Եթե Կազանում փաստաթուղթը ստորագրվեր, ապա 98-ի իշխանափոխությունից հետո դա ինչպե՞ս կընդուներ հասարակությունը. Արման Եղոյան
Հասարակություն
ԱԺ Իմ քայլը խմբակցության պատգամավոր Արման Եղոյանի կարծիքով՝ ՀՀ երրորդ նախագահ Սերժ Սարգսյանն իր լայնածավալ հարցազրույցում փորձել է ներկայացնել բանակցային գործընթացը, անելով այն պնդումը, որ իր պաշտոնավարումից հետո տեղի ունեցած բանակցային գործընթացը որևէ կապ չի ունեցել մինչ այդ իրականացվածի հետ:
Մինչդեռ, ըստ պատգամավորի, նման բան չի կարող լինել, քանի որ բանակցային սեղանին դրված փաստաուղթը չէր կարող փոխվել: Ինչ վերաբերում է ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի՝ բանակցային գործընթացն իր սեփական կետից շարունակելու հայտարարությանը, պատգամավորը Orer.am-ի հետ զրույցում նշեց, որ խոսքը բանակցային գործընթացի հանդեպ ունեցած իր գնահատականի և մոտեցումների մասին է եղել:
«Այդ հարցը շատ է շահակվում, բայց խոսքը սեղանին դրված փաստաթղթերի մասին ունեցած սեփական տեսակետի մասին է: Եվ դա բնական է, քանի որ Սերժ Սարգսյանից առաջ էլ բանակցային գործընթացն այլ կերպ է ընթացել: Այսինքն՝ երբ երկրի ղեկավար է փոխվում, բնական է, որ փոխվում են նաև մոտեցումները, բայց ինչ վերաբերում է փաստաթղթերին, ապա դրանք անփոփոխ են մնում: Բանակցողի փոփոխության հետևանքով չէր կարող բանակցային գործընթացի մասնակից համանախագահների մոտեցումները շեշտակի փոխվել, այնպես որ որևէ արտառոց բան տեղի չի ունեցել և բանակցությունները ընթացել են այն կետից, որը առկա է եղել մինչ այդ»,- ասաց Ա. Եղոյանը:
Պատգամավորը նշեց նաև, որ 25 տարվա բանակցային գործընթացը երկու տարում հնարավոր չէր փակուղի մտցնել: Եվ եթե տարիների հեռվից ենք նայում ողջ գործընթացին, ապա որևէ փաստաթուղթ ստորագերլու ժամանակ մշտապես Ադրբեջանն է հրաժարվել: Եվ ամեն անգամ սկսված նոր փուլի ժամանակ մեզ համար ավելի անբարենպաստ, իսկ Ադրբեջանի համար ավելի նպաստավոր պայմաններ առաջարկվել:
«Արդյունքում ողջ գործընթացը հասել է մի կետի, որ փաթեթային տարբերակը աստիճանաբան մոտեցել է փուլային տարբերակին և հասել է մի կետի, որից հետո արդեն խզում է տեղի ունեցել: Եվ դա է հենց այսպես ասած՝ «Լավրովի պլանը», որի մասին բոլորն են հայտարարել: Եվ եթե դիտարկենք Կազանից սկսած բանակցությունների ողջ ընթացքը, կտեսնենք, որ 16-ի աշնանը մենք հասել էինք մի կետի, որտեղ Ադրբեջանի հետ կնքվելիք համաձայնությունից հանվելու էր հանրաքվեի մասին պարբերությունը: Բայց որևէ մեկը չգիտի, թե այդ դեպքում Ադրբեջանը կրկին կհրաժարվեր ստորագել այդ համաձայնագիրը, թե՞ կստորագրեր: Հարց է նաև, որ եթե ավելի վաղ, օրինակ՝ Կազանում ադրբեջանական կողմը ստորագրեր այդ փաստաթուղթը, ապա 98-ի իշխանափոխությունից հետո դա ինչպես կընդունվեր հասարակության կողմից: Այնպես որ հարցերը շատ են, որոնց հարկավոր է հանգամանալից անդրադառնալ և ողջ գործընթացը դիտարկել մեկ ամբողջության մեջ»,- ասաց Ա. Եղոյանը:
