Հայոց ցեղասպանությունից 101 տարի անց հայ ժողովրդի հետևությունը համախմբվելն ու գոտեպնդվելն է. Սեյրան Օհանյան
Հասարակություն
Հայոց ցեղասպանությունից 101 տարի անց և ներկա ժամանակներում կատարվող բարբարոսական գործողություններից հետո հայ ժողովրդի հետևությունը ՀՀ պաշտպանության նախարար Սեյրան Օհանյանը համարում է վերածնունդը, համախմբվելը, գոտեպնդվելը և առաջիկա դժվարությունները հաղթահարելը: Նախարարն այս մասին խոսեց Ծիծեռնակաբերդում`պատասխանելով «Արմենպրես»-ի թղթակցի հարցին:
«Գիտեք, քաղաքակրթությունների, արժեքների պայքար է այսօր տեղի ունենում: Իրականության մեջ արժեքներն են այն հիմնական հակասությունները, որոնք առկա են մեր ու այն երկրների, ժողովուրդների միջև, որոնք իրականացնում են ցեղասպանական, բարբարոս քայլեր: Այս ամենից դասեր պետք է քաղենք: Դասեր պետք է քաղենք նաև չորսօրյա պատերազմից, որ գործ ունենք մի կողմի հետ, որը խաղաղ, հարևանական պայմաններում ապրելը չի ընդունում և միայն ու միայն ուժի միջոցով է ուզում խոսել հայ ժողովրդի հետ, արցախցու հետ: Իսկ այդ ամենը մեզ համար անընդունելի է: Եվ դրա միակ հետևությունը, որն արել ենք նաև անցյալ տարի, վերածնունդն է, համախմբվելը, գոտեպնդվելը և նաև առաջիկա դժվարությունները հաղթահարելը»,-հայտարարեց ՀՀ պաշտպանության նախարարը:
Օսմանյան կառավարության կողմից իրականացված Հայոց ցեղասպանության փաստը հիմնավորվել է, ճանաչվել ու հաստատվել ականատեսների վկայություններով, օրեքներով, բանաձեւերով եւ բազմաթիվ նահանգների ու միջազգային կազմակերպությունների որոշումներով: 1915թ. Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության մասայական կոտորածները որպես նախապես ծրագրավորված ու ամբողջությամբ իրագործված ցեղասպանական ակտ որակող փաստաթղթերի ամբողջական շարքը հսկայական է: Հայոց ցեղասպանությունն ընդունել են այնպիսի կազմակերպություններ, ինչպիսիք են Եվրոպայի Խորհուրդը, Եվրախորհրդարանը, ՄԱԿ-ի մի քանի հանձնաժողովներ, Եկեղեցիների համաշխարհային միությունը, ՄԵՐԿՈՍՈւՐ-ի խորհրդարանը եւ այլն: Հայոց ցեղասպանությունը ճանաչել են շատ պետություններ. առաջինը պաշտոնապես ընդունել է Ուրուգվայը 1965 թ-ին: Հայ ժողովրդի կոտորածը պաշտոնապես քննադատել եւ ճանաչել են որպես ցեղասպանություն` ըստ միջազգային իրավունքի, հետեւյալ երկրները` Ֆրանսիա, Իտալիա, Բելգիա, Նիդեռլանդներ, Շվեյցարիա, Շվեդիա, Ռուսաստան, Լեհաստան, Լիտվա, Հունաստան, Սլովակիա, Կիպրոս, Լիբանան, Ուրուգվայ, Արգենտինա (2 օրենք, 5 բանաձեւ), Վենեսուելա, Չիլի, Կանադա, Վատիկան, Ավստրալիա, Ավստրիա, Լյուքսեմբուրգ, նաև ԱՄՆ 44 նահանգներ:
