոն քահանա Ղեւոնդյանը՝ օրինակ բերելով նախկինում տոնվող ամենահաճելի ու ճիշտ տարբերակներից մեկը:

«Մեր պապերը, հայրերը ելքը գտել էին, երբ հունվարի 1-ին մարդիկ սկսում են տոնել Ամանորը, նրանք սեղանները զարդարում էին պահոց կերակուրներով՝ պասուց տոլմայով, չրով, չարազով, չամիչով, այսինքն՝ նրանք իրենց ուրախությունն ուտելիքի մեջ չեն տեսել:

Հոգու իրական հրճվանքն ու խինդը կապված է Սուրբ Ծնունդի հետ, այլ ոչ թե Ամանորի: Ամանորի մեջ խորհուրդ չկա»,- նշեց քահանան:

Որպես բարեմաղթանք՝ նա ցանկացավ, որ 2016 թվականին մարդիկ քրիստոնյա դառնան, այլ ոչ թե միայն անունով լինեն:

«Թող հեռու չգնան եկեղեցական ու ժողովրդական ավանդույթներից ու թվացյալ նորանոր ավանդույթներ չհորինեն, որոնք կապված են գումարի, ստամոքսի եւ այլնի հետ:

Ցանկանում եմ, որ մարդիկ ամուր կառչած մնան մեր եկեղեցական ավանդույթներին, վեր կենան ամանորյա սեղաններից եւ գնան գիշերը եկեղեցի ու Ամանորը դիմավորեն այնտեղ՝ Աստծուն դեմ դիմաց կանգնած»,- բարեմաղթեց վերջինս:

Սոսե Չանդոյան