Այսօր աշխարհի գերտերություններին մեծ այցեքարտ է նետվում փոքրիկ Հայաստանի կողմից. 2015-ը մերն է լինելու. մեր ձայնն արդեն լսելի է

Հայոց ցեղասպանության 100-ամյա տարելիցին միտված հայ ազգի պահանջատիրությունը հուզել է շատերին: Life.apnorama.am-ի հետ զրույցում հայ արվեստագետները արտահայտում են իրենց հուզմունքը, հպարտությունը եւ պահանջատիրությամբ՝ վստահությունը. 100 տարի անց հայ ազգի ձայնը արդեն լսելի է աշխարհին:

Հրաչյա Ղափլանյանի անվան դրամատիկական թատրոնի դրեասանուհի, ՀՀ վաստակավոր արտիստ Լուզիա Ղամբարյանը մեզ հետ զրույցում նշեց. «Կարծում եմ, որ 100 տարի հետո պահանջատիրության գիտակցումը թերեւս ամենապիկային վիճակում է այսօր, քանի որ եւ քաղաքակրթության բոլոր նորմերը պահելով, եւ ցավն ու վիշտը չմոռանալով հանդերձ, այսօր աշխարհի գերտերություններին մեծ այցեքարտ է նետվում փոքրիկ Հայաստանի կողմից ամենաճշգրիտ պահվածքով: Այո, այսօր ամենճիշտ կերպով է գործում թե մեր ղեկավարությունը, թե մեր ժողովուրդը: Ամենահասարակ ու անգամ ոչ գրագետ քաղաքացիների դրսեւորումը այսօր այնքան ճիշտ է ու ազնիվ է, որ ես պարզապես հպարտ եմ»:

Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի դերասանուհի, ՀՀ վաստակավոր արտիստ Նելլի Խերանյանը եւս տպավորված է հայ երիտասարդի պահանջատեր կեցվածքով, բայց դերասանուհին չի շտապում վստահել աշխարհի կողմից հայ ազգի համար այս գերխնդիրը կարեւորելուն. «Աշխարհի ականջը մի քիչ խուլ է եւ այդ խլությունը նոր երեւույթ չէ: Աշխարհի գերտերությունների շահերն իրար երբեմն չեն համընկնում եւ երբեմն խուլ է լինում աշխարհը, ինչպես եղել է 1915թ-ին. մենք հստակ գիտենք, թե որ պետություններն են խուլ եղել, ովքեր են կույր եղել եւ ինչո՞ւ է եղել ցեղասպանությունը: Ցավոք սրտի, աշխարհը այնքան էլ մաքուր չէ եւ այնքան էլ իրատես չէ: Բայց այսօր մենք ունենք փառահեղ երիտասարդություն, ովքեր պահանջատեր են եւ ովքեր իրենց մեջ կրում են հիշողության գենը: Հիշողությունը բարոյականություն է, եւ հուսամ, որ մեր երիտասարդությունը պետք է շարունակի պայքարել ցեղասպանության ճանաչման համար, քանի որ երիտասարդությունը երկրի ապագան է, նա է, ով պետք է վաղն ապրի եւ ով պիտի պահանջատեր լինի: Ես անմնացորդ վստահ եմ, որ երիտասարդության ձայնը պետք է լսելի լինի աշխարհին եւ վերջապես պետք է մի օր գա, որ մենք հանգիստ շունչ քաշենք, վերջնական հաղթական հոգոց հանենք ու շարունակենք առաջ քայլել: Մի օր պետք է գա, որ ողջ աշխարհը ճանաչի Հայոց ցեղասպանությունը, որովհետեւ չճանաչելը բերում է նոր ցեղասպանությունների»,-շեշտեց դերասանուհին:

Հեռուստահաղորդավարուհի, սցենարիստ Դիանա Գրիգորյանը Life.panorama.am-ի հետ զրույցում արցունքները խեղդելով խոսեց. «Այսօր մեզանում առկա պահանջատիրությունը սերունդներ չի ճանաչում, մենք բոլորս նույն լեզվով ենք խոսում: Այսօր ես հետեւում եմ ուղիղ եթերով հեռարձակվող այս արարողությանը ու հպարտ եմ, ես այսօր ցնծություն եմ ապրում, որ գերտերությունների ներկայացուցիչներն ու նախագահները այսօր մեր կողքին են: Ես կարծում եմ, որ մեր ձայնն այսօր իսպակես լսելի է դարձել արդեն, քանի որ դա ապացուցում են ու վկայում այս օրերին ընթացող Հայաստանում, հատկապես Երեւանում կատարվող իրադարձությունները. 2015-ը մերն է լինելու, աշխարհը խոսեց մեր մասին, մենք իսկապես եղանք աշխարհի ուշադրության կենտրոնում ու դրա համար շնորհակալ ենք: Այսօր բոլորս ենք պահանջատեր, բայց ես հպարտ եմ նաեւ, որ երիտասարդության գիտակցությունն էլ շատ արթուն ու զգոն է: Այսօր հուզված ու հպարտ եմ, քանի որ երբ տեսնում եմ, թե ինչ է կատարվում ու կարծես արդարությունն է վերականգնվում դա ինձ հուզում է: Այո, դար է անցել, երկար ենք սպասել, մեծ կորուստներ ենք ունեցել, բայց ես այսօր մի տեսակ ցնծություն եմ ապրում, ինչ- որ ներքին մի ձայն ինձ հուշում է, որ մենք հաղթել ենք, ներքուստ մի լավ բանի եմ սպասում, չգիտեմ, անգամ ինքս չեմ հասկանում, թե ինչ է կատարվում հետս: Մեզ շատ են ցանկացել պառակտել, բայց, որ հայս համախմբվում է, վերջացավ. Իսպակես հային համախմբվելը բնորոշ է: Երեկվա կայացած «System Of A Down» խմբի «Արթնացրեք հոգիները» խորագրով մենահամերգին էլ, երբ ներկա էր այդքան երիտասարդություն, անձրեւի տակ խենթացած ու շանթահարված, հասկացա, որ դա սովորական համերգ չէր. կարծես դա մի վրեժ էր ու կռիվ՝ մեր ձայնն արդեն լսելի է»: