«Շատ, շատ ցավոտ է տեսնել մեկ այլ երեխայի, ով քո հարազատ երեխայի մի մասնիկն է կրում իր մեջ, սակայն դա միաժամանակ շատ գեղեցիկ պատկեր է։ Դա ինձ ուժ է տալիս։ Մենք վերջերս ենք ստացել այդ լուսանկարը, ու ամուսինս մինչ օրս չի կարողանում նայել այն։ Երբ փոքրիկս ողջ էր, նա լուսավորում էր բոլորի կյանքը, իսկ հիմա նա փրկում է մարդկանց»։
Ամեն ինչ սկսվեց այն ժամանակ, երբ Սուրբ ծննդյան տոնի շեմին Իլսեն որոշեց ընտանիքի հետ միասին ցրտաշունչ Բրիտանիայից մեկնել արևակեզ Եգիպտոս։ Իլսեն ու Ջորջիան միասին էին, իսկ նրա ամուսինն ու կրտսեր երեխան՝ Ջոշուան, ծովափի մյուս կողմում էին, երբ Ջորջիան ցանկացավ ծովը մտնել ու թիավարել նավակը։ Նա հանկարծ վատ զգաց իրեն, շունչը սկսեց կտրվել, իսկ ապա ուշաթափվեց։ Ամուսինն ու որդին վազեցին նրանց մոտ, նրանք անհապաղ տաքսի նստեցին ու սուրացին Շարմ Էլ Շեյխի հիվանդանոցներից մեկը։ Հիվանդանոցում երեխային անմիջապես թթվածին չտվեցին, բժիշկն էլ հանգիստ ասաց. «Նա լավ է, նա պարզապես քնած է»:
Հիվանդանոց ժամանելուց մոտ 20 րոպե անց մեկ այլ բուժաշխատող զննեց երեխային ու անմիջապես վերակենդանացման բաժին տեղափոխեց նրան։ Պարզվեց, որ երեխայի մոտ անոթալայնանք էր գրանցվել, ինչի հետևանքով արյունը լցվել էր նրա ուղեղի մեջ։ Իլսեն հավատացած է, որ իր փոքրիկի մահվանը նպաստել է այն հանգամանքը, որ բժիշկներն անմիջապես համապատասխան բուժօգնություն չցուցաբերեցին նրան։
Բժիշկները հայտնեցին, որ երեխայի կյանքն անհար է փրկել, սակայն Իլսեն հույսը չկորցրեց։ Նա հաջորդ իսկ օրը ընտանիքի հետ շտապօգնության ինքնաթիռով տեղափոխվեց Անգլիա` Քինգս քոլեջի հիվանդանոց։ Այնուամենայնիվ, այնտեղ բժիշկները հաղորդեցին, որ երեխայի մոտ ուղեղի մահ է գրանցվել, ուստի նա միայն կենսապահովման սարքի շնորհիվ է կենդանի մնում, սակայն դա էլ անօգուտ է։
Այդ դժվարին պահին Իլսեի գլխում մի այնպիսի միտք ծագեց, որը սարսափեցրեց անգամ հենց իրեն։ Նա իմացել էր, որ նույն հիվանդանոցում բուժվող երկու երեխաների կյանքը կախված է դոնորական օրգաններից, որոնք տվյալ պահին բացակայում էին։ Իլսեն որոշեց կենսապահովման սարքի անջատումից հետո նվիրաբերել դստեր օրգանները հիվանդ մարդկանց։ Նախքան կեսնապահովման սարքի անջատումը Իլսեն որոշ ժամանակ անցկացրեց փոքրիկի հետ, լսեց նրա սրտի վերջին զարկերը ու շշնջաց ականջին. «Գնա՛, Ջորջիա՛, գնա՛ ու կյանքեր փրկիր»։
Ջեյմսը երեխաների հետ Շարմ Էլ Շեյխում Ջորջիայի մահից մեկ ամիս առաջ
Վերհիշելով այդ դաժան ակնթարթները՝ Իլսեն նշել է.
«Ես մտածեցի, որ եթե դուրս գամ հիվանդանոցից առանց իմ աղջկա, ես չեմ կարողանա շարունակել ապրել։ Այնուամենայնիվ, ես միշտ համարձակորեն եմ մոտեցել իմ սեփական օրգանների նվիրաբերման գաղափարին։ Երբ ես գտնվում էի հիվանդանոցում, ես ինչ-որ կերպ Ջորջիայի օրգանների նվիրաբերման մասին մտածելու ուժ գտա իմ մեջ»։
Ջորջիայի հայրը սարսափեց, երբ կինը կիսվեց իր հետ իր այս տարօրինակ մտքով։ Իլսեն նրան ասաց, որ իրենք ուրախությամբ կընդունեին ուրիշ երեխայի դոնորական օրգանները, եթե իրենց դուստր Ջորջիայի կամ Ջոշուայի կյանքը դրանցից կախված լիներ, իսկ եթե դու պատրաստ ես օրգան ընդունել, պետք է պատրաստ լինես նաև նվիրաբերել այն։ Ի վերջո Իլսեի ամուսինը համաձայնվեց նրա հետ, ու նրանք՝ արցունքներն աչքերին, ստորագրեցին համաձայնագրերը, որոնցով իրենց աղջկա բոլոր օրգաններն օգտագործելու թույլտվություն տվեցին։
Ջորջիան եգիպտական ծովափին ուշաթափվելուց րոպեներ առաջՄինչ օրս 6 մարդ (4 երեխա և 2 երիտասարդ) փրկվել է Ջորջիայի շնորհիվ։ Իբրև դոնորական օրգաններ օգտագործվել են նրա սրտի փականները, երիկամները և աչքերի եղջերաթաղանթները։
Ջորջիան եղբոր՝ Ջոշուայի հետ մահից մեկ տարի առաջԱմենից դժվարը փոքիկ Ջոշուային քույրիկի մահվան լուրը հայտնելն էր։«Հուղարկավորությունից հետո ես ասացի նրան, որ Ջորջիան մեզ հետ տուն չի գալու, սակայն նա մեր սրտերում է։ Ջոշուան դեռ շատ փոքր է մահը հասկանալու համար, սակայն երբ Ջոշուան մեծանա, ես կբացատրեմ, որ թեպետ ֆիզիկապես Ջորջիան մեզ հետ չէ, նրա սերը հարատևել է մեր մեջ»։
