«Կարոտն անկառավարելի, անջնջելի, ցավոտ, միևնույն ժամանակ, շատ հաճելի զգացում է...». օրեր առաջ ամերիկահայ շոումեն Գևորգ Եղիազարյանը նշեց ծննդյան տարեդարձը

Օրեր առաջ ամերիկաբնակ շոումեն Գևորգ Եղիազարյանը նշեց ծննդյան տարեդարձը, ինչի կապակցությամբarmenianlife.am-ը զրուցել է նրա հետ:

- Համաձա ՞յն եք, որ իր տարեդարձի օրը մարդը մի տեսակ հաշվետու է լինում իրեն, ունեցած և չունեցած հաջողությունների, ապրած կյանքի համար:

- Երիտասարդ հասակում, այո՛, ծննդյան օրը, իսկ քիչ ավելի տարիք առնելու հետ, երևի թե ամեն օր ես սկսում հաշվետու լինել՝ ինչ ես արել, ինչ ես անում և ինչ ես անելու: Փոխվել է շուրջս ամեն ինչ, կարծես, թե էլ առաջվանը չէ ոչինչ, ուշ եմ քնում․․․ վաղ արթնանում․․․ խորհուրդ եմ տալիս ու ոչ թե առնում, փոխվել է շուրջս ամեն ինչ, մեծացել եմ գուցե մի քիչ․․․ (մի հատված իմ ստեղծագործությունից):

- Ամենահիշարժան տարեդարձը որտե՞ղ էր և ո՞ւմ հետ:

- Ես սիրում եմ իմ տարեդարձի օրը: Եվ սիրում եմ ինձ շրջապատել հարազատ ու սրտամոտ մարդկանցով: Իմ բոլոր ծննդյան օրերն էլ տարբեր ու հիշարժան են եղել, նույնիսկ հայոց բանակում նշած 22 ամյակս: Առանձնահատուկ էր 26 ամյակս: Դա այն տարին էր, երբ սկսեցի աշխատել հեռուստատեսությունում: Մի փոքր տարբերվեց անցած բոլոր օրերից: Նոր շրջապատ, նոր մարդիկ և ես էլ մի քիչ հայտնի ... Ամենատխուր տարեդարձս եղել է 25-ամյակս, որն անցկացրել եմ տանը՝ իմ ընկերներից մեկի հետ: Տխուր էր, իսկ ամենացավոտ տարեդարձս եղել է իմ 17-ամյակը: Այդ օրը տեղի ունեցավ իմ ազգի և իմ հերոսի՝ «Մուշ» ջոկատի հրամանատար, ազատամարտիկ՝ Մուշեղ Մխոյանի հուղարկավորությունը:

- Մարդիկ իրենց դերերը հաճա՞խ են փոխում քո կյանքում: Օրինակ՝ կյանքի մի հատվածի կարևոր մարդը ինչ -ինչ պատճառներով կարո՞ղ է դառնալ անկարևոր:

- Ես զգացմունքային մարդ եմ, սիրում եմ իմ ընկերներին, ինձ շրջապատող մարդկանց: Երբ ծնվում է իմ մեջ ամենաանցանկալի ու տհաճ զգացումը՝ հիասթափությունը, այդ ժամանակ որոշ անհատներ դուրս են գալիս իմ կյանքից ու առօրյայից: Իսկ մնացած առումներով՝ աշխատանքային, ապրելակերպի, ապրելատեղի փոփոխությունների հետևանքով, պարբերաբար, այո՛, փոխվում են և տեղերը և մարդկանց դերերը, ինչն անխուսափելի է ինձ համար:

- Մի քանի տարի է՝ տեղափոխվել եք ԱՄՆ, կարոտն ինչպես եք հագեցնում:

- Քո գրկում, քեզ գրկած, բայց նորից կարոտում եմ քեզ, Հայաստան ջան։  (Մեկ տող իմ ստեղծագործությունից, Արմենչիկ, «Հայաստան ջան»: Երաժշտությունը՝ Ռիչարդ Մադլենյանի, խոսք՝ Գևորգ Եղիազարյանի): Ես ուժեղ մարդ եմ: Կարծում եմ` մի փոքր հարմարվել եմ, բայց չեմ հաղթահարել ու չեմ էլ կարող: Կարոտն անկառավարելի, անջնջելի, ցավոտ, միևնույն ժամանակ, շատ հաճելի զգացում է:

- Այս տարի ծննդյանդ տարեդարձին ովքե՞ր էին հյուրերդ:

- Այս տարեդարձս ևս տարբերվեց անցած բոլոր օրերից: Թե՛ իմ, թե՛ հյուրերի սրտում ու հոգում տխրություն ու ցավ կար: Ապրիլյան պատերազմի զոհ հերոս տղաները ու առհասարակ, այդ չորս անցանկալի օրերը, ինչը երբեք չեն ջնջվի մեր սրտերից ու մեր հիշողությունից: Իմ տարեդարձին ներկա էին ընկերներիս մի մասը, հարազատներիս, ծանոթներիս ու մտերիմներիս մի մասը, հեռուստատեսության, պարարվեստի ու երգարվեստի մի քանի ներկայացուցիչ, որոնք ևս իմ ընկերներն են: Ցուցադրելու ցանկություն չկար ու չի եղել երբևէ: Երեկոն անցավ շատ ջերմ ու հաճելի մթնոլորտում: Մեկ երեկոյի ընթացքում տեսնել ու շփվել ինձ համար շատ հարազատ, հաճելի ու ցանկալի մարդկանց հետ, նոր ուժ է տալիս ապրելու և ստեղծագործելու:

- Իսկ երեկոյի թագուհին ո՞վ էր:

-Նա, ով իրեն լավ դրսևորեց, աշխույժ էր, ակտիվ և ամենից շատ ուրախացավ ինձ համար:

- Armenianlife.am կայքը շնորհավորում է Ձեր տարեդարձը, մաղթում սեր և հաջողություններ:

- Անչափ շնորհակալ եմ բարեմաղթանքների համար: Փոխադարձաբար, բոլորի կյանքում թող իշխեն խաղաղությունն ու հաջողությունները, առողջությունն ու երջանկությունը:

Զրուցեց Լուսինե Արշակյանը