Փողոցները ռեզին չեն, որ ձգվեն ու վարորդների պահանջներին հարմարվեն
ՎերլուծականԶարգացած և նույնիսկ միջին մակարդակ ունեցող ցանկացած երկրում սովորաբար, մոտ 10 մետր լայնություն ունեցող երկկողմանի երթևեկությամբ ճանապարհները չեն ունենում մեքենա կայանելու, այսինքն՝ նեղ ճանապարհի մի մասը զավթելու հնարավորություն:
Աշխարհում վաղուց հասկացել են, որ դա դժվարացնում է անվտանգ երթևեկությունը: Շատ երկրներում, հատկապես պիկ ժամերին որոշակի շառավղով դեպի քաղաքի կենտրոն սեփական մեքենաների մուտքն արգելված է: Մեզ մոտ, սակայն, այդպես չէ: Մեզ մոտ ամեն ինչ թույլատրվում է: Նույնիսկ փողոցի բանուկ մասում հանդիպակաց երթևեկող մեքենաները հանգիստ կարող են կանգնել փողոցի մեջտեղում ու միմյանց հետ երկար զրուցել՝ անտեսելով մյուսների իրավունքներն ու արդարացի վրդովմունքը: Կարող են նաև մեքենան կայանել ինչպես ուզում են, անկախ նրանից, թե դրա պատճառով վթարային իրավիճակ կառաջանա՞, թե՞ ոչ:
Նման դեպքերը շատ-շատ են, և դրա համար կարող են ընդամենը մի քանի հազար դրամով տուգանվել, ու՝ վերջ: Այն էլ, եթե ճանապարհային ոստիկանները նկատեն: Բայց մեծ հաշվով մայրաքաղաքի երթևեկությունն իսկապես գտնվում է կատաստրոֆիկ վիճակում: Եվ ինչպես քաղաքապետ Հ. Մարությանն է ասում՝ մայրաքաղաքով երթևեկելը վտանգավոր է դարձել ոչ միայն հետիոտնի, այլև՝ վարորդների համար: Կարճ ասած՝ դաշտը կանոնակարգման խիստ կարիք ունի և այն անտեսել պարզապես չի կարելի:
Ինչ վերաբերում է երթևեկության արագությունը սահմանափակելուն, ապա մայրաքաղաքի կենտրոնի նեղ փողոցներն իրականում նախատեսված չեն նման խելահեղ հոսքի համար: ֆեյսբուքյան օգտատերերից մեկը նույնիսկ առաջարկում է երթևեկության թույլատրելի արագությունը հասցնել զրոյի: Այսինքն՝ պետք է որոշ փողոցներում ընդհանրապես մեքենաների մուտքը արգելվի, և հնարավորություն տրվի, որ այդ հատվածներում ոչ միայն հետիոտնը, այլև հեծանվով երթևեկողը անվտանգ լինեն:
Երթևեկության թույլատրելի 60 կմ/ժ արագությունը նվազեցնելու պարագայում, բնական է, առավել անվտանգ կդառնա երթևեկությունը: Եվ ճանապարհատրանսպորտային պատահարների հետևանքով զոհերի ու վիրավորների թիվը ոչ թե գնալով կաճի, այլ՝ կնվազի:
Այնպես որ, վաղուց հասունացել է մայրաքաղաքի երթևեկության կանոնները վերանայելու ժամանակը, որը ոչ միայն անվտանգ կդարձնի բոլորիս, այլև մայրաքաղաքը կփրկի հավերժական խնդիր դարձած խցանումներից: Ի դեպ, ինչպես քաղաքապետի մամուլի խոսնակ Հակոբ Կարապետյանն է ասում՝ խոսքը, փաստացի, մարդկանց կյանքեր փրկելու մասին է, քանի որ ըստ վիճակագրական տվյալների միայն 2019 թվականի հունվար-ապրիլ ամիսներին Հայաստանում ՃՏՊ-ների զոհ է դարձել 67 մարդ:
«Ոլորտի միջազգային մասնագետներն ու կառույցները հստակ վիճակագրություն ունեն՝ 60 կմ/ժ-ի համեմատ 50կմ/ժ-ի դեպքում, առավելևս՝ 40 կամ 30-կմ/ժ-ի դեպքում, մահացու ելքով ավտովթարների թիվը խիստ և նկատելիորեն նվազում է: Այս վիճակագրությունը փորձով ու հաշվարկներով հիմնավորված է, և ինչպես ասում են, թվերը նույնիսկ պատ են ծակում: Ու թվում է, թե, միայն մեկ՝ մարդկանց կյանքերը փրկելու փաստարկը պետք է հերիք լիներ, որ առաջարկը գոնե հանգիստ տոների մեջ քննարկելու դաշտ բացեր: Բայց չէ...»,- սոցիալական ցանցի իր էջում նշել է Հ. Կարապետյանը:
Հարցի հանդեպ այսքան բուռն ընդվզումը, սակայն, խոսում է այն մասին, որ վարորդները թեև դժգոհ են մայրաքաղաքի երթևեկության ներկա վիճակից, սակայն իրականությանը շարունակում են նայել սեփական մեքենայի պատուհանից: Մինչդեռ հարկավոր է ավելի լայնախոհ լինել ու նման դեպքերում մտածել ոչ թե հին ավանդույթների կամ սեփական ցանկությունների, այլ հանրության փրկության և առողջության մասին, քանի որ այն ոչ միայն վարորդների, այլև բոլորի շահերից է բխում:
Արմինե Գրիգորյան
