Սաթի Ջանիբեկյան. «Իրական կյանքում ես ավելի լուրջ և զուսպ եմ, քանի իմ դերերում»

BlogNews.am-ը գրում է.

Դերասանուհի Սաթի Ջանիբեկյանը հայտնի դարձավ մի շարք հումորային նախագծերից, իսկ «Պահանջվում է միլիոնատեր» ֆիլմը ճանապարհ բացեց գեղարվեստական ֆիլմերում նկարահանվելու համար: BlogNews.am-ը հետաքրքիր զրույց է ունեցել դերասանուհու հետ: 

- Սաթի, դուք Ձեր դերասանական կարիերան սկսեցիք հումորային մի շարք նախագծերից, այդ դերերն ավելի հարազա՞տ են ձեզ համար

- Այո, ես իրական կյանքում պոզիտիվ և հումորի զգացումով օժտված մարդ եմ, երևի թե դա է պատճառը, որ կատակերգու ժանրը ինձ ավելի հոգեհարազատ է:  Քանի որ մեր ազգը վերջին ժամանակներում հոգսառատ է, ուրախ եմ, որ կարողանում եմ մի փոքր բարձրացնել մեր ժողովրդի տրամադրությունը: Սակայն կցանկանայի ինձ փորձել նաև այլ ժանրերում:

- Ձեզ համար կարևո՞ր են ստացած հոնորարները. կհիշե՞ք Ձեր առաջին հոնորարն որքան էր, և ո՞ր դերի համար

- Անկեղծ ասած կոնկրետ հոնարարի չափը չեմ հիշում, բայց  առաջին դերս ֆիլմում եղել է էպիզոդիկ «Պահանջվում է միլլիոնատեր»  ֆիլմում: Այդ ֆիլմից էլ ամեն ինչ սկսվեց: Իհարկե ես կարևորում եմ հոնարարի չափը, բայց դա առաջնայինը և ամենակարևորը չէ ինձ համար դերի ընտրության հարցում: Ի վերջո դա ևս աշխատանք է:

- Կա՞ն դերեր, որոնք ձեր սրտով չեն եղել, բայց միայն հոնորարի համար համաձայնվել եք նկարահանվել

- Անկեղծ ասած ոչ: Եթե դերն իմ սրտով չի լինում, ես չեմ կարող լավ կերտել այն: Իսկ եթե ես ինչ-որ բան պիտի լավ չանեմ, աշխատում եմ ընդհանրապես չանել:

- Սերիալում նկարահանվելու առաջարկներ ստանո՞ւմ եք

- Այո, մի քանի անգամ եղել են առաջարկներ, բայց չեմ նկարահանվել, քանի որ կամ առաջարկն ինձ դուր չի եկել, կամ էլ տվյալ փուլում գրաֆիկս է հագեցած եղել:

- Ձեր հարզարույցներից մեկում նշել էիք, որ նպատակ կա նկարահանվելու ռուսական կինոարտադրության համար, արդեն արվո՞ւմ են առաջին քայլերը, կարո՞ղ եք փակագծեր բացել

- Ասեմ, որ ռուսասական շուկայի հետ դեռ կոնկրետ աշխատանքներ չեն տարվում: Դրանք դեռ միայն պլաններ են:  Սակայն մոտակա  ժամանակներս  ռուսասական  կինոշուկա կմտնի  «Առաջին դեմք» ֆիլմը, որում նկարահանվել եմ նաև ես:

- Դուք իրական կյանքում է՞լ եք այնպիսին, ինչպիսի` ձեր դերերում

- Գիտեք ընդհանուր գծեր բնականաբար կան, բայց իրական կյանքում ես ավելի զուսպ և համեստ մարդ եմ, քան իմ դերերում: Ուղղակի մարդկանց մեջ դերասանները դաջվում են ըստ իրենց խաղացած դերի:

- Արդյո՞ք ձեզ համար առաջնային է անընդհատ էկրաններին երևալը, թե՞ ամեն դեպքում երևալ քիչ-քիչ, բայց որակյալ նախագծում

- Ես երբեք էկրանին երևալու մոլուցքով չեմ տառապել: Ես նախընտրում եմ ուշ-ուշ երևալ, բայց երևալ որակյան նախագծերում, որպեսզի հեռուստադիտողն էլ չհոգնի և փոխի ալիքը, այլ հաճույքով դիտի և գնահատի աշխատանքդ:

- Սաթի, ստեղծված կարծիք կա, որ ձեզ ընդգրկում են նախագծերում ձեր արտաքինի համար, ինչպե՞ս կմեկնաբանեք: Ի՞նչ եք կարծում, այսօր հեռուստաշուկա՞ն է սեքսուալ և աչք զարնող արտաքիով աղջիկներ պահանջում

- Թույլ տվեք չհամաձայնել: Եթե դերասանը չունի տաղանդ, ոչ մի լավ և գրագետ ռեժիսոր նրան չի ընդգրկի որակյալ և լուրջ նախագծերում: Այսօր արդեն բաց ոտքերով և գեղեցիկ դեմքով, ոչ ոքին չես զարմացնի: Բայց նաև ասեմ, որ հաճելի է, երբ ֆիլմ ես դիտում և տեսնում ես գեղեցիկ դերասանների: Բայց երբ  գեղեցիկ դերասանը անտաղանդ է լինում, արդեն ամեն ինչ խամրում է և դառնում  ծիծաղելի: Եթե ես մի օր զգամ, որ մարդիկ ինձ գնահատում են միայն արտաքինիս համար ես կհեռանամ մեծ էկրանից:

