Հերոսական օրինակներով երիտասարդներին կրթելն ու դաստիարակելը լավագույն սերունդ ունենալու գրավականն է. Իրինա Բարսեղյան-Կրպեյան

Օրերս Աբովյան քաղաքի թիվ 6 ավագ դպրոցում կայացավ Ռաֆայել Սահակյանի «Արծվապաշտ երկիր» վեպի հիման վրա բեմադրված ներկայացումը՝ նվիրված Հայաստանի ազգային հերոս Թաթուլ Կրպեյանի անմար հիշատակին։ Հյուրերի շարքում էին Թաթուլ Կրպեյանի կինը՝ Իրինա Բարսեղյան-Կրպեյանը, Աբովյանի քաղաքապետ Վահագն Գևորգյանը՝ տիկնոջ հետ և այլք:

«Փաստագեղարվեստական վեպի վրա հիմնված բեմականացումը բավական հուզիչ էր»,- Orer.am-ի հետ զրույցում, ներկայացնելով իր տպավորությունները, ասաց Իրինա Բարսեղյան-Կրպեյանը:

Խոսելով վեպի մասին՝ Թաթուլ Կրպեյանի կինը հայտնեց, որ «Արծվապաշտ երկիր» 600 էջանոց վեպում նկարագրված է Թաթուլ Կրպեյանի գերդաստանի պատմությունը, թե ինչպես են նրա պապերը Կարսից գաղթել ու եկել ծվարել Արտին լեռան փեշին՝ Արեգ գյուղում:

«Ականատեսների վկայությունները հեղինակը հարստացրել է գեղարվեստական պատումով, հորինված դրվագներով: Հեղինակը վեր է հանել նաև Թաթուլ Կրպեյանի 26-ամյա կյանքի պատմությունը, հատկապես շեշտադրելով Գետաշենում նրա կազմակերպած ինքնապաշտպանությունը, որը տեւել է 1990 թվականի սեպտեմբերից մինչեւ 1991 թվականի ապրիլի 30-ը»,-ասաց ազգային հերոսի կինը՝ վերհիշելով տարիներ առաջ նույն վեպի հիման վրա բեմականացված ներկայացումը:

«Մի քանի տարի առաջ նույն դպրոցի ավելի փոքր տարիքի աշակերտները ցուցադրեցին ներկայացումը, որին ես և Ասպրամը հրավիրված էինք: Շատ հուզիչ էր, հատկապես այն պահը, երբ նրանք ընթերցեցին Թաթուլի՝ 6 ամսական դստերը գրկած նկարի հետեւում գրված վերջին խոսքերը 1990 թ. նոյեմբերի 30-ի վճռական ճակատամարտից առաջ»: Թաթուլն այդ նկարը պահում էր իր ծոցագրպանում ու նրա դերը կերտող տղան, կարդալով լուսանկարի հետեւում գրված տողերը, բերեց ու Ասպրամին մի տիկնիկ նվիրեց: Պահը շատ հուզիչ էր ու տպավորիչ: «Այդ օրվանից մենք երկու տիկնիկ ունեցանք, որոնցից առաջինը Թաթուլն էր գնել Գետաշենի խանութից Ասպրամի ծննդյան 1-ամյա տարեդարձին: Բեմականացման մասնակից դպրոցականներից շատերն արդեն ավարտել են դպրոցը, սակայն նրանցից ոմանք նորից խաղում էին իրենց դերերը»,-պատմեց Իրինա Բարսեղյան-Կրպեյանը:

Կարեւորելով նման միջոցառումները՝ նա նաեւ հավելեց. «Սրանք հայրենասիրական բաց դասեր են ու կարեւոր չէ, թե հայրենիքի համար զոհված երիտասարդը հերոսի կոչում ունի, թե ոչ: Մեր զոհված, վիրավոր ու բարեբախտաբար ողջ մնացած սահմանապահ զինվորների շնորհիվ է, որ կարողանում ենք խաղաղ ապրել ու արարել: Այս ամենը քաջ գիտակցելով՝ պետք է արժևորենք ու հիշենք ընկածներին, պետք է արժևորենք Արցախյան ազատամարտի բոլոր զոհված քաջորդիներին՝ նրանց փոխարեն իրականացնելով նրանց անկատար մնացած իղձերը: Առիթ-անառիթ պետք է հիշենք տղաներին, ովքեր իրենց կյանքի գնով ապահովեցին մեր խաղաղ ներկան ու ապագան: Հերոսական օրինակներով երիտասարդներին կրթելն ու դաստիարակելը լավագույն սերունդ ունենալու գրավականն է»:

Սոսե Չանդոյան