The Economist. Ղարաբաղյան հակամարտությունը կարող է Թուրքիայի ու Ռուսաստանի բախման պատճառ դառնալ
News.am-ը գրում է.
Քչերը նկատեցին, որ ապրիլի սկզբին Ղարաբաղում ինտենսիվ մարտական գործողություններ էին սկսվել, գրում է The Economist–ը:
Հակամարտության վերսկսումը կարճ ժամանակով գրավեց միջազգային համայնքի ուշադրությունը. Ամերիկայի, Եվրամիության ու Ռուսաստանի պաշտոնյաները կողմերին կոչ արեցին դադարեցնել ռազմական գործողությունները, որպեսզի կանխեն լայնածավալ պատերազմը: «Այն բանից հետո, երբ Մոսկվան միջնորդ դարձավ հրադադարի պայմանավորվածության հարցում, ռազմական գործողությունները դանդաղեցին, այդուհանդերձ կայուն խաղաղությունը դեռ աներեւակայելի է թվում»,- նշված է հոդվածում:
Հոդվածագիրը պատմում է ղարաբաղյան հակամարտության պատմությունը՝ շեշտելով, որ «խորհրդային կոմիսարները Լեռնային Ղարաբաղը Ադրբեջանի մի մասն էին հռչակել, չնայած այնտեղ բնակչության մեծամասնությունը հայեր էին»:
«Քանի որ խաղաղ բանակցությունները փակուղի էին մտել, իսկ միջազգային համայնքը քիչ հետաքրքրություն էր ցուցաբերում բանակցությունների վերսկսման նկատմամբ,ուժի կիրառումը սովորական երեւույթ էր դարձել շփման գծում»,- գրում են The Economist–ի փորձագետները:
Վերջին բախումների ժամանակ ադրբեջանական ուժերն առաջին անգամ փորձել են «ոչ միայն զենք թափահարել հայերի առաջ, այլեւ նոր տարածքներ գրավել»: Ադրբեջանի համար գուցե հասունացել էր դիվանագիտական քարտերի վերաբաշխման պահը, գրում են փորձագետները, բացատրելով դա նավթի նվազող գներով՝ հաշվի առնելով, որ Ադրբեջանի արտահանման գրեթե 95 տոկոսը հենց նավթն է, ինչի հետեւանքով երկիրը կարող է ստիպված լինել այս տարի 40 տոկոսով կրճատել պաշտպանական ծախսերը:
Խաղաղ կարգավորման հարցում զգալի առաջընթացի հասնելու անկարողությունը կհանգեցնի ավելի մեծ պատերազմի ու նոր բռնկումը կարող է լինել ցանկացած պահի:«Եթե հակամարտությունը դուրս գա վերահսկողությունից, ապա այն կարող է վերածվել ավելի լայնածավալ տարածաշրջանային պատերազմի, որը կարող է հանգեցնել Ռուսաստանի ( որը Հայաստանում ռազմակայան ու նրան արտաքին հարձակումներից պաշտպանելու պարտավորություն ունի) եւ Թուրքիայի (որը պաշտպանում է Ադրբեջանում իր էթնիկ եղբայրներին) բախմանը: Լեռնային Ղարաբաղը հաճախ են սառեցված հակամարտություն անվանում, բայց հակամարտությունները պետք է լուծել, այլ ոչ թե սառեցնել»,- ամփոփում են հեդվածագիրները:
