Fashion զրույց. Սիրունիկ շիկահերից՝ նորաձևության իկոնա. Աննա Գրիգորյան
Wnews.am-ը գրում է.
Այս անգամ Wnews.am-ի Fashion զրույց խորագրի հյուրը հաղորդավարուհի, դերասանուհի, մոդել Աննա Գրիգորյանն է: 2016-ին Աննան համարվել էր Wnews.am-ի տարվա ամենաոճային աղջիկը: Նորաձևության, գեղեցկության , ոճի մասին մենք զրուցել ենք հարմարավետության սիրահար Աննայի հետ:
-Աննա դու 2016-ի Wnews.am-ի հայկական շոու-բիզնեսի ամենաոճային աղջիկն էիր ճանաչվել: Ինքդ համաձա՞յն ես դրա հետ և ի՞նչ տեղ է զբաղեցնում նորաձևությունը քո կյանքում:
-Բառերը, որոնք սկսվում են «ամենա»-ով ես այնքան էլ չեմ հասկանում, միգուցե նորաձևներից մեկը, գեղեցիկներից մեկը, չնայած այն հավաստմանն եմ, որ բոլորն էլ յուրովի գեղեցիկ են, բայց այ ոճայինը շատ հաճելի է լսել: Շատ ուրախ եմ, որ նման կարծիքի եք: Նորաձևությունն ինձ համար հետաքրքիր բան է. ոչ պետք է կառչել դրանից, ոչ էլ անտեսել: Նորաձևությանը, ինչպես մնացած տարբեր բաներին՝ գեղեցկությանը, փողին, փառքին, եթե տրվես ամբողջությամբ, կլինի շատ վատ, բայց եթե դա ծառայեցնես քեզ, հակառակը ՝ լավ արդյունք կունենաս: Նորաձևությանը հետևում եմ, տեղյակ եմ միտումներից, բլոգեր այցելում եմ, թե’ համաշխարհային, թե’ հայ դիզայներների աշխատանքները շատ եմ գնահատում, համագործակցում եմ նրանց հետ, բայց այդ ամենը ինչ-որ չափով նախատեսված է այն մարդկանց համար, ովքեր չեն կարողանում իրենցը ստեղծել, քանի որ ինձ մոտ հաճախ է դա ստացվում ու ես գիտեմ, թե ինչ եմ ուզում, այդ ամենից ավելի քիչ եմ օգտվում: Կրում եմ այն, ինչ ինձ շատ հարմարավետ է, առաջին նախապայմանը ինձ համար հարմարավետությունն է, երբ տեսնում եմ ինչ-որ շատ հարմարավետ բան, ասում եմ՝ այ սա ինձ համար բացահայտում էր, այ սա ինձ համար նորաձև է: Հավատացեք, երբ բարձրակրունկներով առավոտվանից փորձեր ենք անում, դրանից հետո ամենաշատը ուզում եմ հարմարավետ կոշիկներ ու սպա սրահ կամ լողավազան :
–Երբ առաջին անգամ հայտնեցիր եթերում գեղեցիկ շիկահեր աղջիկ էիր, ում նմանները, սակայն շատ կային, բայց կարճ ժամանակում վերածվեցիր հայկական եթերի և պոդիումի ամեանոճային աղջիկներից մեկին, ով առանձնանում է իր ոճով, արտաքինով: Ինչպե՞ս տեղի ունեցավ այդ փոփոխությունը: Դա հատուկ մշակված PR քա՞յլ էր:
-Միտումնավոր ոչինչ չեմ կարողանում անել: Իրական կյանքում շատ հեռու եմ խաղալուց, միգուցե այդքան խորամանկ չեմ կամ խելացի չեմ դրա համար, որովհետև դա էլ է մարտավարություն է, որ պետք է քայլ առ քայլ ամեն ինչ հաշվի առնել և հասկանալ՝ որից հետո որն ես անելու: Իմ հաջողության գրավականը բոլոր հարցերում, նաեւ ոճում, անկեղծությունն է: Ինձ բոլոր առումնրով ավելի հարմար էր կարճ մազերով, casual ոճով, հարմարավատ կոշիկներով, այդ պատճառով էլ արեցի այդ փոփոխությունները:
