Մենք պատրաստ ենք ցանկացած պահի հետ մղել հակառակորդի ոտնձգությունները. վիրավոր զինվորներ

Ղարաբաղա-ադրբեջանական շփման գծում տեղի ունեցած իրադարձությունների հերոսները չեն մտածել, որ կվիրավորվեն կամ էլ կզոհվեն գործողությունների ընթացքում: Նրանք անձնվիրաբար պայքարել են թշնամու դեմ` մտածելով, որ սխալվելու դեպքում ամեն ինչ կարող է ճակատագրական լինել:

ՀՀ ՊՆ կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալում այս պահին բուժում է անցնում ղարաբաղա-ադրբեջանական շփման գծում տեղի ունեցած իրադարձությունների հետևանքով վիրավորված 49 զինվոր:

Նրանք արդեն իսկ հասցրել են սովորել անվերջ տեսախցիկների ու ֆոտոխցիկների հոսքին: Զինվորները հարցերին պատասխանում են ինքնավստահ կերպով և բոլորն, առանց բացառության, Արցախ վերադառնալու և առաջնագծում հասարակ գյուղացու անդորրը պահպանելու մտադրություն ունեն: Ավելին` շատերը նպատակ են դրել հակառակորդին լուրջ կորուստներ հասցրել: «Արմենպրես»-ը զրուցել է ՀՀ ՊՆ կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալում բուժվող ոչ միայն ապրիլյան դեպքերի, այլև ավելի վաղ հակառակորդի դիվերսիոն ներթափանցման փորձերը սեփակա ն կյանքի գնով հետ մղած հերոսների հետ: 

Սերժանտ Էդիկ Մարտիրոսյան,  20 տարեկան  

Ապրիլի 4-ին Մատաղիսում եմ վիրավորվել` ականի պայթյունից: Իջեցրել են հոսպիտալ, հետո տեղափոխել Երևան: Ապրիլի 1-ին բարձրացել եմ մարտական հերթապահության, գիշերը հակառակորդն սկսել է տարբեր տրամաչափերիի և տիպի զենքերով կրակոցներ արձակել: 4 օր անխնա կռվել եմ` առանց մտածելու, որ կվիրավորվեմ, քանի որ կատարում եմ սուրբ գործ` հայրենիքի պաշտպանությունը: Ինչ անում եմ` հայրենիքիս, մեր մայրերի, քույրերի համար եմ անում: Վիրավորում եմ ստացել երկու ոտքի, երկու ձեռքի մատների և դեմքի շրջանում: Բեկորային վնասվածքներ ունեմ մարմնի տարբեր հատվածներում:

…Ընկերներիս քաջառողջություն եմ մաղթում, միշտ պինդ մնան, որ պաշտպանեն մեր հայրենիքը, հողը: Ես էլ կաշխատեմ շուտ ապաքինվել, որ միանամ նրանց:  Չեմ համբերում` ուզում եմ ընկերներիս կողքին լինել:

…Իմ ընկերն էլ է ինձ հետ վիրավորվել: Հիմա Արցախի հոսպիտալում է, բայց լավ է: Չեմ ընկճվում, որ վիրավորվել եմ, չեմ վախենում:

…Մենք պատրաստ ենք ցանկացած պահի հետ մղելու հակառակորդի ոտնձգությունները: Մինչև վերջ:

Շարքային Էդգար Մխիթարյան, 18 տարեկան

Ինն ամսվա ծառայող էի: Հրազենային վիրավորում ստացա: Վիրավորվել եմ Մարտակերտում մարտի 25-ին, այնտեղ բուժում եմ ստացել, հետո տեղափոխվել եմ Երևան: Տևական ժամանակ է` այստեղ եմ, ոտքս կարողանում եմ մի փոքր շարժել, քայլել: Մեծ առաջադիմություն կա:

…Մարտի 25-ին հակառակորդի կողմից հերթական դիվերսիոն հարձակումը տեղի ունեցավ: Դիվերսիայի հետևանքով վիրավորվել եմ միայն ես: Հիմա ամեն ինչ լավ է: Լավ եմ զգում: Ոտքս ապաքինվում է:

…Բոլոր զինծառայողներին ուժ և եռանդ եմ մաղթում, որ կարողանան պահել սահմանը, և մինչ մենք լավանանք միանանք նրանց:

Շարքային Վահան Սարգսյան, 19 տարեկան

Մեր ծառայությունն էինք իրականացնում դեպքի նախորդ օրը: Անսպասելի էր, ոչ ոք չէր սպասում: Կրակոցներ հնչեցին: 

Մարտի 30-ին հակառակորդի կրակոցներից որովայնի մասում վնասվածքներ եմ ստացել: Հիմա նորմալ եմ, բժիշկներն ասում են, որ օրգանիզմս վերականգնվել է, կամաց-կամաց դեպի լավն եմ գնում: Դեպքից հետո գիտակցությունս տեղն է եղել մինչև առաջին վիրահատությունը:

Ռոզա Գրիգորյան