Կենսաթոշակների ու նպաստների տրամադրմամբ նվազեցվել է ծայրահեղ աղքատների թիվը. նախարար
Տնտեսություն
Երկրում աղքատությունը բացառապես դրամական տրանսֆերտներ տրամադրելու միջոցով հնարավոր չէ վերացնել, այնուամենայնիվ, նպաստներն ու կենսաթոշակները օգնել են, որպեսզի Հայաստանում աղքատության մակարդակը չաճի 20 տոկոսով, իսկ ծայրահեղ աղքատներինը` շուրջ 6 անգամ: Արմենպրեսի փոխանցմամբ` ԵՊՀ սոցիոլոգիայի ֆակուլտետի և Սոցիալական աշխատողների հայկական ասոցիացիայ ի կազմակերպած «Սոցիալական պաշտպանության պետական համակարգը՝ անկախության պայմաններում» թեմայով համապետական գիտաժողովի բացման արարողության ժամանակ հայտարարեց ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարար Արտեմ Ասատրյանը: «Եթե չլինեին սոցիալական տրանսֆերտները, ապա աղքատությունը երկրում շատ ավելի մեծ կլիներ: Եթե 2014-ի տվյալներով ունեինք 30 տոկոս աղքատության մակարդակ, ապա այն այսճր կլիներ շուրջ 50 տոկոսի չափով: Ծայրահեղ աղքատությունն ավելի քան 6 անգամ մեծ կլիներ, եթե չիրականացնեինք սոցիալա կան տանսֆերտների քաղաքականությունը»,-ասաց նախարարը: Նա նկատեց, որ ոլորտում ամենամեծ ծախսերը բաժին են ընկնում կենսաթոշակային ապահովման ծրագրին ու անապահովության գնահատման համակարգի շրջանակում տրամադրվող կենսամակարդակի բարձրացմանն ուղղված նպաստներին: «Ոլորտին հատկացվող 365 միլիարդ դրամից 250 միլիարդը կենսաթոշակային նպաստներն են, 80 միլիարդը` ընտանեկան, ծննդյան միանվագ, խնամքի նպաստները»,-նշեց Ասատրյանը:
Խոսելով անկախության հաստատումից ի վեր Հայաստանում իրականացված սոցիալական ապահովության քաղաքականության մասին՝ նախարարը շեշտեց, որ ներկայում դրանք ուղղված են աղքատության, գործազրկության և արտագաղթի հետ կապված խնդիրների կարգավորմանը: «25 տարվա պատմությունը կարող ենք բաժանել որոշակի փուլերի. առաջինը 90-ականների սկզբից մինչև 90-ականների վերջն ընկած ժամանակահատվածն է, երբ սոցիալական պաշտպանության համակարգում իրավիճակային օպերատիվ լուծում պահանջող խնդիրներն էին գերակշռում: Երկրաշարժ, պատերազմական ժամանակահատված, ինչը պահանջու մ էր սոցիալական ծառայությունների համախմբավածություն ու աշխատանք` աղքատության եզրին կանգնած բնակչության մեծամասնությանն աջակցություն տրամադրելու նպատակով: Գրեթե ամբողջ բնակչությունը հաշվառված էր «Փարոս» համակարգում. շուրջ 700 հազար ընտանիք, որոնց տրամադրվում էր վառելիք, սնունդ, այլ օգնություն»,-հիշեցրեց նախարարը: Նրա խոսքով` երրորդ փուլն ազդարարվեց 1999 թվականին, երբ ներդրվեց անապահովության գնահատման համակարգ: «Սա երկրորդ փուլն էր, երբ խոցելի խմբերի նկատմամբ սոցիալական ծրագրերից անցում կատարվեց համակարգերի միջոցով սոցիալական աջակցության ծրագրի վերաիմաստավորմանը, որոնք ավելի շատ ձեռք էին բերում զարգացմանն ուղղված բնույթ: Այդ տարիներին սոցիալական պաշտպանության ոլորտում սկսեցին ավելանալ ծրագրերը, որոնք պետություն-մասնավոր հատվածի համագործակցությամբ էին իրականանում»,-ասաց նախարարը:
Այս փուլը նշանավորվեց նաև 2003 թվականին Կառավարության կողմից աղքատության հաղթահարման ռազմավարական ծրագրի հաստատմամբ, որի միջոցով համակարգային ձևաչափով փորձ արվեց անդրադառնալ աղքատության հիմնախնդրին:
«Կարող եմ ասել, որ այդ փուլն էլ ավարտվեց 2008-2009 թթ, երբ ամբողջ աշխարհում տնտեսական ճգնաժամ էր, նոր մարտահրավերներ: Մենք սոցիալական պաշտպանության ոլորտում թևակոխել էինք համակարգային բարեփոխումների ու զարգացման փուլ, աղքատության հաղթահարման ռազմավարությունը վերափոխվեց կայուն զարգացման ծրագրի, ինչը միևնույն ժամանակ զուգակցվեց նոր դժվարությունների հետ: Պետք է նշել, որ վերջին տարիներին մեր ուշադրության կենտրոնում է աղքատության, գործազրկության, արտագաղթի հետ կախված խնդիրների լուծումը»,-ասաց Արտեմ Ասատրյանը` հավելելով , որ այս շրջանի կարևոր ծրագրային խնդիրներից է այն, որ աղքատությունն ու գործազրկությունը պետք է հաղթարահել կարիքների գնահատման ու դրանց համապատասխան սոցիալական ծառայությունների տրամադրման միջոցով:
