Ջրային ռեսուրսների հիմնախնդիրների քննարկման նպատակով հրավիրվել է ամենամյա համաժողով
Հասարակություն
«Լինենք հոգատար Հայաստան – Ջրի համաշխարհային օր 2016» սոցիալական բնապահպանական նախագիծն իրականացվում է արդեն 6 տարի: Նախագիծը միավորում է ոլորտի փորձագետներին, պետական կառույցները, միջազգային կազմակերպությունները, անվանի մարդկանց և ԶԼՄ-ները՝ բարձրաձայնելու Հայաստանում ջրի ոլորտի հետ կապված հիմնախնդիրները:
Ամեն տարի տեղի է ունենում մոտ 2 ամիս տևողությամբ իրազեկման արշավ, որը սկսվում է փորձագիտական քննարկումներով և ամփոփվում ազգային համաժողովի ընթացքում: Վերջինս ամեն տարի որոշակի խորագիր է ունենում. այս տարի այն ստացել է «Ջուրը կայուն զարգացման հիմքում» անվանումը:
«Ամեն տարի համաժողովի ավարտին ելույթները ամփոփվում են և հաշվետվության տեսքով ներկայացվում «Գլոբալ ջրային համագործակցության» հասարակական կազմակերպությանը, որը գործում է աշխարհի տարբեր երկրներում: Նրանց միջոցով փորձում ենք որոշակի լուծումներ տալ այստեղ բարձրաձայնված խնդիրներին»,- նշեց «Լինենք հոգատար Հայաստան» նախագծի ղեկավար Տաթև Սիմոնյանը:
«Կայուն զարգացման հիմքում» թեմայով համաժողովի նպատակն է հանրության և ջրային ոլորտի մասնագետների ուշադրությունը սևեռել այն թեմային, թե ինչպես որակյալ և բավարար քանակի ջուրը կարող է նպաստել կայուն զարգացման նպատակների իրագործմանը և փոխել կենսամակարդակը շատ երկրներում: «Ամեն տարի փորձում ենք ուշադրություն դարձնել մեկ հիմնախնդրի վրա և բարձրաձայնում ենք նոր մարտահրավերների մասին նմանատիպ միջոցառումների շնորհիվ»,- ավելացրեց Սիմոնյանը:
Նախագծի ղեկավարը նշեց, որ իրականացվում է նաև ամենամյա ֆոտոնախագիծ, որի շրջանակում հեռուստատեսության ու արվեստի ներկայացուցիչներն ու ջրային ռեսուրսներով անհանգստացող փորձագետներ բարձրաձայում են որոշակի հիմնախնդիրներ: Սիմոնյանն ընդգծեց, որ մեծ հաջողություն է այս խնդրի շուրջ մեկ հարթակում միավորել տարբեր ոլորտների մարդկանց:
«Ազգային ջրային համագործակցություն» ՀԿ նախագահ Արևիկ Հովսեփյանը ամենաառաջնահերթ խնդիր է համարում կեղտաջրերի մաքրման կայանների բացակայությունը և ջրային ռեսուրսների կառավարման խնդիրը. ջրային էկոհամակարգերի դեգրադացիան նա կապեց ՀԷԿ-երի հետ: Հովսեփյանը նաև նշեց, որ Արարտյան դաշտի սխալ կառավարման արդյունքում ստորերկրյա ջրային ռեսուրսների մակարդակը տարբեր տեղերում 5-25 մետր նվազել է: Բացի այդ՝ 30 բնակավայրեր խմելու ջրի և ոռոգման տեսանկյունից հայտնվել են վատ իրավիճակում, իսկ մոտ 560 համայնքներում պատշաճ ջրամատակարարում չի իրականացվում:
Մասնագետի խոսքով՝ այդտեղ ջրային ծառայությունները տեղական ինքնակառավարման մարմինների պատասխանատվության տակ են, իսկ նրանք, չլինելով մասնագիտական կազմակերություններ, չեն կարողանում ճիշտ իրականացնել կառավարումը և որակյալ, մաքուր ջուր մատակարարել բնակիչներին:
«Խնդիրների լուծման համար հարկավոր է համալիր մոտեցում և ուժերի համախմբում: Բոլորը՝ կառավարման օղակներից մինչև շարքային քաղաքացի, պետք է հոգ տանեն բնության ու տարբեր ռեսուրսների մասին»,- կարծում է Հովսեփյանը: Նրա կարծիքով՝ ջրային ռեսուրսների վիճակը գնահատելու համար հարկավոր է ոչ թե համեմատվել աֆրիկյան կամ եվրոպական երկրների հետ, այլ հասկանալ, թե կոնկրետ մեր երկիրը որտեղ է գտնվում և ինչ է պետք է անել՝ նպատակներին հասնելու համար: Նա ասաց, որ իրականացված տարբեր նախագծեր առաջընթաց են գրանցել բնապահպանության ոլորտում, բայց դեռ կան չլ ուծված խնդիրներ:
