«Ավրորա» մրցանակի համար հայտ էր ներկայացրել 27 երկրի 113 թեկնածու, այդ թվում` հայեր

«Ավրորա» մրցանակի դափնեկրի կոչմանն արժանանալու համար 27 երկրից 113 թեկնածու էր առաջադրվել: Նրանց թվում եղել են նաև հայեր Հայաստանից ու Սփյուռքից: Այս մասին լրագրողների հետ հանդիպմանը տեղեկացրեց 100 LIVES և «Ավրորա» նախաձեռնության հաղորդակցության հարցերով տնօրեն Արմինե Աֆեյանը: Արմենպրես-ի հաղորդմամբ` նա նշեց, որ այս գարնանը շնորհվելիք «Ավրորա» մրցանակը տրվում է Հայոց ցեղասպանության վերապրողների անունից որպես երախտիքի նշան իրենց փրկողներին: «Խոսքը վերաբերում է այն անձանց, ովքեր այսօր էլ քաջություն ու նվիրում են ցուցաբերում ու իրենց գործողություններով աջակցում են` դիմակայելու ազդեցիկ փոփոխությունների, այդ թվում` աղետների ու մարդածին արհավիրքների»,-ասաց Արմինե Աֆեյանը:

Նա ներկայացրեց մարտի 15-ին հայտնի դարձած «Ավրորա» մրցանակի չորս հավակնորդներին, նրանց գործունեությունը` նշելով, որ առաջիկայում նրանց մասին նոր տեղեկություններ կհաղորդվեն:«Նրանցից յուրաքանչյուրը հերոսական արտակարգ դրսևորումներ է ցուցաբերում` օգնելով հազարավոր մարդկանց, բայց նրանցից միայն մեկը կդառնա մրցանակի դափնեկիր` ստանալով 100 հազար դոլար պարգև: Եվս 1 միլիոն դոլար էլ կտրվի նրանց ոգեշնչած կազմակերպությանը, որը նմանօրինակ մարդասիրական աշխատանք է կատարում»,-ասաց Արմինե Աֆեյանը` հավելելով, որ հավակնորդներն արդե ն կողմնորոշվել են այն կազմակերպությունների հարցում, որոնց ներկայացնելու են 1 միլիոն դոլար մրցանակի:

Արմինե Աֆեյանը տեղեկացրեց, որ դափնեկիրն իրեն շնորհվող 100 հազար դոլար գումարը կարող է տնօրինել իր հայեցողությամբ: «Իսկ 1 միլիոն դոլարի դափնեկիր կազմակերպությունը պետք է շահույթ հետապնդող չլինի ու իր գործունեությամբ համապատասխանի մրցանակի իմաստին»,-հավելեց նա:  

«Ավրորա» մրցանակի հավակնորդները

Մարգարիտ Բարանկիցեն աշխատում է Բուրունդիի Խաղաղության տուն (Maison Shalom) խնամքի տանը եւ REMA հիվանդանոցում: Բուրունդիի քաղաքացիական պատերազմի տարիներին հազարավոր կյանքեր է փրկել՝ խնամելով որբերին ու փախստականներին։ Ազգությամբ թութսի Բարանկիցեն պատերազմի սկզբում հետապնդումից փրկելու նպատակով փորձել է թաքցնել ազգությամբ հուլու 72 ամենամոտ հարեւաններին, սակայն երբ նրանց գտել են, բոլորին տեղում սպանել են՝ դրա բռնի ականտեսը դարձնելով նաեւ Բարանկիցեին։ Այս դաժան միջադեպից հետո Մարգարիտն իր կյանքը նվիրել է փախստականներին եւ երեխաներին խնամելու գործին։ Նա փրկել է ընդհանուր առմամբ 30. 000 երեխայի եւ 2008 թվականին հիվանդանոց հիմնել, որտեղ մինչ օրս բժշկական օգնություն է ստացել 80. 000 մարդ։

Դոկտոր Թոմ Քաթինայից բացի Սուդանի Նուբա լեռների «Գթության Մայր» հիվանդանոցում ուրիշ բժիշկ չկա։ Ամերիկացի մասնագետը Հարավային Սուդանի հետ սահմանամերձ այս գոտում մշտական ներկայություն ունեցող միակ բժիշկն է, ուստիեւ անձամբ է պատասխանատու տարածաշրջանի 500.000 բնակչի բուժսպասարկման համար։ Չնայած Սուդանի կառավարության կողմից տարածքի բազմակի ռմբոկոծումներին, դոկտոր Քաթինան մարդկանց օրուգիշեր հասանելի լինելու համար մշտապես ապրել է հիվանդանոցի տարածքում։ Նրա անձնվեր գործունեությունը լուսաբանվել է բազմաթիվ լրատվամիջոցների եւ մարդասիրական օգնություն տրամադրող կազմակերպությունների կողմից: TIME պարբերականը  2015թ. նրան ճանչել է  ամենաազդեցիկ անհատներից մեկը։

Սայիդա Ղուլամ Ֆաթիման իր կյանքը նվիրել է պարտքի դիմաց ֆիզիկական շահագործման ենթարկվողներին փրկելուն՝ փորձելով վերացնել մերօրյա ստրկության վերջին ձեւերից մեկը։ Ֆաթիման Պակիստանի «Կախյալ շահագործվողների ազատագրության ճակատի» (BLLF) գլխավոր քարտուղարն է։ Կազմակերպության ջանքերով փրկվել են աղյուսի թրծման գործարաններում պարտքի դիմաց բռնությամբ աշխատող հազարավոր մարդիկ, այդ թվում՝ 21.000 երեխա։ Նրանց պարտքի տոկոսներն այնքան բարձր են, որ այդ մարդիկ ամբողջ կյանքում, ըստ էության, հարկադրված են աշխատել ծայր աղքատության եւ հաճախ նաև դաժան պայմաններում։ Ֆաթիմայի դեմ բազմաթիվ մահափորձեր են իրականացվել։ Գործունեության ընթացքում նա բազմիցս ենթարկվել է ֆիզիկական բռնության։

Հայր Բեռնար Կինվին հոգեւորական է դարձել 19 տարեկանում, երբ երկարատեւ բռնությունների ու հիվանդության հետեւանքով կորցրել է հորն ու չորս քույրերին։ Հեռանալով հայրենի Տոգոյի Լոմե քաղաքից՝ Հայր Կինվին տեղափոխվել է Կենտրոնաաֆրիկյան Հանրապետություն: Սահմանամերձ փոքրիկ Բոսսեմտելե քաղաքում նա գլխավորել է տեղի կաթոլիկ միսիան` դպրոցը, եկեղեցին եւ Հովհաննես Պողոս Բ պապի անունը կրող հիվանդանոցը։ Սակայն 2012 թվականին Կենտրոնաաֆրիկյան Հանրապետությունում մուսուլմանական Սելեկա դաշինքի ապստամբների եւ Հակաավտոմատավորների քրիստոնյա աշխարհազորի միջեւ (Anti-balaka) քաղաքացիական պատերազմ է բռնկվում։ Տեղի ունեցող բռնությունների ընթացքում Հայր Կինվիի միսիան ապաստարան ու բժշկական օգնություն է տրամադրել հակամարտության երկու կողմերի տուժածներին՝ հետապնդումից ու մահից փրկելով հարյուրավոր մարդկանց։