–Մեզ հետ Fashion զրույցի ընթացքում քո ընկերուհին՝ Անաիս Սարդարյանը, նշեց, որ դու իր ֆեշիոն իկոնան ես: Սա քեզ համար նորությու՞ն էր: Իսկ ովքե՞ր են քո նորաձևության իկոնաները:
-Վայ, շատ ուրախացա այս ամենից, մենք ամեն օր տեսնվում ենք ու մեր ընկերությունը հումորի ու զավեշտի վրա է հիմնված, այսինքն՝ մեր մեջ դա շատ է ու մենք հիմնականում ինչ-որ քննադատություններով ենք իրար վերաբերվում, ու այնպիիսի քննադատություններ, որ ոչ ոք ոչ մեկի չի ասի, բայց այ մենք ասում ենք ու ծիծաղում: Դրա համար շատ զարմացա ու շատ հաճելի է, երևի էլի հումոր է արել: Եթե լուրջ, ես իրոք չեմ կարող մեկին նշել: Ես սովորող տեսակ եմ, եթե տեսնեմ մի որևէ լավ բան, որ ինձ հաճելի թվա, կվերցնեմ, կսովորեմ ու իմը կդարձնեմ: Եթե մարդն այդպիսին չէ, շատ բան է կորցնում: Շատ վատ հիշողություն ունեմ, շատ տաղանդավոր չեմ, բայց որևէ բան չկա, որ ես ասեմ՝այ ինձ մոտ չստացվեց, որովհետև ես աշխատասեր չէի, շատ ձգտող ու սովորող մարդ եմ ու ոճի առումով էլ ումից ինչ դուր գա, կնայեմ կսովորեմ, չեմ մտածի՝ վայ ես ինչ որ մեկից սովորեցի:
-Վերջին շրջանում քեզ այնքան էլ հաճախ չենք տեսնում, տպավորություն է, թե խուսափում ես ուշադրությունից, հարցազրույցներից, համացանցում էլ ակտիվությունը պակասել է: Ինչի հետևանք է դա:
-Երբ նոր էի այս ճանապարհին հայտնվել ու շատ հարցեր չէի հասկանում հաճախ էի մամուլում հայտնվում, բայց հետո հասկացա, որ անընդհատ հարցազրույցների դեպքում նախ երբեմն սխալ ձևով են լրագրողները տեքստերդ փոխանցում, շատ է իմ խոսքը փոխվում, հետո ընթերցողը չի գիտակցում դրա անհրաժեշտությունը, ասինքն՝ նրան թվում է, թե ես փողոցում քայլում եմ, լրագրող տեսնում ու ասում՝ կներեք, կարող ե՞մ ձեզ հարցազրույց տալ: Որորշեցի քչացնել դա:
Ինձ համար հիմա ամենակարևորը ինչ-որ բան ստեղծել, արարելն է, հաջողության հասնելը, ոչ թե խոսես դրա մասին, այլ գործով ապացուցես: Իհարկե լինում է, որ ինչ-որ բանից լցված ես լինում և ուզում ես արտահայտվել, բայց փորձը ցույց է տալիս, որ ինչքան շատ խոսես, այդքան քիչ բանի կհասնես:
-Մինչև հարցազրույցը նշեցիր, որ հոգեբանն ասել է՝ չկարդալ համացանցում քո հասցեին արված մեկնաբանությունները: Դա է՞լ նպաստեց, որ ավելի քիչ ես համացանցում։
-Չէ, դա կատակ էր, իմ հոգեբանն էլ, բժիշկն էլ ես եմ։ Իրականում ամենալավը մենք գիտենք մեզ, մեր մարմինը, մեր հայացքը, աշխարհը, ու ես մտածեցի՝ ինչի կարդամ, առնվազն պետք է մազոխիստ լինեմ, որ կարդամ, դա չի կարող ինձ լավ բան տալ, որովհետև դրանք անառողջ քննադատություններ են, եթե տեսնեմ առողջ քննադատություն, կարող եմ դրանից էլ ինչ-որ բան վերցնել, մարդիկ գումար են վճարում, որ իրենց խորհուրդ տան ու եթե ես տեսնեմ, որ ճիշտ դիտողություն է, ինչու չէ, չեմ ալարի կգրեմ՝շնորհակալ եմ: Իսկ մնացած դեպքերում, բոլորին կարող եմ խորհուրդ տալ չկարդալ:
-Որո՞նք են հայ աղջիկների հիմնական fashion սխալները:
