Ի՞նչը չի ների երբեք Գայանե Ասլամազյանը

«Արմենիա TV» հեռուստաընկերության «Բարի լույս, հայեր» ծրագրի հաղորդավարուհի Գայանե Ասլամազյանը Tert.am-ի հետ զրույցում ասում է, որ շատ բարդ է լինել կանացի իդեալ, որովհետև կինը պետք է լինի ոչ միայն գեղեցիկ, այլ պետք է մարմնավորի իր մեջ իր ընտանիքի, իր ազգի ամբողջ սերը, ջերմությունը, մտածելակերպը: Նա նշում է, որ այսօր մարդկանց պակասում է բարությունը։ «Մի քիչ ավելի կամեցող, ձեռք մեկնող ու լավատես եմ ուզում լինենք։ Համաձայն եմ, որ «ստվերը շեշտելով՝ լույսն է զորանում», բայց պետք է ամեն դեպքում լավը տեսնել գնահատել, խրախուսել»,-ասում է նա։





- Գայանե՛, ասում են Ձեր առավոտները միշտ բարի են լինում (ծիծաղում է-Tert.am)։ 

-Առավոտները միշտ են բարի, եթե արթնացել ես, ուրեմն ապրում ես, ուրեմն արև է։

-Ի՞նչ է Ձեզ համար աշխատանքը հեռուստատեսությունում, և եթե չլինեիք հաղորդավար, ապա ի՞նչ մասնագիտությամբ կցանկանայիք կաշխատել։ Արդյոք հնարավո՞ր է՝ գա մի պահ, երբ մենք Ձեզ կտեսնենք բեմում կամ գեղարվեստական ֆիլմերում։ 

-Մասնագիտությամբ արվեստաբան եմ, կյանքի բերումով եղել եմ ամեն ինչ, ինչը որ կապ ունի հեռուստատեսության հետ՝ ռեժիսոր, դերասան, սցենարիստ, վավերագիր, մամլո քարտուղար, ռադիո հաղորդավար և ղեկավար։ Ես գտել եմ այն, ինչը ինձ հոգեհարազատ է, որտեղ ես ասելիք ունեմ և պահանջված եմ։

-Ունե՞ք հստակ ապրելու բանաձև։ 

-Իհարկե ոչ, որովհետև փոխվում են ժամանակները, փոխվում է տարիքդ, այլ կերպ ես ընկալում իրավիճակները, սկսում ես հասկանալ մարդկանց և դառնում ես ավելի ներողամիտ։ 

-Ո՞րն է Ձեր՝ սիրված լինելու գաղտնիքը։ 

-Ես ուրախ եմ, որ ասում եք՝ սիրված եմ։ Չեմ կարծում, որ կան գաղտնիքներ, ուղղակի այնպիսին եմ, ինչպիսին կամ։

-Ո՞րն է եղել Ձեր կյանքի ամենադժվար փուլը... 

-Իմ կյանքում եղել են բազմաթիվ անկումներ, բարդություններ։ Հաճախ զրոյական կետի եմ հասել, հետո նորից ուժ գտել, վերականգնվել և քայլել առաջ, անգամ նման պրոցեսներ եղել են հեռուստատեսությունում։ Ամեն դեպքում նշեմ, որ հարթ չի եղել իմ ուղին ու կարող եմ ասել, որ հենց դժվարություններն են ստեղծել այն Գայանե Ասլամազյանին, որին դուք այսօր տենում եք։ 

-Վախենո՞ւմ եք ինչ-որ բանից... 

-Անվերադարձ կորուստներից, մնացած ամեն ինչ հաղթահարելի է։

-Երջանկությունն ըստ Ձեզ... 

