Աշխարհում ամենից շատ սիրում եմ հայ մայրերի ուրախ աչքերը, իսկ թախծոտ աչքերը դաջված են ուղեղումս. Անկա
«Ռադիո Ջան» ռադիոկայանի «Անկա շոու» հաղորդաշարի հեղինակ և հաղորդավարուհի Անկան՝ Անի Սարիբեկյանը, արդեն երկար տարիներ է՝ իր առավոտը միախառնել է ռադիոունկնդիրների բարի լույսին ու ջանք չի խնայում բարձր տրամադրություն և ուրախ օր պարգևել ռադիոկայանի բոլոր ունկնդիրներին: Առաջին հայացքից ուրախ ու անհոգ թվացող Անկան, պարզվում է, բավականին զգայուն և խորը ներաշխարհ ունի: Ու չնայած, որ նա առանձնապես չի սիրում իր կատարած բարի գործերի մասին խոսել, բայց, ինչպես ասում են, մարդու տեսակի մասին «խոսում են» իր կատարած գործերը, իսկ երախտիքի ու շնորհակալության պատասխանը նա ոչ թե խոսքերով է ուզում լսել մարդկանցից, այլ իր զգացողությամբ տեսնել դիմացինի հոգու ժպիտը: Անկեղծ ասած, Անկան, հաջողակ հաղորդավար լինելուց բացի, բավականին հետաքրքիր ու հաճելի զրուցակից է ում հետ կարող ես ժամերով «շրջել» կյանքի տարբեր դրվագների միջով ու չզգալ, թե ինչպես օրն աննկատ կիսվեց: Ի դեպ, այս տարի լրացավ նաև «Անկա շոու»-ի 8-ամյակը: Օգտվելով առիթից՝ Orer.am-ը Անկայից փորձեց պարզել, թե իր գնահատմամբ ինչպիսին էին այդ անցած տարիները և որն է արդյոք գալիք տարվա նրա երազանքը:
- Անկա, դեկտեմբերի 5-ին լրացավ ձեր հեղինակային ռադիոհաղորդաշարի 8 տարին: Համաձայնեք, որ այն ավականին պատկառելի «տարիք» է եթերի համար, սակայն տպավորությունն այնպիսին է, որ կարծես երեկ էր առաջին հաղորդումը: Կբացե՞ ք փակագծերը, թե որն է հաղորդաշարի երկարակեցության գաղտնիքը:
- Այո´, «Անկա շոուն» 8 տարեկան է: Չէի պատկերացնի, որ մի նախագիծ, որն անգամ անուն չուներ, այնպիսի հաջողություն կունենար, որ կդառնար ոչ միայն հաղորդման, այլև իմ երկրորդ անունը, ճանաչում ձեռք կբերեր, քննարկումների, վերելքներ ու երբեմն վայրէջքների կարժանանար: Այո´, սա պատմություն է իմ և մասնավորապես մեր թիմի և ունկնդիրների համար: Երբ հետաքրքրվում էի միջազգային ասպարեզում հայտնի հաղորդավարների գործունեությամբ, ինձ համար միշտ ֆենոմենալ էր Լարրի Քինգի հաղորդումը: Ու միշտ ասում էի՝ գրողը տանի, այս մարդը հրաշք է, մի՞թե հնարավոր է այդքան ասելիք ունենալ: Իհարկե, չեմ համեմատվում նրա հետ, սակայն նրա տեսակը դարձավ եթերային ստիմուլ մարտնչելու իրական եթերային խնդիրների դեմ արդեն 8 տարի: Այս տարիներն ինձ կրթեցին, վերափոխեցին: Սկզբում այլ էի ես, ուղղակի սովորական լրագրության ֆակուլտետի ուսանողուհի էի, իսկ երբ կյանքի կոչվեց «Անկա շոուն», ես՝ որպես հեղինակ-հաղորդավար, հասկացա գործի լրջությունը: Չգիտեմ: Ուրախ եմ, որ այս հաղորդումը փոխեց ինձ և ամեն ինչ ու այն, ինչ մտքումս էր, դարձավ իրական: Իսկ դրա գաղտնիքը պարզ է՝ վազի´ր երազանքիդ ֆենոմենի ետևից և այն իրականություն կդառնա:
- Մասնագիտությամբ լրագրող եք: Եթե հնարավորություն ունենայիք, ի՞նչը կփոխեիք հայկական լրատվական դաշտում:
- Յուրաքանչյուր ոլորտ ունի իր առջև ծառացած խնդիրներ: Ուղղակի նստել և ամպագոռգոռ հայտարարություններ անել չեմ սիրում: Պարզապես, որևէ բան փոխելուց առաջ նախ՝ պետք է մենք ինքներս փոխվենք, ու եթե մարդ ինքն իր հետ խաղաղ եղավ, ապա ամեն հարց իր լուծումը կունենա:
- Դուք մասնակցում եք բարեգործական համերգների, նաև այցելություններ եք կազմակերպում դեպի Հայաստանի հեռավոր մարզեր: Այլ կերպ ասած՝ ամեն օր ռադիոեթերով բարին ավետելուց բացի նաև ձեր ներկայությամբ եք փորձում ուրախացնել մարզերի բնակիչներին: Իրականում դա հոգու կա՞նչ է, թե՞ պարտավորություն:
- Պարտավորությունների ու նմանատիպ բառերի շարան չեմ սիրում օգտագործել բարեգործությունների մասին խոսելիս: Բարեգործությունը մշակույթ է, որը եկել է դեռ մանթաշովյան ժամանակներից, և ես այս մասին ուզում եմ լռել: Ինչ վերաբերում է համերգներին, ապա, այո´, համերգներով շատ եմ հանդես գալիս, իսկ ավելին, պարզապես չեմ մանրամասնի: Ես աշխարհում ամենից շատ սիրում եմ հայ մայրերի ուրախ աչքերը, իսկ թախծոտ աչքերը դաջված են ուղեղումս: Ի՞նչ ասեմ…. Ասեմ, որ յուղ ու բրինձ եմ տարե՞լ …. Չէ՛, դա իմ ոճը չէ…. Տա´ Աստված, որ գա մի օր ու այդ ամենի կարիքը չլինի: Իսկ ես անում եմ այն, ինչ պետք է անեմ, բայց պարտավորված ոչինչ էլ չեմ անում:
- Առջևում Ամանորն է, արդեն հասցրե՞լ եք նամակ գրել Ձմեռ պապիկին և ո՞րն է եղել առաջին խնդրանքը:
- Ամեն առավոտ իմ առաջին բարևն ուղղված է իմ Հայ զինվորին: Սրանք ուղղակի բառեր չեն: Զինվորն ու հայրենիքը ինձ համար սուրբ են: Ես խաղաղություն եմ սիրում ու սարսափում եմ ամեն անգամ, երբ սահմանում լարվածություն է լինում: Ես մեր տղերքին բարի վերադարձ եմ մաղթում: Ես երազում եմ, որ ամեն զինվոր ողջ ու առողջ վերադառնա իր ընտանիք: Իմ առաջին խնդրանքը խաղաղությունն է: Գիտե՞ք ամեն վայրկյան խաղաղության գինը սկսել է բարձրանալ… Երկրորդ ցանկությունս բարությունն է: Սկսել եմ նեգատիվ բաներ շատ տեսնել: Երրորդ ցանկությունս՝ հանդուրժողականություն և ինձ հարազատ մարդկանց առողջություն եմ խնդրել, քանի որ ես մենակությունից վախենում եմ….. Իսկ որպես դրական նոտա, ասում եմ՝ լինենք երջանիկ և հավատանք մեր երազանքի հրաշքին և իրական կլինի ամեն ինչ ….
Արմինե Գրիգորյան
