Մեր պատվիրակությունը ԵԽԽՎ-ում ոչ թե պետք է քվեարկության ժամանակ աշխատի, այլ նախապես. քաղաքագետ

Հունվարի 26-ին Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովի (ԵԽԽՎ) լիագումար նիստում ներկայացված հակահայկական բանաձևերից մեկի ընդունումը թեև քաղաքական շրջանակներում համարվում է չարյաց փոքրագույնը, իսկ շատերն էլ շտապում են ընդհանրապես կասկածի տակ դնել ԵԽԽՎ-ի նպատակները, գործունեությունը և շատ հաճախ այդ ինստիտուտին վերաբերում որպես կոռումպացված և խավիարադոլարային սկզբունքներով գործող մի մի կառույցի, որի ընդունած կամ չընդունած բանաձևերը հիմնականում ոչ ֆորմալ բնույթ ունեն, այնուամենայնիվ, քաղաքագետ Էմիլ Օրդուխանյանը կարծում է, որ ԵԽԽՎ-ն ոչ թե ասպարեզ է, որտեղ կողմերը հաղթում կամ պարտվում են, այլ միջազգային հարթակ է, որտեղ մարդիկ պետք է իրենց երկրի վարկանիշը բարձրացնելու համար արդյունավետ աշխատեն:

Orer.am-ի հետ զրույցում քաղաքագետը նշեց նաև, որ եթե ԵԽԽՎ-ում պատվիրակությունները լավ են աշխատում, ապա արդյունքն էլ է լավը լինում, իսկ վատ աշխատելու և պրոֆեսիոնալիզմի պակասի դեպքում, բնական է, որ արդյունքն այսպիսին պետք է լիներ:

«Շատ հաճախ կարծիքներ են շրջանառվում, որ իբր թե ԵԽԽՎ-ն «կոռումպացված» կառույց է, բայց ես չեմ կիսում այդ կարծիքը: Գոյություն ունեն լոբբիստական խմբեր, որոնք պետք է ձևավորվեն և կարողանան արդյունավետ աշխատել: Ու եթե կողմերից որևէ մեկը կարողանում է դա անել և իր շահը բավարարվում է, ապա դա նրա աշխատանքի հետևանքն է: Այսինքն, մենք պետք է նաև ԵԽԽՎ-ի աշխատանքի մեխանիզմները ճիշտ ընկալենք և փորձենք այդ ձևաչափով ճիշտ աշխատել, որի համար իհարկե պրոֆեսիոնալիզմ է հարկավոր ունենալ»,- ասում է Է. Օրդուխանյանը:

Նրա կարծիքով՝ մեր պատվիրակությունը ոչ թե պետք է քվեարկության ժամանակ աշխատի, այլ նախապես, որպեսզի կարողանա նաև ժամանակին պատրաստել պատվիրակությունների ներկայացուցիչներին: Ինչպե՞ս ստացվեց, որ բանաձևերից մեկն ընդունվեց, իսկ մյուսը՝ ոչ, ուրեմն մի բանաձևի դեպքում մոտեցումը կոռուպցիոն էր, իսկ մյուսում՝ ո՞չ:

«Իսկ ինչո՞ւ մեր կողմից էլ բանաձևեր չեն ներկայացվում, որոնք կլինեն հայանպաստ, և ես մնում եմ իմ կարծիքին, որ խնդիրը մեր պատվիրակության աշխատանքում է, այստեղ պետք է շատ լուրջ մոտենալ հարցերին, առավել ևս, եթե պետության շահն են ներկայացնում»,- ասում է քաղաքագետը:

Է. Օրդուխանյանի կարծիքով՝ ընդունված և մերժված բանաձևերը քաղաքական առումով որևէ հետևանք ունենալ չեն կարող և դրանց ընդունվելով կամ չընդունվելով ո՛չ պատերազմական իրավիճակը կարող է ավարտվել, ո՛չ էլ այն  կօգնի, որ ղարաբաղա-ադրբեջանական սահմանային լարվածությունը թուլանա:

«Ընդունված կամ մերժված բանաձևերն ընդամենը ժամանակավոր ազդեցություն կարող են ունենալ, բայց լուրջ հետևանքներ չեն կարող ունենալ: Չմոռանանք նաև, որ Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման խնդրով զբաղվող մարմինը ԵԽԽՎ-ն չի, այլ ԵԱՀԿ Մինսկի խումբն է, ուստի մեր ուշադրությունն ավելի շատ պետք է վերջինի վրա լինի: Ինչ վերաբերում է ԵԽԽՎ-ի բանաձևերին, այն վարկանիշ և վերաբերմունք է ձևավորում պետության նկատմամբ, և եթե Ադրբեջանը նույնիսկ իրենց մոտ եղած մարդու իրավունքների հարցում առկա ճգնաժամի պայմաններում դրանով փորձում է իր միջազգային վարկը բարձրացնել, ուստի մենք էլ մեր հերթին պետք է կարողանանք նման քայլեր ձեռնարկել»,- ասում է քաղաքագետը:

Արմինե Գրիգորյան