-Նմանվելը, դա միայն Հայաստանում չէ, ողջ աշխարհում է այդպես, օրինակ՝ նույն հաստ հոնքերը ոչ բոլորին է սազում, ինձ սազում է միգուցե մեկին չի սազում և բոլորը չէ, որ պետք է ունենան հաստ հոնքեր, կամ գունային համադրություններից վախենալը: Հիպպիներն ովքեր էին. մարդիկ, ովքեր նոր ոճ, թրենդներ էին առաջարկում: Ռիսկը լավ բան է և պարբերաբար պետք էռիսկի դիմել, նաև ոճի հարցում՝ չվախենալ նոր գույներ առաջարկել, քո ոճը, քո ասելիքը ներմուծել, այսինքն՝ հագնել մի բան, որ մարդիկ քեզ 10 հատ հարց չտան, օրինակ ես մի բոմբեր եմ պատվիրել, որի հետևում գրված կլինի կամ պատկերված կլինի իմ մասին պատմող ինչ որ հետաքրքիր բան, օրինակ ես ռեփ եմ լսում՝ լինի որևէ ռեփերի նկար, 2Pac-ի նկարը, եթե կենդանիներից սիրում եմ առյուծը, գայլ,ապա ինչ որ գայլերի, առյուծների նկարներով մատանիներ: Այսինքն, որ հագոսւտը նաև ասելիք ունենա, քո մասին պատմի:
Ի դեպ՝ վերջին շրջանում լոզունգները, կոչերը հագուստի վրա շատ ակտուալ են: Հատկապես ֆեմինիստական լոզունգները. “We Should All Be Feminists” այս սեզոն կոչ էր անում Dior-ը: Դու ինչպե՞ս ես վերաբերվում այս ուղղվածությանը:
– Չնայած ուսանողական տարիներին քարոզում էի գենդերային հավասարություն՝ ուսումնասիրելով դրա մի հատվածը, հետագայում ավելի խորը ուսումնասիրելով, նաև սեփական փորձից ելնելով հասկացա, որ չեմ ուզում գենդերային հավասարություն լինի։ Ինձ դուր է գալիս կին-տղամարդ դասական հարաբերությունները: Beauty and the beast ֆիլմի դերասանուհի Էմմա Ուոթսոնը վերջերս խոսում էր ֆեմինիզմից՝ նշելով, որ մենք էլ պետք է սովորենք, աշխատենք, մենք բոլորս հավասար ենք, իհարկե, շատ հարցերում ես համաձայն եմ, բայց մի ներքին սիրուն բան կա կին-տղամարդ հարաբերութուններում, որ երբեք չեմ ուզի փոխվի ու հավասարություն լինի: Ինձ ամենևին էլ պետք չէ, որ իմ կողքի տղամարդուց շատ աշխատեմ, նրան հավասար ուժեղ լինեմ, ո՛չ, ինձ պետք է սիրել, գուրգուրել, հոգ տանել իմ մասին: Մի քանի տարի առաջ ես բոլորովին այլ կարծիք ունեի, հիմա՝ այսպես եմ մտածում, հնարավոր է՝ մի քանի տարի հետո էլ այս հարցի շուրջ նոր բաների հետ առնչվեմ, տարբեր իրավիճակներում հայտնվեմ, կարծիքս փոխվի:
-Քեզ հետ հե՞շտ է աշխատել, որպես մոդել քմահաճություններ չունե՞ս. օրինակ՝ սա եմ հագնելու, նա չեմ հագնելու:
-Ինձ հետ շատ հեշտ է աշխատել , բայց մոդել լինելը շատ դժվար է, ինչքան էլ հայտնի լինես ու չբարդույդավորված մոդելի համբավ ունենաս, միևնույն է, դու աղջիկ ես, ով ունի իր նախընտրությունները, գերադասում է հագնել այն, չհագնել մյուսը, բայց պրոֆեսիոնալ մոդելը պետք է համաձայնի առանց հարցեր տալու, ինչը շատ բարդ է, որովհետև դու էլ ունես ենթադրենք մարմնի մասեր, որոնք, ըստ քեզ, ավելի գեղեցիկ են ու կուզես ընդգծել, կամ հակառակը՝ թաքցնել, բայց այդ ամենի հետ պետք է համաձայնես, ու դա քո պրոֆեսիոնալիզմի մասին է խոսում: Ինձ հետ հեշտ է աշխատել, որովհետև ես պրոֆեսիոնալ եմ:
