Նորամուծություն Հայաստանի ճանապարհներին․ Հայտարարվում է «հակառակ կողմով երթեւեկություն»
ՀասարակությունՀայաստանի ԶԼՄ-ները ամեն օր տեղեկացնում են մեկը մյուսից սարսափելի ՃՏՊ-ների մասին։ Սոցիալական ցանցերի հայկական բաժինը վերջին ժամանակներս բառացիորեն վխտում է այս կամ այն ահավոր խախտման մասին լրատվությամբ։ Խախտումը, ճանապարհներին խուլիգանությունը, հանդիպակաց գոտով երթեւեկելը երկրում նորմալ վարքագիծ են դարձել։
Տառացիորեն նախօրեին սկզբում սոցցանցերում, հետո ԶԼՄ-ներում հայտնվեց տեսանյութ, որում վարորդը ուղեւորներով լի ավտոբուսը վարում է միակողմանի ճանապարհով։ Այն բանից հետո, երբ տեսանյութը հասարակական լայն արձագանք գտավ, վարորդը տուգանվեց եւ աշխատանքից հեռացվեց։
Չնայած Երեւանի փողոցներից տեսախցիկները հանելու խոստումներին, դրանք, բարեբախտաբար, մնում են իրենց տեղերում։ Եւ դա, ըստ էության, խախտողներին միակ զսպող գործոնն է։ Քանի որ ճանապարհային ոստիկանության ներկայությունն աննշան արդյունք է տալիս։ Դրա վառ օրինակը՝ ճանապարհային տեսչության անմիջական հարեւանությամբ իրավիճակն է՝ ավտոմեքենաները կայանում են երկու եւ ավելի շարքերով՝ հիմնական հոսքի համար թողնելով լավագույն դեպքում մեկ գիծ։ Ավելի ճարպիկները երթեւեկում են հանդիպակաց գոտով, հիշեցնում եմ՝ ոստիկանության աչքի առջեւ։
Այս ամենի հետ մեկտեղ, ՃՏՊ-ների մասին որեւէ տեղեկատվություն ստանալ դեռեւս չի հաջողվում։ ՃՊ-ներում վթարների թվի աճը վերագրում են մեծ թվով ավտոմեքենաներին ընդհանրապես։ Կարծում ենք՝ ավելորդ է զուգահեռներ անցկացնելը մոտորիզացված Ճապոնիայի, ԱՄՆ-ի եւ Հայաստանի միջեւ։Մեկ շնչին ընկնող ավտոմեքենաների թվի համեմատությունն ակնհայտորեն մեր օգտին չէ, ինչպես նաեւ՝ կարգապահության մակարդակի համեմատությունը։ Այստեղ տեղին է հիշել , թե ինչ ոգեւորությամբ են ՃՈ-ում եւ կառավարությունում պնդում «աջակողմյան ղեկով մեքենաների անթույլատրելիության մասին, որոնք իբր «ՃՏՊ-ների պատճառ» են դառնում։ Որպես «ծանրակշիռ» փաստարկ բերվում է այն փաստը, որ Հայաստանում աջակողմյան երթեւեկություն է, ոչ թե ձախակողմյան։ Դե ինչ, նման տեմպերով, ինչպես այժմ, երկրում ամենակարճ ժամկետներում կներդրվի «հակառակ կողմով երթեւեկությունը»։
Նշենք, որ ճանապարհներին ցոփության այս բռնկումը տեղի ունեցավ մեծ թվով վարորդների համաներումից հետո։
Ինչ-որ մարդիկ չդիմացան ցուցաբերված մեծահոգությանը, ինչ-որ մարդիկ որոշեցին, որ այժմ «իրավիճակ է փոխվել» եւ կարելի է այն ամենը, ինչ սիրտդ ուզում է, ու արդյունքում՝ ամենօրյա ծանր ՃՏՊ-ները։ Իհարկե, մարդկանց մահվան եւ վնասվածքների պատասխանատվությունը առաջին հերթին վթարների մեղավորներն են կրում, սակայն հարց է առաջանում՝ իսկ իրո՞ք այդքան «անմեղ» են նրանք, ում վրա է դրված ճանապարհներին անվտանգությունն ապահովելու պարտականությունը։ Եւ եթե համաքաղաքացիները ի վիճակի չեն ինքնուրույն պատասխան տալ իրենց գործողությունների համար, խստացնե՞լ պատիժը, փրկելու համար այն մարդկանց կյանքը, ովքեր ոչնչում մեղավոր չեն։