-Երջանիկ ես, երբ խաղաղ է միտքդ, սիրտդ, հոգիդ։ 

-Ո՞րն է կնոջ Ձեր իդեալը, կանացի ինչպիսի կատարելության եք ձգտում։ 

-Շատ բարդ է լինել կանացի իդեալ, որովհետև կինը պետք է լինի ոչ միայն գեղեցիկ, այլ պետք է մարմնավորի իր մեջ իր ընտանիքի իր ազգի ամբողջ սերը, ջերմությունը, մտածելակերպը: Դժվար է լինել կին, այն էլ՝ իդեալական, դրան ձգտելն անգամ դժվար է։ Երբ կնոջ համար առաջնայինն ընտանիքն է, նոր մնացածը, ուրեմն նա արդեն ճիշտ իր տեղում է։

-Ունեք որդի, ով արդեն կյանքի հասուն փուլում է գտնվում, ի՞նչ ապագա եք երազում իր համար, որտե՞ղ եք տեսնում նրան և ի՞նչ ոգով եք դաստիարակում։ 

-Ընդհանուր առմամբ ես որդուս դաստիարակել եմ որպես աշխարհի քաղաքացի։ Ինձ թվում է՝ հայրենասեր երիտասարդ եմ մեծացնում, սահմանափակումներ չեմ դնում իր առջև, մանկուց սերմանել եմ սերն առ հայրենիք, դեպի մեր եկեղեցիները, սարերը։ Ակնկալում եմ, որ այդ ամենը կներդնի մեր երկրի վրա։

-Կարո՞ղ եք հրաշքներ գործել խոհանոցում։

-Ասում են՝ շատ համեղ եմ պատրաստում։ Իմ հյուրերին հաճախ հյուրասիրում եմ իմ պատրաստած ուտեստները։
 

-Ինչի՞ մասին է երազում Գայանե Ասլամազյանը։ 

-Երազում եմ խաղաղության մասին, որպեսզի մենք ունենանք հնարավորություն երազելու և պլանավորելու մեր կյանքը։ Երևի մեր խաղաղությունն այնքան կայուն չէ, որ մենք հստակ գծենք մեր կյանքի ուղին։ 

-Ինչի՞ մասին է աղոթում Գայանե Ասլամազյանը... 

-Օրս սկսում և ավարտում եմ աղոթքով, շնորհակալություն եմ հայտնում Աստծուն այն ամենի համար, ինչ ունեմ։

-Դժվար չէ՞ լինել գեղեցկուհի, հաղորդավարուհի և ամենակարևորը` հայտնի մայր։ 

-Դժվար է, անշուշտ, և պարտավորեցնող։ Օրինակ՝ երբ ես խաղում էի սերիալներում, իմ ժամանակը վազում էր, որից ինձ ոչինչ չէր մնում, ես կորցնում էի այն երջանիկ պահերը, որը պետք է նվիրեի որդուս, ընտանիքիս։ Հիմա հետադարձ հայացք նետելիս՝ ես հասկանում եմ, որ այդ ժամանակը, որը ես կորցրեցի սերիալներում, ոչ մեկին պետք չէր, բացառությամբ նրա, որ ես ձեռք բերեցի լավ ընկերներ և փորձ։ 

-Ի՞նչ կարգավիճակում է գտնվում Ձեր անձնական կյանքը։ 

-Ես ապրում եմ բաց, թափանցիկ, բայց չեմ սիրում խոսել իմ անձնականի մասին։

-Ի՞նչը չեք ների երբեք։ 

-Հստակ չգիտեմ՝ ինչ ասել հիմա, կյանքը փոխում է բոլորիս. այն, ինչ առաջ չէի ների, հիմա կփորձեմ հասկանալ։

-Ի՞նչն է պակասում: 

-Բարությունը ... Մի քիչ ավելի կամեցող, ձեռք մեկնող ու լավատես եմ ուզում լինենք։ Համաձայն եմ, որ «ստվերը շեշտելով՝ լույսն է զորանում», բայց պետք է ամեն դեպքում լավը տեսնել գնահատել, խրախուսել։ Ցավոք սրտի, համացանցը տվել է հնարավորություն, որպեսզի ամեն ոք բարձրաձայնի իր մտքերը՝ առանց հաշվի առնելու, թե ինքը ով է, ում մասին է կարծիք արտահայտում և արդյո՞ք ապատեղեկատվություն չէ դա։ 

Պատրաստեց Լենա Մինասյանը