- Ձեր հարցազրույցներից մեկում նաև նշել էիք, որ ԱԺ-ում և Առողջապահության նախարարություններում եք աշխատել, իրականում բավականին լուրջ վայրեր են: Ինչո՞ւ դուրս եկաք և արդյո՞ք հիմա ունեք ուրիշ հիմնական աշխատանք

- Դուրս եկա, որովհետև դա իմը չէր: Ես արվեստի մարդ եմ, հետևաբար որոշեցի ամբողջովին տրվել արվեստին: Մարդը չի կարող զուգահեռ մի քանի գործ լավ անել: Երբեմն կանգնում ես ընտրության առջև, ես էլ ընտրեցի: Ի վերջո մարդ հոգևոր բավարարվածություն է զգում, երբ կատարում է իր սիրելի աշխատանքը: Բայց կինոն ինձ համար աշխատանքից էլ առավել է:

- Սաթի, մի տարիք է գալիս, երբ կողքից բոլորն ասում են` ե՞րբ ես ամուսնանալու: Ձեզ է՞լ են ասում

- Այո, դա մեր ազգին հատուկ է՝ ապրել և հետքրքրվել ուրիշի անձնական կյանքով: Ինձ էլ են հաճախ այդ հարցը տալիս, որին ես շատ հանգիստ և հումորով պատասխանում եմ` ուզող չունեմ )

- Ձեզ ուժեղ կին համարո՞ւմ եք

- Հետադարձ հայացք նետելով կարող եմ ասել՝ այո: Կողքից երբ մարդիկ նայում են ամեն ինչ շատ հեշտ և գեղեցիկ է թվում: Բայց ես այն ամենի համար, ինչ որ ունեմ այսօր երկար պայքարել և չարչարվել եմ: Անցել եմ մի շարք դժվարությունների միջով, ճաշակել եմ դավաճանության և ստախոսության դառը պտուղները, հանդիպել եմ չարախոս և նախանձ մարդկանց, բայց երբեք չեմ կոտրվել և հուսահատվել, այլ ավելի ուժեղացել եմ: Ամեն ինչին նայել եմ, որպես կյանքի հերթական փորձություն և Աստծուց ուժ խնդրելով առաջ եմ քայլել:  

- Ասում են՝ ուժեղ կանանցից տղամարդիկ վախենում են, համաձա՞յն եք

- Եթե կինը հանդիպում է ուժեղ տղամարդու, նա ինքնստինքյան դառնում է հնազանդ և երջանիկ: Ցանկացած ուժեղ տղամարդու կողքին կանգնած է ուժեղ և իմաստուն կին, լինի մայր, քույր, կին թե ընկերուհի: Իսկ թույլ տղամարդիկ ոչ միայն վախենում են ուժեղ կանանցից, այլ նաև նախանձում են նրանց: Ես նման տղամարդանց չեմ համարակրում: 

- Այն ստանդարտ հարցերից, ինչպիսի՞ տղամարդ պետք է լինի ձեր կողքին

- Առաջին հերթին պետք է լինի տղամարդ բառի ազնիվ կրողը, այլ ոչ թե միայն սեռի համար անվանվի տղամարդ: Շատ կարևորում եմ ազնվությունը, ինտելեկտն ու մարդ տեսակը: Նրա կողքին ես ինձ պետք է զգամ սիրված, պաշտպանված, ինքնավստահ: Իսկ արտաքինի հետ կապված կոնկրետ իդեալ չունեմ:

- Ձեզ համար, ո՞րն է ժամանացն անցկացնելու լավագույն տարբերակը

- Գիտեք դա կախված է իմ տրամադրությունից: Երբեմն ինձ համար հաճելի ժամանց է  լավ գիրք ընթերցելը, հետաքրքիր ֆիլմ դիտելը կամ ուղղակի շնիկիս հետ այգում զբոսնելը: Շատ եմ սիրում ճանապարհորդել, ուսումնասիրել տարբեր երկրների մշակույթը, լինել նրանց տեսարժան վայրերում: Վերջերս էլ տարված  եմ թագավորական պալատներով:

- Ի՞նչ է այսօր ձեզ պակասում

- Ինձ այսօր պակասում է խաղաղությունը: Քառօրյա պատերազմը ինձ վրա սաստիկ հետք է թողել:  Հեռուստացույցով դիտելով մեր երիտասարդ, բայց արդեն հոգով այդքան տոկուն տղաներին, սրտիցս ուղղակի արյուն էր կաթում, բայց դրա հետ մեկտեղ էլ հպարտանում էի, որ հայ եմ: Ես ինքս եղբայր ունեմ և մի պահ պատկերացրեցի եղբորս նրանց կողքին և միայն այդժամ հասկացա, թե ինչ են զգում այն ընտանիքները, ում զավակները մարտի դաշտում են: Մենք պատմության վաղեմի էջերով անցած տառապյալ ժողովուրդ ենք: Եվ մենք միշտ հաղթել ենք ու էլի հաղթելու ենք, այլ կերպ հնարավոր չէ:  Թող Աստված հայրենիքիս խաղաղություն տա, իսկ մեր զինվորներին՝ ուժ ու կորով:

Նյութը՝ Սիրանուշ Գրիգորյանի