Ավելի վատ, քան մահը. արգելված զենքեր, որոնք դեռ օգտագործվում են
Հասարակություն
Շուտով ջեռուցման սեզոնն է, իսկ էլ. էներգիայի համար վճարում եք չափազանց շատ։ Իսկ դուք գիտե՞ք, որ այսուհետ էլ. էներգիան յուրաքանչյուր ընտանիքում կարող է լինել անվճար։ Սեղմեք և ծանոթացեք պայմաններին` ԱՅՍՏԵՂ
Հաագայի երկրորդ միջազգային կոնֆերանսը, որը տեղի ունեցավ, 1907 թվականի հունիսից հոկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում, մեծապես սահմանեց ամբողջ 20-րդ դարի պատերազմի կանոնները։ Դրան մասնակցել են 44 պետությունների պատվիրակություններ, որոնք ընդունել են 13 կոնվենցիա՝ ցամաքային պատերազմի օրենքների և սովորույթների, միջազգային հակամարտությունների խաղաղ կարգավորման, չեզոք տերությունների իրավունքների և պարտավորությունների մասին և այլն։ Այդ պայմանագրերից մի քանիսը գործում են մինչ օրս: Երկու կոնֆերանսներն էլ (առաջինն անցկացվել է 1899 թվականին) սահմանել են մի շարք արգելքներ այն զենքերի և պատերազմի մեթոդների վրա, որոնք կարող էին օգտագործել հակառակ կողմերը՝ ընդարձակ փամփուշտներ, օդապարիկներով ռմբակոծություն, թունավոր գազի արկեր։
Orer.am-ը հրապարակում է միջազգային կոնվենցիաներով արգելված զենքի (ոչ զանգվածային ոչնչացման) ամենամահաբեր տեսակների ընտրանին.
Ընդարձակ փամփուշտներ
Ընդարձակ (պայթուցիկ, բացվող) փամփուշտներն այսօր պաշտոնապես արգելված են ռազմական գործերում, սակայն դրանք լայնորեն օգտագործվում են խոշոր որսորդների կողմից՝ իրենց հզոր կանգնեցնող ազդեցության պատճառով: Նման զինամթերքը, երբ մտնում է փափուկ հյուսվածքներ, կտրուկ մեծացնում է տրամագիծը՝ պատճառելով ներքին օրգանների ծանր վնաս։ Այս տեսակի առաջին փամփուշտները հայտնվեցին 1890-ականների սկզբին և հայտնի դարձան որպես dum-dum՝ Կալկաթայի արվարձանի անունով, որտեղ գտնվում էր բրիտանական զենքի գործարանը: Դրանք եղել են թեթև պողպատե հրացանի պարկուճային փամփուշտներ: Թիրախին խոցելիս զինամթերքը ծաղկի պես բացվում էր։ Շատ դեպքերում նման վնասվածքները մահացու են եղել կամ հանգեցրել են ցմահ հաշմանդամության:
Նապալմ
Այս սարսափելի զենքը լայնորեն հայտնի դարձավ Վիետնամի պատերազմի ժամանակ։ Նապալմը, ըստ էության, մածուցիկ բենզին է և շատ հեշտ է պատրաստել: Վառելիքին ավելացվում է խտացուցիչ օրգանական թթուների ալյումինե աղերի խառնուրդից՝ նաֆթենիկ, պալմիտիկ և այլն: Ստացված գելանման խառնուրդը խիստ դյուրավառ է, երկար ժամանակ այրվում է և կպչում բոլոր մակերեսներին, այդ թվում՝ ուղղահայաց: Եվ դա հանգցնելը շատ, շատ դժվար է։
Կասետային զինամթերք
Զենքի այս տեսակը համեմատաբար վերջերս արգելվեց։ 2008 թվականի դեկտեմբերին Դուբլինում 93 պետություններ ստորագրեցին կասետային զինամթերքի մասին կոնվենցիան, որն ամբողջությամբ բացառում է դրանց օգտագործումը ռազմական գործողություններում։ Այնուամենայնիվ, կասետային ռումբերի և արկերի խոշոր արտադրողներն ու օպերատորները՝ Չինաստանը, Ռուսաստանը, ԱՄՆ-ը, Հնդկաստանը, Բրազիլիան, Հարավային Կորեան, Պակիստանը և Իսրայելը, հրաժարվեցին մասնակցել համաձայնագրին՝ պատճառաբանելով նման զենքի բարձր արդյունավետությունը։ Այդուհանդերձ, այս երկրները հարգում են անխտիր զենքի նկատմամբ դրված սահմանափակումները, մասնավորապես խիտ բնակեցված վայրերում դրանց կիրառման արգելքը։
Սպիտակ ֆոսֆոր
Սպիտակ ֆոսֆոր պարունակող զինամթերքը պաշտոնապես արգելված է Պատերազմի զոհերի պաշտպանության ժնևյան կոնվենցիայի 1977 թվականի հավելյալ արձանագրություններով: Այս զենքը օգտագործվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ գերմանական և բրիտանական զորքերի կողմից։ Սպիտակ ֆոսֆորը ակտիվորեն օգտագործվում էր Luftwaffe-ի կողմից Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում, ամերիկացիների կողմից Կորեայում, Իսրայելի կողմից Լիբանանում և շատ այլ պատերազմների և զինված հակամարտությունների ժամանակ: Սպիտակ ֆոսֆորը պատկանում է ինքնահրկիզվող հրկիզվող նյութերի խմբին, որոնք այրվում են թթվածնի օգտագործմամբ։ Այն հանգցնելը չափազանց դժվար է, հատկապես, երբ ձեռքի տակ շատ ջուր չկա: Ֆոսֆորային զինամթերքը վնաս է հասցնում բաց տեղակայված և պատսպարված աշխատուժին, անջատում է սարքավորումները:
Հակահետևակային ականներ
Ցամաքային հակահետևակային ականները գտնվում են սեփական զինված ուժեր ունեցող բոլոր երկրների զինանոցներում։ Այս զենքերի բազմաթիվ տեսակներ զանգվածաբար օգտագործվել են 20-րդ դարի սկզբից բոլոր պատերազմներում և զինված հակամարտություններում՝ առանց բացառության թշնամու կենդանի ուժը խափանելու համար: Հակահետևակային ականը, հատկապես ճնշման ականը, հաճախ ոչ թե սպանում է, այլ դաժանորեն խեղում զինվորին։ Բացի այդ, ոչ միշտ է, որ բոլոր ականապատ դաշտերը կարող են հայտնաբերվել և չեզոքացվել պատերազմի ավարտից հետո։
