Ոչ իշխանականները չեն ցանկանում իշխանությունների հետ համագործակցել, որովհետեւ…

28 Նոյեմբեր, 2014 17:59

Դեռ ամիսներ առաջ խորհրդարանական չորս ուժերի կողմից մշակված եւ ՀՀ կառավարությանը ներկայացված 12 կետերի պահանջի իրականացումը դեռ օդի մեջ է: Ներկայումս հրաշալի եռյակը փորձում է ինչ-որ հնարքների միջոցով հասնել նպատակին եւ ցույց տալ հանրությանը, որ իրենց խոսքը գործ է: Կառավարությունն էլ լավ ճանաչելով այսպես կոչված ոչ իշխանականների խաղերը կարծես թե ավելի խորամանկ քայլի է գնում՝ առաջարկելով «պահանջատերերին» նստել ընդհանուր, կլոր սեղանի շուրջ: Թե ինչու՞ են ոչ իշխանականները խուսափում բանակցություններից եւ ինչու՞ երկխոսության հարցը չի քննարկվում վերոնշյալ ուժերի օրակարգում, Orer.am-ը ճշտեց ՀՀ ԱԺ ԲՀԿ խմբակցության պատգամավոր Միքայել Մելքումյանից. -Պարոն Մելքումյան, ինչու՞ մինչ օրս չի քննարկվել իշխանությունների հետ երկխոսելու հարցը, արդյո՞ք սպասում եք հատուկ առաջարկի, ինչպես Դուք էիք նշել վերջերս: -Երկխոսության հարցը ոչ թե առաջարկ ստանալու համար չի քննարկվում, այլ ուղղակի հարցն այսպես են ձեւակերպել ասելով, որ դուք երկխոսելու՞ եք իշխանությունների հետ, ես էլ պատասխանել եմ, որ մի բանի շուրջ առաջարկ չկա ինչպե՞ս երկխոսենք: Չէ՞ որ մենք գնացել եւ 12 կետերի շուրջ Ազգային ժողովի նախագահի աշխատասենյակում մեր դիրքորոշումը հայտնել ենք, ու ասել, որ բովանդակային բանակցային գործընթացի մեջ չենք մտնում: Մենք հստակ ասել ենք, որ այս փուլում չենք բանակցում: Առաջ ենք քաշել նաեւ այն 12 կետերը, որոնք կառավարությունը պետք է կյանքի կոչի: Օրինակ՝ կարմիր գծերը հանելու շուրջ ինչպե՞ս բանակցենք, ասենք թե ո՞նց հանեն այդ գծերը: Դա հասարակ, տրիվիալ հարց է, դա կամ պետք է արվի, կամ չարվի: -Այսինքն կառավարության հետ խոսում եք «եթե»-ի լեզվով ու հստակ պահանջնե՞ր դնում, որոնք կյանքի չկոչելու դեպքում այսուհետ եւ երբեւէ չե՞ք համագործակցի իշխանության հետ: -Մենք պահանջները դրել ենք մայիս ամսից, 12 կետերը կյանքի չեն կոչվել, մենք էլ հանրահավաքներում հայտնել ենք մեր քաղաքական օրակարգը եւ դրանով շարժվում ենք առաջ, այստեղ հարց է առաջանում ինչի՞ շուրջ երկխոսենք, երկխոսությունն ինքնանպատա՞կ է: Գոյություն ունի բանակցություն, բովանդակային քննարկում եւ շփում: Ցանկացած շփում միշտ էլ կարող է լինել, բայց դա չի նշանակում, որ ես բանակցում եմ որակապես ինչ-որ հարցի շուրջ: Շփում գործի բերումով լինում է, սակայն բովանդակության մեջ մտնել ու դնել պայմաններ, որ ա՛յ, եթե այսպես լինի, ապա այնպես կստացվի, այլ հարց է: Կառավարությունն ունի ռեսուրսներ, լծակներ, գործառույթներ եւ 12 կետերից որը գտնում է, որ պետք է անի՝ թող անի, որը կյանքի չի կոչելու, ապա թող հայտարարի որ չի անելու: Եթե կա ցանկություն, ապա այդ դեպքում իշխանությունը, կառավարությունը հստակ հայտարարում է, որ լուծելու է այս կետը այս տարբերակով, իսկ մյուսը՝ այլ տարբերակով: Երբ հարցը բերվի ու մտցվի օրակարգ քննարկման, ապա այդ դեպքում մենք տեղում կլինենք եւ մեր երկխոսությունը կկայանա քննարկման ժամանակ` Ազգային ժողովի լիագումար նիստում: -Իսկ միգուցե հատուկ կնիքով նամակի՞ եք սպասում, որտեղ իշխանությունների հետ համագործակցության առաջարկ կլինի: -Ոչ: Օրինակ «կարմիր գծերի» շուրջ ինչպե՞ս բանակցենք, թող 12 կետերից երեքը կամ չորսը հանեն ու ասեն տեսեք լուծեցինք, ընտրական օրենսգրքի թեման էլ բերվի ու մտցվի Ազգային ժողովի լիագումար նիստ, մենք էլ տեղում քննարկենք, հենց դա էլ կլինի երկխոսություն: -Չափից դուրս կոշտ կանոններով եք ուզում շփվել իշխանությունների հետ, այո՞: -Ո՛չ, դա կոշտ շփում չէ: -Այսինքն այստեղ իշխանության ընդդիմության հարց չկա՞, հարցերը կոնկրետ խնդիրներին վերաբերո՞ղ են: -Իհարկե, այստեղ առաջ են քաշված կոնկրետ խնդիրներ, եթե կամք է ցուցաբերվում եւ ցանկանում են լուծել, ապա լուծում են: Երբ այդ գործընթացը սկսվի եւ մի քանի հարց լուծվի, կյանքն իրենը թելադրելու է եւ վեկտորը երեւալու է, որ այո՛, կառավարությունը հարցերը լուծում է, բայց եթե չի արվում, ապա մենք էլ հասկանում ենք, որ չի արվում: -Միգուցե երկխոսության միջոցով ինչ-որ հարցեր սկսվեն լուծվել. չէ՞ որ կառավարությունն առաջարկում է, իսկ դու մերժում եք համագործակցության առաջարկը: -Երկխոսությունն ինքնանպատակ չէ, երբ քայլ է արվում, օրինակ նշվում է, որ 12 կետերից երեքը արվեց, ապա այդ ամենին հաջորդում են ինչ-որ բաներ, բայց երբ այդ կետերից ոչ մեկը չի կատարվում, ապա այս դեպքում ինչի՞ շուրջ երկխոսենք: Սոսե Չանդոյան