Սոցիալական քաղաքականության բացակայությունն ու սպասվող կոլափսը

Յուրաքանչյուր քաղաքական գործիչ անկախ ամեն ինչից ունենում է սեփական հետագիծը, այս առումով կարևոր է փաստել, որ իրականությունը կեղծելը միշտ էլ եղել է Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության մեծագույն առաքելությունը։ Իրականում երբեմն անկեղծ զարմանում ես, թե մինչև ուր կարող է հասնել մարդկային երևակայությունը։

ՀՀ գործող իշխանությունները մեկ անգամ չէ, որ փորձել են խաբել ու մոլորեցնել հասարակությանը. տնտեսական հեղափոխությունից, թռիչքային աճերից ու բումերից էին խոսում, լուսավոր ու պայծառ ապագա էին խոստանում մարդկանց, արդյունքում՝ հայտնվեցինք տնտեսական ու սոցիալական ճգնաժամի մեջ։ Այդքանից հետո՝ փոխարենը հետևություններ անեն, կրկին փորձում են նույն ճանապարհով գնալ, մանիպուլյացնել ու մոլորեցնել հասարակությանը։

Նախօրեին տեղի ունեցած կառավարության հերթական նիստին Փաշինյանը նշել է. «Հայաստանում սոցիալական վիճակը բարդանում է», և այդ ֆոնին փոխարենը՝ ասելու, թե ինչ են մտադիր անել մարդկանց հոգսը թեթևացնելու համար, սկսեց արդարացումներ բերել՝ նշելով, թե ամբողջ աշխարհը գտնվում է նույն վիճակում, գնաճի աննախադեպ բարձր փուլում է և այլն։ Իր խոսքում նա հերթական պոպուլիզմը դրսևորեց և նշեց, թե Հայաստանը դեռ մի բան էլ այս իմաստով լավ վիճակում է՝ շատ ու շատ երկրների համեմատ: Թե ինչո՞վ է Հայաստանն ավելի լավ վիճակում կփաստեն ՀՀ սպառողները, բայց փաստ է, որ այն, ինչ տեղի է ունենում մեր երկրում գնաճի հետ, միայն համաշխարհային շուկաների հետևանք չէ։ Հայաստանում թանկանում են ոչ միայն ներմուծվող, այլև տեղում արտադրվող ապրանքները, և դա ամբողջ աշխարհի հետ կապ չունի։ Բանջարեղենի գնաճը, ամենաթարմ տվյալներով, փետրվարին կազմել է ավելի քան 31 տոկոս, ու սա ոչ թե արտաքին, այլ ներքին գործոնների հետևանք է։ Տեղական կարտոֆիլի գինը մեկ տարում բարձրացել է 71 տոկոսով, կաղամբինը՝ գրեթե 3 անգամով (նույնը նաև մյուս գյուղմթերքների պարագայում է)։

Ըստ էության, թե ինչո՞ւ են արտադրության ծավալները նվազել, պետք է հարցնել իշխանություններին։ Իշխանությունների վարած տնտեսական քաղաքականությունն է, որը հանգեցրել է արտադրության ծավալների նվազման։ Գնաճի պատճառները շատ են ու շատ դեպքերում կապված չեն արտաքին գործոնների հետ։ Գաղտնիք չէ, որ բազմաթիվ ապրանքներ թանկացել ու շարունակում են թանկանալ ոչ միայն այն պատճառով, որ ներմուծման գներն աճել են, այլև այն պատճառով, որ իշխանությունները բարձրացրել են հարկային բեռը։

Փաստացի, ստեղծվել է մի իրավիճակ, երբ Փաշինյանը գերադասում է չխոսել զանգվածային գնաճից և փորձում է երկրում սոցիալական վիճակի վատացման ամբողջ մեղքը դնել արտաքին գործոնների հետևանքով արձանագրվող գնաճի վրա։ Այնինչ՝ սոցիալական վիճակի վատացումը միայն գների բարձրացումով ու թանկացումներով չէ, որ պայմանավորված է։ Գները բարձրանում են, սակայն հասարակության մեծ մասի եկամուտները չեն ավելանում։ Սա վկայում է այն մասին, որ կառավարությունը չունի սոցիալական քաղաքականություն։

Բանը հասել է նրան, որ օրը ցերեկով Նիկոլ Փաշինյանն ասում է՝ փող չունենք կենսաթոշակ բարձրացնելու համար, բայց նույն պահին 4,1 մլրդ դրամ են հատկացնում ոստիկանների, քննիչների և իրավապահ համակարգի այլ աշխատողների աշխատավարձերի կամ հավելումների համար։ Ու այդքանից հետո համարում է, թե շահարկում և անհարկի քննադատում են կառավարությանը, որ կենսաթոշակ չի բարձրացնում։ Բոլորի համար հասկանալի է, որ իշխանությունների համար այսօր առավել կարևոր են ոստիկաններն ու մյուս իրավապահները, քան կենսաթոշակառուներն ու մյուս սոցիալական խոցելի խմբերը, որոնք բարձր գնաճի հետևանքով հայտնվել են շատ ավելի ծանր սոցիալական վիճակում։

Տիգրան Մկրտչյան