Դուշման Վարդանի տուն-թանգարանի հուշամատյանում առաջին գրառումը կատարեց ՀՀ Նախագահը

Վերանորոգումից հետո այցելուների առջև դռներն է բացել արցախյան ազատամարտի հերոս Վարդան Ստեփանյանի (Դուշման Վարդան) տուն-թանգարանը: Վերանորոգված տուն-թանգարանի բացման արարողությանը մասնակցեց նաև ՀՀ Նախագահ Սերժ Սարգսյանը, ով հերոսի մոր, քրոջ և եղբոր  ուղեկցությամբ շրջայց կատարեց թանգարանում, ծանոթացավ այնտեղ ցուցադրվող նմուշներին:

ՀՀ Նախագահ Սերժ Սարգսյանն առաջին գրառումը կատարեց Դուշման Վարդանի տուն-թանգարանի հուշամատյանում: «Վարդան Ստեփանյանը գիտակից ու հեռատես մտավորականի, հայրենիքի պաշտպանությանը նվիրված կամավորականի իսկական օրինակ է: Իր կարգապահությամբ ու խիզախությամբ նա օրինակ էր իր զինակից ընկերների համար դեռ կյանքի օրոք: Նրա անցած մարտական ուղին փառավոր է, ինչպես ուղին մեր ողջ բանակի, որի կազմավորման ակունքներում նաև Դուշման Վարդանն էր ու իր նմանները: Նրա հիշատակը հավերժացնելու կոչված տուն-թանգարանը, համոզված եմ, ծառայելու է շնորհակալ գործի, որպ եսզի Վարդան Ստեփանյանի օրինակը դառնա վարակիչ և ուսանելի գալիք սերունդների համար»,- գրել է Նախագահ Սարգսյանը:

Լրագրողների հետ զրույցում Դուշման Վարդանի մայրը՝ Զարուհի Շամյանը նշեց, որ տուն-թանգարանը գործում է արդեն 24 տարի, սակայն շենքը հին էր ու վերանորոգման կարիք կար: «Շենքը կառուցվել է 1936թ. և վերոնորոգման կարիք կար: Վերանորոգման համար ես եմ դիմել պատկան մարմիներին, որովհետև Դուշման Վարդանի տուն-թանգարանը սերունդներ է դաստիարակում: Թանգարանի այցելուները շատ են, գալիս են զորամասերից, դպրոցներից, համալսարաններից, նույնիսկ սփյուռքից ենք այցելուներ ունենում: Ես գիշերում եմ այստեղ, որովհետև կեսգիշերին կարող են դռան զանգը տալ տարբեր մարդիկ:

Այստեղ անգամ նորակոչիկների են օրհնում ու բանակ ուղարկում: Տղաներ կան, որ գալիս են, երդվում են, որ շարունակելու են հայրենիքն ազատագրելու Վարդանի գործը: Ես այստեղ և հավաքարար եմ, և պահակ եմ, և Վարդանի մայրն եմ, և մայրն եմ այն հաճախորդների, ում համար տառապյալ հող ու հայրենիք կա: Մայրն եմ հայոց այն տղաների ու աղջիկների, ովքեր արժանի զավակներ են իրենց ընտանիքի համար, մայրն եմ ողջ բանակի և յուրաքանչյուր կորցրած զինվորի հետ ես Վարդան եմ կորցնում: Սիրում եմ բոլորին, խոնարհվում եմ այն մայրերի առաջ, ովքեր արժանի զավականեր են դաստիարակում մեր հայրենիքի պաշտպանության համար»,- ընդգծեց հերոսի մայրը:

Նա պատմեց, որ Դուշման Վարդանը մի անգամ եղբոր հետ Եռաբլուր է բարձրացել, ու եղբորը հարցրել՝ «տեսնես իմ տեղը որտե՞ղ է լինելու»: «Նա լավ գիտեր, որ թշնամին գիտի իր մասին, գիտեր, որ իրեն հետևում են, ուստի անընդհատ հետը պայթուցիկ էր ման տալիս, որպեսզի անհրաժեշտության դեպքում իրեն պայթեցներ՝ թշնամու ձեռքը չընկնելու համար: Նա մահից չէր վախենում, սակայն ինձ համար միակ ցավն այն է, որ նա ժառանգ չունեցավ: Գոնե մի ժառանգ ունենար, ով իր նման լավ զինվոր ու հրամանատար կլիներ: Այսօր նա 50 տարեկան կլիներ, բայց պետք է ասեմ, որ նա շարունակում է սերունդներ   դաստիարակել վաղվա հաղթանակների համար: Եթե նա կենդանի լիներ, լավ հրամանատար կլիներ, որովհետև Ղարաբաղում նա և կռվում էր, և տարբեր տեղերից զենքեր էր հայթայթում: 1988թ.-ից նա գլխավոր շտաբի անդամ էր մեր ներկայիս նախագահի և Ռոբերտ Քոչարյանի հետ:

Պատմում են, թե մեր նախագահը ինչպես է լացել, երբ լսել է Վարդանի զոհվելու լուրը: Վարդանը Ռոբերտ Քոչարյանի, Սերժ Սարգսյանի, Սեյրան Օհանյանի հետ ճանապարհ է անցել: Սեյրան Օհանյանն էլ հաճախ է գալիս թանգարան ու ասում է՝ «Դուք իմ մայրն եք, որովհետև ես Վարդանի հետ եմ մարտերի մասնակցել: Նա առաջիններից մեկն է, ո վ Շուշի է մտել: Մի առիթով ուսանողական ընկերներին ասել է, որ առաջինը Շուշի է մտնելու Լաչինի միջանցքով հետ է գալու Հայաստան: Ընկերներն այդ ժամանակ ծիծաղել են, չեն հավատացել: Բայց նա հասավ իր նպատակին:  Ասկոլկայի հետ միասին նա առաջիններից մեկն է մտել Շուշի: Այնուհետև մասնակցել է Լաչինի ազատագրմանը: Իսկ Շուշիի ազատագրումից հետո, երբ ադրբեջանցիները կրկին փորձել են հետ վերցնել քաղաքը, հենց Դուշման Վարդանն է նրանց հետ շպրտել: Բոլորը, ովքեր մասնակցել են այդ մարտերին ասում են, որ Վարդանն է փրկել Շուշին»,- պատմեց Զարուհի Շամյանը:

Դուշման Վարդանի տուն-թանգարանում ցուցադրվում են նրա անձնական իրերը, այն գրքերը, որոնք սիրել է կարդալ, նկարներ, իր ձեռքով պատրաստված աշխատանքներ: