Հերի'ք է, հայրենիքը տանուլ են տալու, ժամանակը չէ՞ նրանց պատժելու. Մանվել Եղիազարյան
Ինչպես արդեն տեղեկացրել էինք, երեկ ՀՀԿ գլխավոր գրասենյակի մոտակայքում «ինքնիշխանության երթ»-ից հետո ծեծի է ենթարկվել ակցիայի մասնակից, ազատամարտիկ Սմբատ Հակոբյանը, ում շտապօգնության մեքենայով տեղափոխել են Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ հիվանդանոց: Սա առաջին դեպքը չէ, երբ մեր երկրում ծեծի են ենթարկվում հայրենիքի համար կռված ու արյուն թափած ազատամարտիկները:
Տեղի ունեցածի վերաբերյալ Orer.am-ը զրուցեց «Արաբո» ջոկատի հրամանատար Մանվել Եղիազարյանի հետ, ով նախեւառաջ նշեց, որ «ազատամարտիկ» հասկացողությունը շատ սահմանափակ է, այսինքն՝ նա մարդ է, ով մարտնչում է ազատության համար զենքը ձեռքին: «Պատերազմի դաշտ մեկ անգամ եկողն էլ է ազատամարտիկ, հինգ անգամ եկողն էլ ազատամարտիկ, սակայն Սմբատ Հակոբյանն ազատամարտիկ չէ, նա հիմնադիրն է մեր պետականության, նա առաջիններից է եղել, ով ջոկատ է հավաքել, ջոկատ է ստեղծել, նա մեր պետության հիմնադիր հրամանատարներից մեկն է եղել: Ազատամարտիկ բառը հենց այնպես չէ, որ ստեղծվել է: Դա հավասարեցնում է բոլորիս, իսկ մի՞թե այն ժողովուրդը, որն ակտիվ էր 1990-ական թվականներին, ազատամարտիկ չէ: Հիշում եմ, երբ մենք Մարտունաշենում, Գետաշենում շրջափակման մեջ էինք, գյուղն էինք պաշտպանում, 2-3 կին եկան, որոնք 55 տարեկան էին, իսկ ես այդ ժամանակ 30 էի, նրանք մեզ բերեցին 4 զենք ու 3 տուփ ծխախոտ: Մենք հոգաչափ շնորհակալ ենք նրանցից, այդ կանայք ազատամարտիկներ էին, ովքեր ուղղաթիռով հասել էին մեզ մոտ օգնություն բերելու համար»,- վերհիշելով պատերազմական տարիները՝ նշեց Մանվել Եղիազարյանը:
Ըստ նրա՝ արդեն իսկ եկել է ժամանակը, որ ամեն բան իր անունով կոչենք: «Սմբատ Հակոբյանը մշտապես ու մինչեւ այս պահը եղել է ժողովրդի կողքին ու կիսել է ժողովրդիս տառապանքն ու ցավը: Ես չգիտեմ, թե ովքեր են նրան ծեծել տվել, բայց ամեն դեպքում, մենք այսօր տղաներով հավաքվելու ենք հիվանդանոցի բակում ու հարցնելու եմ, թե արդյոք ժամանակը չէ խոտորնակին խոտորնակով պատասխանել»,- ասաց հրամանատարը` հավելելով, որ ազատամարտիկներին նման պահվածքով չեն վախեցնի: «Ասեմ ձեզ՝ մենք այնպիսի սարսափելի վիճակում ենք տեսել մեր մարտական ընկերներին կռվի դաշտում, որ նման բաներով մեզ չեն վախեցնի: Մեր ընկերներին երեք օր արեւի տակ մեխել էին, մենք ուզում էինք նրանց դիակները վերցնել, հետ բերել հայրենիք: Դուք իրավիճակ պատկերացրեք, երբ միանգամից 70 սպանված կա մի վայրում` դիակների հոտը պարզապես խեղդում էր, չէինք կարողանում մոտենալ, բայց մենք մեր տղերքին հետ բերեցինք: Սմբատ Հակոբյանին հասցված վնասները շատ ուժգին էին, բայց մենք դրանից չենք վախենում, այլ վախենում ենք նրանից, որ այսօր հակառակորդը սահմանին հոխորտում է, կրակում են խաղաղ բնակիչների ուղղությամբ ու մարդիկ չեն կարողանում բերքը հավաքել, որ ապրեն: ժողովուրդը խուճապի մեջ է, իսկ ինչ-որ մի հղփացած անասուն իմ մարտական ընկերոջ, հայ զինվորի վրա ձեռք է բարձրացնում: Սմբատ Հակոբյանը կարող էր կռվեր ու տասնյակ մարդիկ ոգեւորվեին ու գնային հայրենիքը պաշտպանելու: Նրանք դա են կոտրում, մեր հայրենիքը դիտավորյալ են թողնում անպաշտպան, որ տան թուրքերին, ես նման հանգուցալուծման եմ եկել այդ հարցի հետ կապված, տա Աստված՝ ես սխալվեմ, բայց դա դատապարելի է, նրանք ովքե՞ր են, որ մեր դատաստանը տան: Մենք արդեն կորցնելու բան չունենք, կորցրել ենք մեր երեխաների ճակատագիրը, մենք հանգիստն ենք կորցրել, մեր պատիվն ենք կորցրել, բայց հայրենիքը տալն իմաստ չունի: Եթե այսպես շարունակվեց, բոլորը գնալու են, հերի'ք է, հայրենիքը տանուլ են տալու, ժամանակը չէ՞ նրանց պատժելու»,- հավելեց ազատամարտիկը:
Սոսե Չանդոյան
