Ինչպե՞ս Էին հնում վիրահատություններ կատարում առանց անզգայացման

Փնտրում եք բարձր վարձատրվող աշխատանք՝ սեղմեք ԱՅՍՏԵՂ

Ցավոք, իրենց կյանքի ընթացքում մարդիկ տառապում են ինչ-որ հիվանդությունից։ Դրանք սովորաբար բուժվում են դեղամիջոցներով, սակայն որոշ դեպքերում անհրաժեշտ է վիրահատություն։ Այսօր դրանցում ոչ մի վատ բան չկա, քանի որ նման միջամտությունների ժամանակ հիվանդները գտնվում են անզգայացման մեջ և ցավ չեն զգում։ Եթե ​​վիրահատությունը կատարվում է մասնագետի կողմից, ապա այն հաջող է անցնում, և մարդն ապաքինվում է։ Բայց հին ժամանակներում արդյունավետ ցավազրկողներ գոյություն չունեին, և վիրաբուժական վիրահատություններ, չնայած դրան, կատարվում էին։ Որոշ դեպքերում հիվանդները պարզապես ստիպված էին դիմանալ, մինչև բժիշկները կտրեին ախտահարված օրգանը։

 Իսկ երբեմն ցավազրկման համար օգտագործվում էին մեթոդներ, որոնք այսօր կարող են մեզ վայրի թվալ: Օրինակ՝ որոշ բժիշկներ վիրահատությունից առաջ պարզապես հարվածում էին հիվանդի գլխին, որպեսզի նա որոշ ժամանակ կորցնի գիտակցությունը և ոչինչ չզգա։

Orer.am-ը ներկայացնում է այլ մեթոդներ, որոնցով հնում առաջնորդվել են բժիշկները:

Գիտական ​​տեսանկյունից անզգայացումը կենտրոնական նյարդային համակարգի արհեստական ​​արգելակում է, որի ժամանակ մարդու ցավի նկատմամբ զգայունությունը վերանում է։

Հին ժամանակներում մարդիկ վատ էին տիրապետում մարդու մարմնի սկզբունքներին: Ուստի, որպեսզի վիրահատության ժամանակ մարդը հանկարծակի շարժումներ չանի ու չտուժի, միջնադարյան Եվրոպայում մուրճով հարվածում էին հիվանդի գլխին։ Հիվանդը կորցնում էր գիտակցությունը և ոչինչ չէր զգում, սակայն որոշ դեպքերում հարվածը կարող էր պարզապես հանգեցնել մահվան։ Երբեմն կտրում էին հիվանդի երակները և նա արյունահոսում էր մինչև ուշագնացություն: Բայց այս դեպքում մեծ քանակությամբ արյան կորստից մարդու մահվան վտանգ կար։ Քանի որ անզգայացման այս բոլոր մեթոդները վտանգավոր էին, ժամանակի ընթացքում որոշվեց հրաժարվել դրանցից։

Երբեմն կատարվել են  վիրահատություններ, երբ հիվանդը գիտակից պառկած է եղել: Որպեսզի նրանք չշարժվեն և չխանգարեն վիրաբույժին, ձեռքերն ու ոտքերը ամուր կապել են։ Երևի ձեր երևակայության մեջ արդեն ունեք մի սարսափելի պատկեր, որտեղ մարդը սարսափելի ցավ է զգում, մինչդեռ վիրաբույժները տանջում են նրա մարմինը։ Պատկերը բավականին իրատեսական է, քանի որ որոշ դեպքերում ամեն ինչ հենց այդպես էր։ Հիվանդներին ավելի քիչ տանջելու համար վիրաբույժները փորձում էին հնարավորինս արագ վիրահատություններ կատարել։ Օրինակ՝ ռուս վիրաբույժ Նիկոլայ Պիրոգովը կարող էր ոտքի անդամահատում կատարել ընդամենը 4 րոպեում։ Կա նաև ապացույց, որ նա 1,5 րոպեում կատարել է կանանց կաթնագեղձերի հեռացում։

Աշխարհի առաջին ցավազրկողները

Մինչ միջնադարյան Եվրոպայում հարվածում էին հիվանդների գլխին գիտակցությունը կորցնելու նպատակով, որոշ ազգեր դեռ փորձում էին ցավազրկողներ հորինել: Հավանաբար, դուք արդեն գիտեք, որ հին ժամանակներում շատ շամաններ կային, որոնք մեծ քանակությամբ թմրանյութեր էին օգտագործում: Այսպիսով, նրանցից ոմանք կոկաինի տերևներ են ծամել (որից պատրաստվում է թմրանյութ կոկաինը) և թքել վիրավորների տուժած վայրերի վրա։ Ցավազրկող ազդեցությունն իսկապես զգացվում էր, բայց հին ժամանակներում շամանները չգիտեին, թե կոնկրետ ինչու է դա տեղի ունենում: Նրանք համարում էին, որ ցավազրկումը աստվածների նվերն է։

Պատմության ընթացքում գիտնականները հիվանդներին անզգայացնելու բազմաթիվ եղանակներ են փորձել: Սակայն լիդոկաինը և այսօր լայնորեն կիրառվող այլ դեղամիջոցները հայտնվեցին միայն 20-րդ դարում։ Դրանց շնորհիվ վիրահատությունների ժամանակ մահացությունների թիվը նկատելիորեն նվազել է։ Այո, և անզգայացումը ինքնին այսօր, շատ դեպքերում, անվտանգ է: Ըստ հետազոտողների՝ այսօր անզգայացումից մահվան հավանականությունը 200 հազարից 1 է։