Մաշկային շատ հիվանդություններ սեզոնային բնույթ ունեն: Դրանցից մեկը դեմոդեկոզն է: Դա միկրոսկոպիկ տիզով մաշկի վարակում է: Հիվանդության մասին կպատմի EnterTrain-ը:
Այս հիվանդությունը սրվում է սովորաբար ամռան վերջին կամ աշնան սկզբին:
Ճակատին, այտերին առաջացած վարդագույն կամ կարմիր պզուկները, մեջքի մաշկի հետ կապված խնդիրները, կոպերի բորբոքումը դեմոդեկոզի ակնհայտ նշաններ են:
Դեմոդեքս տիզը չափազանց փոքր է, որպեսզի այն հնարավոր լինի տեսնել անզեն աչքով: Այն ապրում է ճարպագեղձերում և մազերի ֆոլիկուլներում:
Տիզի տեղափոխումը մաշկի տակ առաջացնում է թեթև քոր և խուտուտ: Դրա սնուցման հիմնական աղբյուրը մաշկային ճարպն է:
Այս մակաբույծի կենսագործունեության հետքերը կարող են ծանր ալերգիա առաջացնել, որոնք հաճախ բարդությունների են հանգեցնում:
Մաշկի կարմրությունը, քորը, գրգռվածությունը այդ մաշկային տիզով վարակվածության ախտանիշերն են:
Դեմոդեքս տիզով վարակվածություն առավել հաճախ տեղի է ունենում ուղիղ շփման դեպքում:
Հնարավոր է վարակում նաև հագուստի, անկողնային սպիտակեղենի, կոմսետիկ պարագաների միջոցով:
Գործնականում ամբողջ հասուն բնաչությունը Դեմոդեքսի կրող է, բայց հիվանդությունն առաջանում է օրգանիզմի համար լուրջ սթրեսի՝ հղիության, քաշի զգալի փոփոխության, իմունիտետի փոփոխության շրջաններում:
Դեմոդեկոզի բուժումը կարող է 1-3 ամիս տևել: Ամեն ինչ կախված է օրգանիզմի առանձնահատկություններից:
Դեմոդեկոզի ընթացքը կհեշտացնի մաշկի ճիշտ կոսմետիկ խնամքը: Մաշկը պետք է առնվազն օրական 2 անգամ լավ մաքրել մաշկային ճարպից և քրտնքից:
Քիմիական պիլինգներով, դիմակներով, սկրաբներով մաշկի պարբերական խորը մաքրումը կօգնի ժամանակին վերացնել մաշկի մեռած մասնիկները և մաքրել աղտոտված ծակոտիները:
Դա զգալիորեն կնվազեցնի տիզերի պոպուլյացիան:
Տաքացնող պրոցեդուրաները՝ սաունան, գոլորշով բաղնիքները, դիմակները, որոնք խթանում են անոթների չափից շատ լայնացումը, պետք է բացառել: Այս դեպում ակտիվ խոնավեցումը լավագույն որոշումը կլինի:
Բարձերի և ծածկոցների բնական լցոնների մասին պետք է մոռանալ: Սինթետիկ լցանյութերը կպակասեցենն տիզը:
Ամբողջ անկողնային սպիտակեղենը փոխիր և տաք արդուկով արդուկիր ամեն օր:
Ֆիզիոթերապևտիկ պրոցեդուրաները, որոնցից է՝ կրիոմերսումը, արագացնում են առողջացումը:
Կարևոր է չթողնել բուժումը նույնիսկ լիակատար ապաքինումից հետո: Շարունակիր բուժիչ և պրոֆիլակտիկ միջոցառումներ անել հաջորդ ամսվա ընթացքում: Դա կկանխի խնդրի կրկնությունը:
